Euribor
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Euribor (Euro Interbank Offered Rate) is het benchmark tarief op de geldmarkt waartegen interbankaire termijndeposito's met een vaste looptijd tot en met één jaar in euro bedragen binnen de Europese Economische en Monetaire Unie aangeboden worden door de ene primaire bank aan de andere primaire bank. Euribor-tarieven zijn beschikbaar voor looptijden van alle gehele maanden vanaf 1 maand tot en met 12 maanden.
Primaire banken zijn banken met een zeer goede kredietbeoordeling, zoals een Aaa- of Aa-rating van Moody's. Banken met een minder gunstige beoordeling betalen een extra opslag (spread) bovenop het Euribor-tarief. De Euribor-tarieven worden vastgesteld op basis van een enquête onder een panel van banken met de hoogste handelsvolumes in de EMU. De keuze van de banken die gevraagd wordt hun gegevens door te geven voor de Euribor-bepaling, wordt gecontroleerd door een stuurcommissie van de Federatie van Europese Banken. In het panel zitten de Nederlandse banken ABN AMRO, ING en Rabobank.
De Euribor-rentetarieven worden dagelijks om 11.00 uur MET via diverse kanalen gepubliceerd, twee TARGET-dagen voorafgaand aan de eerste dag van de betreffende renteperiode (of, indien deze datum geen werkdag is, de dichtstbijzijnde werkdag ten minste twee TARGET-dagen voor de eerste dag van de betreffende renteperiode).
De Euribor wordt gebruikt in de financiële wereld voor het vaststellen van rentes voor allerlei afgeleide producten, zoals renteswaps. De Euribor dient als referentie voor floating rate notes, een type obligatie. De couponrente is de Euribor plus een opslag, bijvoorbeeld de zesmaands-Euribor + 0,30%.
Het Euribor-tarief met een looptijd van één maand wordt vaak gebruikt als basisrente (exclusief opslagen voor spreads, kosten en winst) voor een lening met een hypothecair onderpand met een variabele rente.
