Euraziatische Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Niet te verwarren met de Euraziatische Economische Unie.
Euraziatische Unie
Eurasian Economic Union (2014).svg
Werktaal Russisch

De Euraziatische Unie (EAU) (Russisch: Еврази́йский Сою́з (ЕАС), Wit-Russisch: Еўразійскі Союз, Kazachs: Еуразиялық Одақ) is een voorstel voor een economische en politieke unie van Wit-Rusland, Kazachstan, Kirgizië, de Russische Federatie, Tadzjikistan en andere Euraziatische landen, met name de post-Sovjet-staten.

Het idee is gebaseerd op de Europese Unie, het idee werd geopperd door de toenmalige premier van Rusland, Vladimir Poetin, maar het concept werd voor het eerst geopperd door de president van Kazachstan, Noersoeltan Nazarbajev, tijdens een toespraak in 1994 op een universiteit in Moskou.

Op 18 november 2011 ondertekende de presidenten van Wit-Rusland, Kazachstan en Rusland een overeenkomst, waarin de doelstelling van oprichting van de Europees-Aziatische Unie in 2015 werd vastgesteld. De overeenkomst bevat onder andere een routekaart voor de toekomstige integratie en de vestiging van een Euraziatische Commissie (naar het model van de Europese Commissie) en de Euraziatische Economische Ruimte, die van start ging op 1 januari 2012. De nadruk ligt vooral op de economische integratie en de toekomstige gemeenschappelijke markt, en minder op politieke integratie.

De eerdergenoemde drie landen ondertekenden op 29 mei 2014 een akkoord waarin staat dat op 1 januari 2015 de Euraziatische Economische Unie officieel in werking treedt. Alhoewel de Russische president Poetin graag had gezien dat deze unie ook militaire en politieke zaken zou omvatten, gaat het hierbij alleen om economische samenwerking.[1]

Uit het westen, met name de Verenigde Staten, is kritiek op het idee geopperd. Volgens de V.S. is de Euraziatische Unie een middel van de Russische Federatie om meer grip op de voormalige Sovjetrepublieken te krijgen en aldus de oude Sovjet-Unie in een ander jasje te doen herleven.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Moskou richt alternatief voor Europese Unie op, de Volkskrant, 30 mei 2014