Erik II van Sleeswijk
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Erik II | ||
| 1288 -1325 | ||
| Hertog van Sleeswijk | ||
| Periode | 1312-1325 | |
| Voorganger | Waldemar IV | |
| Opvolger | Waldemar V | |
| Vader | Waldemar IV van Sleeswijk | |
| Moeder | Elisabeth van Saksen-Lauenburg | |
Erik II van Sleeswijk (1268 - 12 maart 1325) was de enige zoon van Waldemar IV van Sleeswijk uit zijn eerste huwelijk met Elisabeth van Saksen-Lauenburg.
Na het overlijden van koning Erik VI van Denemarken in 1319 raakte hij in een opvolgingsstrijd verwikkeld met Christoffel de broer van de overleden koning, die in 1320 tenslotte zelf koning zou worden. Erik II sleepte daarbij wel Langeland uit het vuur. Erik II huwde in 1313 met Adelheid Heinrichstochter van Schauenburg, gravin van Holstein-Rendsburg (-1350). Zijn kinderen waren Waldemar, die bij de dood van zijn vader nog minderjarig was, en Helvig, die in 1340 huwde met Waldemar Christofferssohn Atterdag. Zowel zijn zoon als zijn schoonzoon werden koning van Denemarken.
