Etnologie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Etnologie richt zich op de bestudering van breed gedragen cultuurverschijnselen in hun historische, sociale en geografische dimensie, waarbij ze deze dimensies opvat als dynamische, groepsgebonden processen van betekenisgeving en toeëigening.[1]

Etnologie is niet geheel een synoniem van volkskunde. De wetenschapsdiscipline etnologie is in de plaats gekomen van het vak volkskunde. Met name sinds de jaren '80 van de vorige eeuw heeft de volkskunde zich vernieuwd en opnieuw 'uitgevonden'. Internationaal wordt het vak sindsdien veelal met Europese Etnologie / European Ethnology aangeduid. In Nederland wordt sinds 1998 meestal de benaming Nederlandse Etnologie gebruikt. De Europese Etnologie is als 'antropologie van Europa' verwant aan de volkenkunde (de niet-westerse antropologie)[2] en culturele antropologie. De beoefenaren van het vak zijn georganiseerd in SIEF, the International Society for Ethnology and Folklore, gevestigd in Amsterdam.

In Nederland richt de onderzoeksgroep Nederlandse Etnologie van het Meertens Instituut zich op op het dagelijks handelen van mensen in Nederland en de beeldvorming van dit handelen. Het doel van het onderzoek is inzicht te krijgen in het leven van alledag en de daarmee samenhangende cultuurverschijnselen.

Literatuur[bewerken]

Ton Dekker, Herman Roodenburg [et al.]. Volkscultuur: Een inleiding in de Nederlandse etnologie. Nijmegen 2000.

Peter Jan Margry & Herman Roodenburg (red.), Reframing Dutch Culture. Between Otherness and Authenticity. Aldershot: Ashgate, 2007.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 'Ten Geleide', in: T. Dekker, H. Roodenburg [et al.]. Volkscultuur: Een inleiding in de Nederlandse etnologie. Nijmegen 2000, pp. 9.
  2. 'Ten Geleide', in: T. Dekker, H. Roodenburg [et al.]. Volkscultuur: Een inleiding in de Nederlandse etnologie. Nijmegen 2000, pp. 8.