Ernst Hirsch Ballin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ernst Hirsch Ballin
Hirsch Ballin Dutch politician kabinet Balkenende IV.jpg
Algemene informatie
Naam Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin
Geboren 15 december 1950
Partij CDA
Titulatuur Prof. dr.
Politieke functies
1989-1994 Minister van Justitie
1994-1995 Lid Tweede Kamer
1995-2000 Lid Eerste Kamer
2000-2006 Lid Raad van State
2006-2010 Minister van Justitie
2010 Demissionair Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin (Amsterdam, 15 december 1950) is een Nederlands politicus en rechtsgeleerde. Van 22 september 2006 tot 14 oktober 2010 was hij minister van Justitie, een functie die hij eerder vervulde in het kabinet-Lubbers III. Op 23 februari 2010 werd hij tevens benoemd tot minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, vanwege het demissionair worden van het kabinet-Balkenende IV op 20 februari 2010. Hirsch Ballin is lid van het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

Ouders[bewerken]

Hirsch Ballin is de zoon van de Duitse rechtsgeleerde Ernst Denny Hirsch Ballin. Deze was in de jaren 30 als Jood terechtgekomen in het kamp Buchenwald. Later was hij uit nazi-Duitsland naar Nederland gevlucht waar hij door de advocaat Pieter Gerbrandy werd geholpen met het krijgen van politiek asiel. In de Tweede Wereldoorlog dook hij onder en droeg bij aan het verzet. Na de bevrijding werd hij hoogleraar in Amsterdam. Zijn vrouw Maria Koppe was katholiek en voedde hun zoon met haar godsdienst op.

Loopbaan[bewerken]

Ernst Hirsch Ballin studeerde rechten aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Sinds zijn studietijd rekent hij zich tot het katholicisme. Hij is in 1979 aan de UvA gepromoveerd op het proefschrift Publiekrecht en beleid.

Van 1981 tot 1989 was hij hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Katholieke Universiteit Brabant. In 1989 trad Hirsch Ballin voor het CDA als minister van Justitie toe tot het kabinet-Lubbers III. Na het overlijden van Ien Dales op 10 januari 1994 was hij korte tijd tevens waarnemend minister van Binnenlandse Zaken, tot Ed van Thijn (PvdA) deze portefeuille op 18 januari overnam.

Hirsch Ballin moest aan het eind van de kabinetstermijn, in de demissionaire periode na de verkiezingen van mei 1994, ontslag nemen na het tumult over de IRT-affaire, vrijwel direct gevolgd door Van Thijn. Hij werd tijdelijk opgevolgd door zijn staatssecretaris Aad Kosto.

Vervolgens was hij van 1994 tot 2006 weer hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Brabant, ditmaal in internationaal recht. Van 1996 tot 1998 was hij ook hoogleraar aangaande wetgevingsvraagstukken.

Hirsch Ballin voor de Tweede Kamer

Vanaf 2000 was Hirsch Ballin eveneens lid van de Raad van State, tot op 22 september 2006 bekend werd dat hij de dag daarvoor afgetreden minister Donner van Justitie was opgevolgd in het kabinet-Balkenende III.[1] Aan zijn portefeuille werd op 13 december het vreemdelingenbeleid toegevoegd, dat hij van Rita Verdonk overnam.

In het kabinet-Balkenende IV is Hirsch Ballin opnieuw Minister van Justitie. In deze functie vertolkte hij een belangrijke rol in het debat in de Tweede Kamer over de film Fitna. In dit debat gaf Geert Wilders aan door Hirsch Ballin belazerd te worden. Hirsch Ballin kwam in mei 2008 onder vuur te liggen wegens zijn vermeende invloed in de arrestatie van de cartoonist Gregorius Nekschot. Hij gaf echter aan de Tweede Kamer aan geen bemoeienis in de arrestatie te hebben gehad. Volgens de oppositie was het vervolgen van de cartoonist bedoeld om een uitspraak van de rechter over godslastering uit te lokken, om zo, via een omweg, het verbod op godslastering toch in te voeren tegen de wens van de meerderheid van het kabinet in [2].

Na het uittreden van de PvdA-ministers uit het kabinet-Balkenende IV in februari 2010 werd hij tevens (demissionair) minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Bij de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni 2010 stelde Hirsch Ballin zich niet opnieuw verkiesbaar.[3]

Op 2 oktober van dat jaar, tijdens het CDA-congres, keerde hij zich vierkant tegen de deelname van zijn partij aan het gedoogakkoord met de PVV van Geert Wilders. Daags voor het congres had hij dat ook al publiekelijk gedaan. Nadat eind april 2012 de gedoogconstructie met de PVV was stukgelopen en het kabinet-Rutte I was gevallen, riep hij op tot een openlijke bespreking binnen het CDA van de mislukte samenwerking.

Bibliografie[bewerken]

Hirsch Ballin heeft diverse publicaties over (wijsgerig-)juridische en ethisch-religieuze zaken op zijn naam staan:

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hirsch Ballin en Winsemius minister NU.nl, 22 sep 2006
  2. Hirsch Ballin misbruikt Nekschot De Pers 20 mei 2008
  3. NU.nl (16-03-2010). Remkes en Van Geel uit Tweede Kamer. Geraadpleegd op 17-03-2010.
    Nederlands Dagblad (16-03-2010). Jack de Vries verkiesbaar voor CDA. Geraadpleegd op 17-03-2010.
Voorganger:
Frits Korthals Altes
Minister van Justitie
1989 - 1994
Opvolger:
Aad Kosto
Voorganger:
Ruud Lubbers
Minister voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken
1989 - 1994
Opvolger:
Joris Voorhoeve
Voorganger:
Ien Dales
Minister van Binnenlandse Zaken
1994
Opvolger:
Ed van Thijn
Voorganger:
Piet Hein Donner
Minister van Justitie
2006 - 2010
Opvolger:
Ivo Opstelten (als minister van Veiligheid en Justitie)
Voorganger:
Guusje ter Horst
Minister van Binnenlandse Zaken
2010
Opvolger:
Piet Hein Donner