Eugène Gigout

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eugène Gigout

Eugène Gigout (Nancy, 23 maart 1844 - Parijs, 9 december 1925) was een Frans organist en componist.

Hij is een van de vermaarde telgen van de Franse romantische orgeltraditie uit de 19de eeuw. Van zijn leermeester Camille Saint-Saëns erfde Gigout een gelijkaardige liefde voor de orgeltraditie, voor de heldere harmonische vorm en voor het contrapunt die we in andere gedaanten ook bij César Franck aantreffen. Na zijn afstuderen fungeerde hij enige tijd als assistent van Saint-Saëns aan La Madeleine, maar in 1863 kreeg hij zijn eigen tribune in de Franse hoofdstad, in de St. Augustin. Daar bespeelde hij een bijzonder orgel van Peschard & Barker uit 1865, dat was uitgerust met elektrische tractuur, die overigens in 1899 werd verwijderd bij een ingrijpende revisie door de firma Aristide Cavaillé-Coll. Naast lesgeven en componeren vulde hij als organist-titularis zijn tijd met missen te spelen, waarbij hij uitblonk in improvisatie.

Hij is bekend omwille van zijn Toccata in b mineur uit zijn Dix Pieces en het Grand choeur dialogué.

Externe links[bewerken]