Ernest Rutherford
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ernest Rutherford, 1e Baron Rutherford of Nelson (Brightwater, 30 augustus 1871 - Cambridge (Engeland), 19 oktober 1937) was een Nieuw-Zeelands natuur- en scheikundige. Hij wordt ook wel de vader van de kernfysica genoemd. Hij pionierde de baantheorie van het atoom door de ontdekking van de verstrooiing van Rutherford.
[bewerk] Levensloop
Rutherford studeerde aan het Canterbury College, dat tegenwoordig de universiteit van Canterbury heet. Een replica van zijn laboratorium staat in het Christchurch Arts Centre in Christchurch. Na zijn studie reisde Rutherford naar Engeland voor een promotieonderzoek. Hij werd hoogleraar aan de universiteit van Manchester.
[bewerk] Atoomonderzoek
Rutherford ontdekte in 1898 dat de straling van radioactief materiaal uit twee soorten bestaat, die hij alfa en beta noemde. Vier jaar later kwam hij met de theorie dat deze straling veroorzaakt wordt door veranderingen in atomen. In 1911 stelde hij zijn atoommodel op, dat volgens hem bestond uit een zeer kleine positief geladen kern, waaromheen het elektron cirkelt.
In 1912 voegde Niels Bohr zich in Manchester zich bij hem. Bohr combineerde Rutherfords atoomtheorie met de kwantumtheorie van Max Planck en vormde zo de grondslag voor de moderne kernfysica.
In 1917 toonde Rutherford aan, dat stikstof in zuurstof veranderd kan worden door dit element te bestralen met alfastraling. Twee jaar later werd hij directeur van het Cavendish Laboratory te Cambridge. In 1920 voorspelde hij het bestaan van een neutraal kerndeeltje. Dit neutron werd in 1932 door James Chadwick inderdaad ontdekt, waarvoor Chadwick drie jaar later de Nobelprijs voor de Natuurkunde ontving. Eerder ontving Rutherford al de Rumford Medal (1904), Matteucci Medal (1913), de Copley Medal (1922) en de Faraday Medal (1930).
[bewerk] Nobelprijs
Zelf ontving Rutherford in 1908 de Nobelprijs voor de Scheikunde voor "zijn onderzoek naar het uiteenvallen van elementen en de scheikunde van radioactieve substanties".
Rutherford werd in Nieuw-Zeeland in de adelstand verheven en mocht zich daarna Lord Rutherford of Nelson noemen. Hij is afgebeeld op het honderd dollar-biljet van Nieuw-Zeeland met een deel van zijn laboratoriumuitrusting op de achtergrond.
Het scheikundig element Rutherfordium is naar hem genoemd.
|
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Ernest Rutherford op Wikimedia Commons.
|
| Winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde (1901-1925) |
|
1901: Hoff | 1902: E.Fischer | 1903: Arrhenius | 1904: Ramsay | 1905: Baeyer | 1906: Moissan | 1907: Buchner | 1908: Rutherford | 1909: Ostwald | 1910: Wallach | 1911: Curie | 1912: Grignard, Sabatier | 1913: Werner | 1914: Richards | 1915: Willstätter | 1918: Haber | 1920: Nernst | 1921: Soddy | 1922: Aston | 1923: Pregl | 1925: Zsigmondy |

