Erik IV van Denemarken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erik IV
1216-1250
Erik plovpenning.jpg
Koning van Denemarken
Periode 1241-1250
Voorganger Waldemar II
Opvolger Abel
Vader Waldemar II van Denemarken
Moeder Berengaria van Portugal
Dynastie Huis Waldemar

Erik IV (1216 - 10 augustus 1250), bijgenaamd Erik Plovpenning (Erik Ploegpenning), was mederegent vanaf 1232 en koning van Denemarken van 1241 tot 1250. Hij was een zoon van koning Waldemar II en Berengária, de dochter van Sancho I van Portugal. Zijn broers waren de latere koningen Abel en Christoffel (I).

Zijn korte regering werd gekenmerkt door talloze conflicten en burgeroorlogen met zijn broers. Vooral zijn broer Abel, de hertog van Sleeswijk, was een geduchte tegenstander. Abel wenste een onafhankelijke positie ten opzichte van Denemarken en werd daarin gesteund door de graven van Holstein. Erik IV vocht ook tegen de boerenstand in Skåne (toen tot Denemarken behorend, nu tot Zweden), die rebelleerden tegen de torenhoge belastingen, onder andere op ploegscharen. Hieraan dankt Erik ook zijn bijnaam: Plovpenning, wat Deens is voor Ploegpenning.

Na een duurbetaalde overwinning in 1250 op zijn broer Abel sloten de broers een wapenstilstand. Maar nog hetzelfde jaar zou Erik IV op reis door Sleeswijk door Abel gevangen worden genomen en vermoord.

Erik trouwde op 9 oktober 1239 met Jutta van Saksen. Kinderen:

  1. Sofia, gehuwd met Waldemar Birgersson van Zweden.
  2. Jutta, gehuwd met Waldemar Birgersson van Zweden.
  3. Agnes
  4. Ingeborg, gehuwd met koning Magnus VI Lagabøte.