Ernst August (IV) van Brunswijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ernst August IV van Brunswijk (Braunschweig, 18 maart 1914 - Pattensen, te Huis Calenberg, 9 december 1987) was de oudste zoon van Ernst August III van Brunswijk en diens vrouw Victoria Louise, de enige dochter van de Duitse keizer Wilhelm II.

Hij was een prins van Hannover en hertog van Brunswijk tot de afschaffing van de Duitse adel in 1919. Daarna ging Ernst August met zijn ouders en twee zusters in ballingschap in Oostenrijk. Van daaruit ging hij naar het internaat van Salem, om vervolgens rechten te studeren in Göttingen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij deel aan de Russische veldtocht. In het voorjaar van 1943 raakte hij bij Charkov zwaargewond. Na de mislukte aanslag op Hitler in 1944, werd Ernst August, evenals vele andere Duitsers van adel, enige tijd geïnterneerd.

Met zijn familie was hij inmiddels komen wonen in de Harz, vanwaaruit moest hij in 1945 vluchten voor het Rode Leger, waarna hij zich weer vestigde in Hannover.

Na de dood van zijn vader werd hij hoofd van het Huis Hannover.

Ernst August was getrouwd met prinses Ortrud van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg. Met haar kreeg hij de volgende kinderen:

Na de dood van zijn vrouw, hertrouwde hij nog met gravin Monica van Solms-Laubach.