Eugen Bamberger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eugen Bamberger

Eugen Bamberger (19 juli 1857 - 10 december 1932) was een Duits chemicus die vooral bekendheid verworven heeft door als eerste de omlegging van N-fenylhydroxylamine naar 4-aminofenol te beschrijven (de zogenaamde Bamberger-omlegging).

Bamberger werd geboren te Berlijn, alwaar hij in 1875 zijn studies geneeskunde aanvatte (universiteit van Berlijn). In 1876 ging hij echter scheikunde studeren aan de universiteit van Heidelberg, maar ging datzelfde jaar nog terug naar de universiteit van Berlijn. Hij behaalde er zijn diploma als scheikundige in 1880. Hij overleed in 1932 te Porta Tresa, Zwitserland.

Bambergers professionele carrière
1880 Assistent Technische Hogeschool Charlottenburg (Berlijn)
1883 Assistent in het laboratorium van von Baeyer te München (gepromoveerd tot professor in 1891)
1893 Leerstoel algemene chemie aan ETH Zürich
1905 Emeritaat

Tijdens zijn loopbaan heeft Bamberger meerdere belangrijke wetenschappelijke bijdragen geleverd:

Referenties[bewerken]

  • W Pötsch. Lexikon bedeutender Chemiker (VEB Bibliographisches Institut Leipzig, 1989) (ISBN 3-323-00185-0)