Ernst August (V) van Hannover

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ernst August Albert Paul Otto Rupprecht Oscar Berthold Frederik-Ferdinand Christiaan-Lodewijk van Hannover (Hannover, 26 februari 1954) is de oudste zoon van Ernst August IV van Hannover en Ortrud van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.

Als oudste mannelijke nazaat van George V van Hannover is hij het hoofd van de Welfen-tak van het Huis Hannover. Hij is officieus pretendent van de Hannoveriaanse troon. Hij laat zichzelf Zijne Koninklijke Hoogheid, de Prins van Hannover, Hertog van Brunswijk en Lüneberg, Prins van Groot-Brittannië en Ierland, noemen hoewel hij wettelijk op geen van deze titels recht heeft. In Duitsland is - sinds de afschaffing van de adel - de titel onderdeel van de achternaam geworden zodat hij eigenlijk Ernst August Prinz von Hannover heet.

De prins is ook Grootmeester van de dynastieke Hannoveraanse orden zoals de Orde van Sint-Joris.

Op 28 augustus 1981 trad hij in het huwelijk met Chantal Hochuli, erfgename van een Zwitserse chocolade-magnaat, van wie hij in 1997 scheidde. Het paar kreeg twee kinderen:

Op 23 januari 1999 hertrouwde Ernst August met prinses Caroline van Monaco. Zij kregen in datzelfde jaar een dochter:

Ernst August heeft het imago van een playboy. Hij raakte verschillende keren verzeild in moeilijkheden. Hij sloeg een persfotograaf bijna knock-out en moest een schadevergoeding betalen. Tijdens Expo-2000 in Hannover, plaste hij tegen het Turkse paviljoen hetgeen een diplomatiek incident opleverde. In 2005 werd hij met acute pancreatitis opgenomen in het ziekenhuis. Sindsdien is hij gestopt met alcohol drinken.