Ernst Degner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ernst Degner (eigenlijk Ernst Eugen Wotzlawek; Gleiwitz, Opper-Silezië, 22 september 1931Arona, Spanje, 8 september 1983) was een Duits motorcoureur en eerste wereldkampioen in de 50 cc-klasse van het wereldkampioenschap wegrace.

Leven[bewerken]

Degner genoot een opleiding als vrachtwagenmonteur in Potsdam en begon zijn motorsportcarrière bij de Motorrad-Club Potsdam. In 1954 ontving hij een racelicentie en reed dat jaar op een ZPH (een naar de ontwikkelaars Zimmermann, Petruschke en Henkel genoemde motorfiets). Een jaar later werd hij vice-kampioen van de DDR. Aan het einde van dat seizoen verhuisde Degner naar Zschopau om daar voor Motorradwerk Zschopau aan de slag te gaan. Samen met Horst Fügner, Werner Musiol en Walter Brehme werd Degner fabrieksrijder en reed in 1957 in de 125 cc-klasse tijdens de Grand Prix van West-Duitsland, die meetelde voor het wereldkampioenschap wegrace. In 1958 reed hij zijn eerste volledige seizoen in het wereldkampioenschap en behaalde op de Nürburgring zijn eerste podiumplaats. Zijn eerste overwinning behaalde Degner in de 125 cc-klasse tijdens de Grand Prix der Naties in 1959 op het circuit van Monza. In het algemeen klassement werd hij vijfde en vierde in respectievelijk de 125- en 250 cc-klasse. Met drie podiumplekken, waarvan één overwinning, werd Degner derde in het algemeen klassement van het wereldkampioenschap wegrace 1960 in de klasse tot 125 cc.

De koude oorlog was in die jaren op zijn hoogtepunt en in augustus 1961 werd de Berlijnse muur gebouwd om de leegloop van de DDR een halt toe te roepen. In het wereldkampioenschap trok MV Agusta zich terug uit de 125 cc-klasse, waardoor de titelstrijd tussen de rijders op de Honda en MZ-machines ging. Het seizoen verliep voor Degner voorspoedig; na drie overwinningen op de Hockenheimring, Sachsenring en Monza stond hij met nog twee races te gaan eerste in het algemeen klassement. Niet in de laatste plaats kwam dit door de MZ-motorfiets, die op dat moment met 25 pk de sterkste 125 cc-motorfiets ter wereld was.

Eerder in het seizoen, tijdens de Isle of Man TT, onderhandelde Degner in het geheim met Jimmy Matsumiya van Suzuki over een deal. De Suzuki motoren waren verre van competitief en betrouwbaar en men was op zoek naar kennis om hun motoren te verbeteren. Degner wilde graag met zijn gezin de DDR verlaten en was op zoek naar geld om dit voor elkaar te krijgen. Vlak voor de voorlaatste Grand Prix in Zweden was het Paul Petry, een goede vriend van Degner, gelukt om Degners vrouw en zijn kinderen naar het westen te laten vluchten. In de race viel Degner uit in de 125 cc-klasse door motorproblemen en verliet nog tijdens het evenement het rennerskwartier en Zweden richting Denemarken. Na de vlucht van Degner naar het westen, besloot de Oost-Duitse motorsportbond Degner te schorsen. Deze schorsing werd niet door de FIM overgenomen, zodat Degner gewoon kon deelnemen aan het wereldkampioenschap. Wel bestrafte de bond hem met een geldboete voor onsportief gedrag.[1] Door zijn vlucht naar het westen wist de Australiër Tom Phillis Degner in het kampioenschap nipt te verslaan en werd met twee punten voorsprong wereldkampioen.

In 1962 kwam Degner uit voor het team van Suzuki en deelde zijn kennis van de techniek van de MZ-machines met het team. Degner won dat jaar voor de japanse fabrikant met afstand het wereldkampioenschap in de nieuwe opgerichte 50 cc-klasse. In de daarop volgende jaren kon hij dit succes echter niet herhalen. In 1963 en 1965 kwam hij hard ten val. Degner beëindigde zijn motorsportcarrière in 1967 in een Brabham-Formule 3.

In 1969 scheidde Degner. In datzelfde jaar werd hij racedienstleider bij de carburateurfabrikant Solex. In 1971 maakte hij de overstap naar Opel-Steinmetz en werd in 1973 racedienstleider bij Aral. Tussen 1976 en 1978 was hij cheftechnicus bij de nieuw opgerichte importeur voor Suzuki in Duitsland. Daarna richtte Degner een autoverhuurbedrijf op Tenerife op en was daarnaast wederom racedienstleider bij Aral.

Degner leed onder sterke depressies. Op 8 september 1983 vond zijn zoon hem dood in zijn woning op Tenerife. De lijkschouwing wees hartfalen als doodsoorzaak aan.

Statistiek[bewerken]

Seizoen Klasse Motor Races Overw. Podium Poles Ptn Pos
1957 125 cc MZ 1 0 0 0 1 13e
1958 125 cc MZ 4 0 1 0 9 7e
250 cc MZ 1 0 0 0 3 14e
1959 125 cc MZ 3 1 2 0 13 5e
250 cc MZ 4 0 2 0 14 4e
1960 125 cc MZ 4 1 3 0 16 3e
250 cc MZ 2 0 1 0 5 8e
1961 125 cc MZ 7 3 6 0 42 2e
250 cc MZ 1 0 0 0 3 13e
1962 50 cc Suzuki 6 4 5 0 47 1e
125 cc Suzuki 2 0 0 0 5 11e
1963 50 cc Suzuki 6 1 6 0 30 3e
125 cc Suzuki 4 1 3 0 17 6e
1964 125 cc Suzuki 2 1 2 0 12 6e
1965 50 cc Suzuki 5 2 4 0 26 4e
125 cc Suzuki 4 1 3 0 23 4e
1966 50 cc Suzuki 1 0 0 0 3 6e

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Schorsing Degner weer opgeheven, De Telegraaf (27 november 1961)