Erlenmeyer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een standaard erlenmeyer van 500 mL.

Een erlenmeyer is een stuk laboratoriumglaswerk, een kegelvormige fles met een cilindrische hals. De fles is vernoemd naar zijn uitvinder, Emil Erlenmeyer. De erlenmeyer wordt in de scheikunde bij vele proeven gebruikt.

Bouw[bewerken]

De hals is cilindrisch en kan wijd of nauw, geslepen of ongeslepen zijn. De erlenmeyer wordt in laboratoria veel gebruikt om reacties in uit te voeren. De platte bodem is bij verhitten minder sterk dan de ronde bodem van een rondbodemkolf, maar geeft de erlenmeyer wel het voordeel dat men hem gewoon weg kan zetten of bijvoorbeeld op een verwarmde plaat. Vergeleken met het bekerglas vindt er door de nauwere hals en het kleinere vloeistofoppervlak minder verdampingsverliezen plaats.

Erlenmeyers bestaan in diverse kwaliteiten en glasdikten, en in maten van enkele milliliters tot vele liters.

Vacuümerlenmeyer[bewerken]

Een vacuümerlenmeyer of afzuig-erlenmeyer is een erlenmeyer van heel dik glas die bedoeld is om in een onderdruk-opstelling te functioneren. Deze wordt bijvoorbeeld gebruikt om een waterstraalpomp aan een opstelling te koppelen met erop een kwikmanometer.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek