Erik van Brandenburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erik van Brandenburg
-1295
Aartsbisschop van Maagdenburg
Periode 1283-1295
Voorganger Bernhard van Wölpe
Opvolger Burchard II van Blankenburg
Vader Johan I van Brandenburg
Moeder Sophia van Denemarken

Erik van Brandenburg (- 21 december 1295) was een jongere zoon van markgraaf Johan I van Brandenburg en Sophia van Denemarken. Als jongere zoon was hij voorbestemd voor een geestelijke loopbaan en werd kanunnik en proost in Halberstadt. Pogingen van zijn broers, de markgraven van Brandenburg om Erik al in 1266 te laten verkiezen tot aartsbisschop mislukten, ondanks de druk van paus Urbanus IV. Bij de dood van aartsbisschop Koenraad van Sternberg in 1277 werd een nieuwe poging ondernomen, maar ditmaal koos een deel van het kapittel voor Bernhard van Querfurt en een ander deel voor Erik. De paus benoemde evenwel een derde, Günther van Schwalenberg. Een dreigende oorlog tussen beide partijen werd met een verdrag afgewend, maar de vrede was van korte duur. Het kwam tot een strijd tussen de nieuwe aartsbisschop en Eriks broer, markgraaf Otto IV van Brandenburg, waarbij de markgraaf werd verslagen en gevangengenomen. Het duurde nog tot 1283 voordat Erik aartsbisschop van Maagdenburg werd. De aanvankelijk slechte verhouding tussen de aartsbisschop en de stad verbeterde in de loop der jaren en de stad maakte gebruik van Eriks voortdurende geldnood om vele vrijheden van de aartsbisschop af te kopen.