Eugenius van Württemberg (1788-1857)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schilderij van George Dawe
Slot Carlsruhe in Silezië

Eugenius Frederik Karel Paul Lodewijk van Württemberg (Oels, 8 januari 1788 - Carlsruhe, 16 september 1857; Duits: Friedrich Eugen Carl Paul Ludwig von Württemberg) was een hertog van Württemberg uit de derde tak, gen. eerste hertogelijke lijn, op zijn beurt afkomstig van de eerste of oudere tak van het Huis Württemberg. Deze derde tak stierf uit in 1903.

Hij was een zoon van Eugenius Frederik van Württemberg en van Louisa van Stolberg-Gedern. Eugenius van Wurtemberg huwde in 1817 met Mathilde van Waldeck (1801-1825), dochter van George I van Waldeck-Pyrmont.

Hun kinderen waren:

In 1827 huwde hij met Helena van Hohenlohe-Langenburg (1807-1880). Zij kregen vier kinderen:

Met het uitbreken van de oorlog in 1812 begon de loopbaan van Eugenius als krijgsheer tijdens de bevrijdingsoorlogen. Op het slageveld van Smolensk werd hij bevorderd tot luitenant-generaal. Hij was divisiecommandant in het Russische westelijke leger onder Barclay de Tolly en onderscheidde zich in Borodino, bij de inval van Tarutino, bij Krasnoi en Kalisch. In de veldslagen van Walutina Gora, Kulm en Leipzig leidde hij met zijn troepen afweergevechten met de Franse legers. In de slag bij Leipzig in 1813 leidde hij het belangrijke gevecht nabij Wachau. Ook tijdens de veldtocht in Frankrijk van 1814 nam hij deel aan verschillende gevechten.

Van 1820 tot zijn overlijden was Eugen lid van de eerste kamer van de Württembergse Landstände. Hij verscheen evenwel niet zelf op de zittingen, maar liet zich vertegenwoordigen. Eugen van Württemberg was ook in muziek geïnteresseerd en was een kennis van Carl Maria von Weber, die in 1806-1807 muziekintendant van zijn vader was. Zelf componeerde hij naast vele liederen ook enige opera's, waarvan "Die Geisterbraut" een zekere bekendheid genoot.