Euro Hockey League

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Euro Hockey League (EHL) is een Europese hockeycompetitie voor clubteams, die (vooralsnog) alleen voor de heren wordt gehouden.

Geschiedenis en achtergrond[bewerken]

In 2007 is het eerste seizoen van de Euro Hockey League (EHL) gestart waarin 24 clubs uit 12 landen strijden om de Europese titel. De Euro Hockey League geldt als opvolger van de Europa Cup toernooien. De EHL wordt georganiseerd door de EHF (European Hockey Federation) en PRO SPORT (Sport media en marketing bureau). Zowel de EHF als PRO SPORT zijn 50% eigenaar van de EHL. De EHL is er (vooralsnog) alleen voor de heren, de dames speelden nog twee seizoen gesplitst in de Europacup I en de Europacup II.

De Euro Hockey League (EHL) is gebaseerd op het Champions League model, wat onder andere al gebruikt wordt in voetbal, volleybal en handbal. De beste teams van Europa spelen onderling tegen elkaar en de winnaar mag zich na afloop de beste van Europa noemen. Het hele evenement, gespeeld in vier weekenden op vier verschillende locaties verdeeld over het hele hockeyseizoen, werd de eerste drie seizoenen live uitgezonden op NET 5 in het programma Euro Hockey League. Dit programma was aanwezig met 7 veldcamera's, een slowmotioncamera, een superslowmotioncamera, video-opnames vanaf de helm van een van de doelverdedigers en een analyseprogramma rondom de wedstrijden met gerenommeerde ex-internationals als analisten.

Wegens tegenvallende kijkcijfers stopte NET 5 met het uitzenden van deze wedstrijden met ingang van het seizoen 2010/11.

Afwijkende spelregels[bewerken]

Bij de EHL wijken diverse spelregels af van de regels die in de reguliere competitie van de KNHB gelden.

  • Puntentelling: voor een gewonnen wedstrijd 5 punten, gelijkspel 2 en een verlies met 1 doelpunt verschil 1 punt. Een wedstrijd die met meer dan 1 doelpunt verschil wordt verloren levert geen punten op.
  • Er wordt gespeeld in 4 periodes; de eerste en tweede helft worden halverwege onderbroken voor een verplichte time out (reclameblok voor televisie). Hierna wordt het spel hervat met uitslaan in het midden. Het is voor de coaches toegestaan om hun team tijdens deze periode naar zich toe te halen en aanwijzingen te geven.
  • Een groene kaart levert een tijdstraf van 2 minuten op, bij herhaling wordt de straf verdubbeld.
  • Er wordt 45 seconden gewacht bij het nemen van een strafcorner, om zo de televisie-uitzending de kans te geven om de aanleiding van de strafcorner uitgebreid uit te zenden.
  • Een speler mag de bal boven de schouder annemen, mits dit geen gevaarlijke situatie oplevert.
  • In de knock out fase wordt bij een gelijke stand 2 maal 5 minuten verlengd. Valt een doelpunt dan wordt de helft uitgespeeld. Bij geen beslissing volgt een penalty shootout, waarbij één speler vanaf de 23-meterlijn op de keeper afloopt en binnen 8 seconden moet proberen te scoren.

Kwalificatie[bewerken]

Het aantal teams dat een land mag afvaardigen wordt bepaald door een ranglijst van de internationale prestaties van landen, vergelijkbaar met de UEFA-coëfficiënten bij voetbal. Nederland heeft hierin een leidende positie. Aan het toernooi nemen 24 clubs deel, verdeeld over 12 landen. De eerste 4 landen vaardigen drie teams af naar de EHL; de landen met plaats 5 t/m 8 hebben twee deelnemende teams en landen 9 t/m 12 één team.

Schaduwtoernooien[bewerken]

Voor de lager gerangschikte landen zijn er aparte kleine Europese toernooien. De Euro Hockey Trophy is een Europees toernooi, dat in de schaduw staat van de EHL. Hieraan doen de vice-kampioenen van de landen op plaats 9 t/m 12 mee, aangevuld met de kampioenen van de landen 13 t/m 16, in totaal dus 8 teams. Vervolgens nemen de vice-kampioenen van die landen samen met de kampioenen van 17 t/m 20 deel aan de Hockey Challenge I, enzovoort. Zie de tabel hieronder ter verduidelijking.

pos. EHL Trophy Challenge I Challenge II Challenge III Challenge IV Challenge V
1 - 4 3
5 - 8 2
9 - 12 1 1
13 - 16 1 1
17 - 20 1 1
21 - 24 1 1
25 - 28 1 1
29 - 32 1 1
33 - 36 1
Totaal 24 8 8 8 8 8 8

Winnaars[bewerken]

Jaar Goud Zilver Brons
2007/08 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HGC Vlag van Nederland HC Rotterdam
2008/09 Vlag van Nederland HC Bloemendaal Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HC Rotterdam
2009/10 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HC Rotterdam Vlag van Nederland Amsterdam H&BC
2010/11 Vlag van Nederland HGC Vlag van Spanje Club de Campo Vlag van Engeland Reading HC
2011/12 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland Amsterdam H&BC Vlag van België KHC Dragons
2012/13 Vlag van Nederland HC Bloemendaal Vlag van België KHC Dragons Vlag van Nederland Amsterdam H&BC
2013/14 Vlag van Duitsland Harvestehuder THC Vlag van Nederland Oranje Zwart Vlag van België KHC Dragons

Medaillespiegel[bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Duitsland Duitsland 4 1 0 5
2 Vlag van Nederland Nederland 3 4 4 11
3 Vlag van België België 0 1 2 3
4 Vlag van Spanje Spanje 0 1 0 1
5 Vlag van Engeland Engeland 0 0 1 1
Totaal 7 7 7 21

Prijzengeld[bewerken]

In totaal valt er 40.000,- euro te verdelen tussen de nummers één, twee en drie. De winnaar van de EHL strijkt 20.000,- euro op, de nummer twee 10.000,- euro en de nummer drie 5.000,- euro. De beste speler van het toernooi krijgt een persoonlijke cheque ter waarde van 5.000,- euro, aangeboden door de ABN AMRO, hoofdsponsor van de EHL.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties