Europees kampioenschap voetbal 1984 (kwalificatie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Deze pagina beschrijft de kwalificatie voor het Europees kampioenschap voetbal 1984.

De winnaar van elke groep plaatste zich voor de eindronde. België kwalificeerde zich uit groep 1. Nederland redde het in groep 7 net niet achter Spanje. Het werd net op doelsaldo uitgeschakeld na een slotwedstrijd in de groep tussen Spanje en Malta die in 12-1 eindigde.

Groep 1[bewerken]

België leek een zware loting te hebben met Schotland, Oost-Duitsland en Zwitserland als tegenstanders, maar was vrij snel zeker van kwalificatie door de eerste vier wedstrijden te winnen. Interessantste wedstrijd was de thuiswedstrijd tegen Schotland, waar de Schotten streden voor hun laatste kans. België won in een spectaculair duel met 3-2 met twee goals van François van der Elst en Kenny Dalglish. Schotland eindigde zelfs op de laatste plaats.

06-10-1982 België - Zwitserland 3 - 0
13-10-1982 Schotland - Oost-Duitsland 2 - 0
17-11-1982 Zwitserland - Schotland 2 - 0
15-12-1982 België - Schotland 3 - 2
30-03-1983 Oost-Duitsland - België 1 - 2
30-03-1983 Schotland - Zwitserland 2 - 2
27-04-1983 België - Oost-Duitsland 2 - 1
14-05-1983 Zwitserland - Oost-Duitsland 0 - 0
12-10-1983 Oost-Duitsland - Zwitserland 3 - 0
12-10-1983 Schotland - België 1 - 1
09-11-1983 Zwitserland - België 3 - 1
16-11-1983 Oost-Duitsland - Schotland 2 - 1
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van België België 6 4 1 1 12 8 +4 9
2 Vlag van Zwitserland Zwitserland 6 2 2 2 7 9 -2 6
3 Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR 6 2 1 3 7 7 0 5
4 Vlag van Schotland Schotland 6 1 2 3 8 10 -2 4

Groep 2[bewerken]

Vooraf leek het een spannende strijd te worden tussen Polen en de Sovjet-Unie. Op het WK in Spanje streden beide ploegen om een plaats in de halve finale, die werd gewonnen door Polen, nu waren de rollen omgedraaid. Polen had al flinke averij opgelopen door thuis gelijk te spelen tegen Finland en te verliezen in Portugal. De wedstrijd in Moskou ging kansloos met 2-0 verloren met onder andere een doelpunt van Oleh Blochin en de Polen waren uitgeschakeld.

De Sovjet-Unie had nog één concurrent: Portugal, maar die ploeg werd niet gezien als een serieuze kanshebber. De Portugezen hadden sinds het WK van 1966 nauwelijks nog iets gepresteerd en werden in Moskou volledig zoek gespeeld: 5-0. De Portugezen bleven in het spoor van de Russen door met 1-0 van Polen te winnen en moesten de thuiswedstrijd tegen de Sovjet-Unie ook winnen om door te gaan. Voor 75.000 Portugezen in Lissabon wonnen de Portugezen met 1-0 van de Russen door een wel erg gemakkelijk gegeven strafschop. Bekendste speler was de spelverdeler van Benfica, de besnorde middenvelder Chalana.

08-09-1982 Finland - Polen 2 - 3
22-09-1982 Finland - Portugal 0 - 2
10-10-1982 Portugal - Polen 2 - 1
13-10-1982 Sovjet-Unie - Finland 2 - 0
17-04-1983 Polen - Finland 1 - 1
27-04-1983 Sovjet-Unie - Portugal 5 - 0
22-05-1983 Polen - Sovjet-Unie 1 - 1
01-06-1983 Finland - Sovjet-Unie 0 - 1
21-09-1983 Portugal - Finland 5 - 0
09-10-1983 Sovjet-Unie - Polen 2 - 0
28-10-1983 Polen - Portugal 0 - 1
13-11-1983 Portugal - Sovjet-Unie 1 - 0
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van Portugal Portugal 6 5 0 1 11 6 +5 10
2 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 6 4 1 1 11 2 +9 9
3 Vlag van Polen Polen 6 1 2 3 6 9 -3 4
4 Vlag van Finland Finland 6 0 1 5 3 14 -11 1

Groep 3[bewerken]

Denemarken had nog steeds de reputatie van een klein voetballand, het was als vierde geplaatst in deze groep achter Engeland, Hongarije en Griekenland, maar ondertussen speelde bijna de volledige selectie bij Europese topclubs. Veteraan en ex-Europees voetballer van het jaar Allan Simonsen speelde zijn laatste jaar bij FC Barcelona, de vaak ongrijpbare linksbuiten Jesper Olsen en de keiharde tacticus Sören Lerby speelden bij Ajax en aanvoerder/ libero Morten Olsen en de technische middenvelder Frank Arnesen speelden bij Anderlecht. Het was wel zaak, dat de ploeg de kwalificatie niet begon met een ongelukkige nederlaag zoals bij vorige kwalificaties.

In de thuiswedstrijd tegen Engeland kwam Denemarken twee keer op een achterstand door doelpunten van Trevor Francis, maar door een weergaloze solo van Jesper Olsen kwam Denemarken een minuut voor tijd op gelijke hoogte. Engelse hooligans waren ook weer op bezoek en uiteraard moest de wedstrijd stil gelegd worden, omdat er vuurwerk op het veld werd gegooid, het bleef nog lang onrustig in Kopenhagen. Denemarken bleef wedstrijden winnen en was nu de enige concurrent van de Engelsen. Engeland verspilde wel een belangrijk punt in de thuiswedstrijd tegen Griekenland, waardoor Denemarken voor de topper in het Wembley Stadium een voorsprong had van een punt.

Denemarken speelde opnieuw een sterke wedstrijd en won met 0-1 van een matig spelend Engeland door een benutte strafschop van de inmiddels weer in de Deense competitie spelende Allan Simonsen. Denemarken had nu twee punten nodig in de uitwedstrijden tegen Hongarije en Griekenland om zich te plaatsen. Denemarken kreeg in Boedapest kans op kans en verloor in de slotfase met 0-1, in Athene schreef Denemarken definitief geschiedenis door met 0-2 te winnen door doelpunten van Allan Simonsen en de bij FC Lokeren spelende spits Preben Elkjær Larsen. In die periode debuteerde het supertalent Michael Laudrup. Denemarken had nu een team, dat het elke topploeg in Europa moeilijk kon maken.De campagne van de Engelsen eindigde zoals het begon: er braken ernstige rellen uit, nu in de uitwedstrijd in Luxemburg.

22-09-1982 Denemarken - Engeland 2 - 2
09-10-1982 Luxemburg - Griekenland 0 - 2
10-11-1982 Luxemburg - Denemarken 1 - 2
17-11-1982 Griekenland - Engeland 0 - 3
15-12-1982 Engeland - Luxemburg 9 - 0
27-03-1983 Luxemburg - Hongarije 2 - 6
30-03-1983 Engeland - Griekenland 0 - 0
17-04-1983 Hongarije - Luxemburg 6 - 2
27-04-1983 Denemarken - Griekenland 1 - 0
27-04-1983 Engeland - Hongarije 2 - 0
15-05-1983 Hongarije - Griekenland 2 - 3
01-06-1983 Denemarken - Hongarije 3 - 1
21-09-1983 Engeland - Denemarken 0 - 1
12-10-1983 Denemarken - Luxemburg 6 - 0
12-10-1983 Hongarije - Engeland 0 - 3
26-10-1983 Hongarije - Denemarken 1 - 0
16-11-1983 Griekenland - Denemarken 0 - 2
16-11-1983 Luxemburg - Engeland 0 - 4
03-12-1983 Griekenland - Hongarije 2 - 2
14-12-1983 Griekenland - Luxemburg 1 - 0
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van Denemarken Denemarken 8 6 1 1 17 5 +12 13
2 Vlag van Engeland Engeland 8 5 2 1 23 3 +20 12
3 Vlag van Griekenland Griekenland 8 3 2 3 8 10 -2 8
4 Vlag van Hongarije Hongarije 8 3 1 4 18 17 +1 7
5 Vlag van Luxemburg Luxemburg 8 0 0 8 5 36 -31 0

Groep 4[bewerken]

Joegoslavië had een slecht WK achter de rug en begon de kwalificatie meteen met een nederlaag tegen Noorwegen. In een waar foutenfestival verspeelden de Joegoslaven een punt in eigen huis tegen de belangrijkste tegenstander: Wales, 4-4. Bij Wales speelde de topspits van FC Liverpool Ian Rush en was bij een overwinning in de return zeker van deelname aan het EK. Wales was veel sterker dan de Joegoslaven en hadden het aan doelman Zoran Simović te danken, dat de stand 1-1 bleef.

Een week later vond de laatste wedstrijd plaats tussen Joegoslavië en Bulgarije in Split, bij een gelijkspel was Wales zeker van plaatsing, bij een overwinning van één van deze teams was dat team zeker van plaatsing. Het werd opnieuw een knotsgekke wedstrijd, na 60 minuten was de stand 2-2 en speelden beide teams vol op de aanval. In de slotfase kwamen op gegeven moment drie Bulgaren vrij voor de goal te staan, maar ze kregen ze de bal er niet in. In de tegenaanval scoorde verdediger Radanović het beslissende doelpunt en dompelde zowel Bulgarije als Wales in rouw. Joegoslavië plaatse zich ondanks een hoog aantal tegendoelpunten: 11 in zes wedstrijden.

22-09-1982 Wales - Noorwegen 1 - 0
13-10-1982 Noorwegen - Joegoslavië 3 - 1
27-10-1982 Bulgarije - Noorwegen 2 - 2
17-11-1982 Bulgarije - Joegoslavië 0 - 1
15-12-1982 Joegoslavië - Wales 4 - 4
27-04-1983 Wales - Bulgarije 1 - 0
07-09-1983 Noorwegen - Bulgarije 1 - 2
21-09-1983 Noorwegen - Wales 0 - 0
12-10-1983 Joegoslavië - Noorwegen 2 - 1
16-11-1983 Bulgarije - Wales 1 - 0
14-12-1983 Wales - Joegoslavië 1 - 1
21-12-1983 Joegoslavië - Bulgarije 3 - 2
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 6 3 2 1 12 11 +1 8
2 Vlag van Wales Wales 6 2 3 1 7 6 +1 7
3 Vlag van Bulgarije Bulgarije 6 2 1 3 7 8 -1 5
4 Vlag van Noorwegen Noorwegen 6 1 2 3 7 8 -1 4

Groep 5[bewerken]

Vooraf was er geen twijfel, welke ploeg de grote favoriet was: wereldkampioen Italië, dat via grote voetballanden als Brazilië en West-Duitsland de titel pakte. De "Squarda Azzuri" begon meteen met puntverlies in eigen huis tegen Tsjecho-Slowakije en Roemenië en blameerde zich door met 1-1 gelijk te spelen tegen dreumes Cyprus. De wereldkampioen begon de uitwedstrijd tegen Roemenië met twee punten achterstand op deze ploeg en kon na de 1-0 nederlaag (doelpunt László Bölöni na een fout van veteraan Dino Zoff) zich al bijna niet meer plaatsen. Vervolgens verloor Italië drie wedstrijden op een rij, waarbij de vooral de thuiswedstrijd tegen Zweden ontluisterend was (0-3 nederlaag). Pas in de laatste wedstrijd won Italië met 3-1 van Cyprus, waarbij men tien minuten voor tijd nog op gelijke hoogte stond. De topscorer van het WK Paolo Rossi speelde alle wedstrijden mee, maar scoorde pas in de laatste wedstrijd, uit een strafschop.

De strijd om de eerste plaats ging tussen drie teams: Tsjecho-Slowakije, Roemenië en het verrassende Zweden. De Tsjechen wonnen in Boekarest van Roemenië, maar verloren dure punten tegen Zweden (2-2 thuis, na een 2-0 voorsprong drie minuten voor tijd, 1-0 nederlaag uit) en een gelijkspel in Cyprus. Roemenië won twee keer van Zweden. De laatste wedstrijd was Tsjecho-Slowakije tegen Roemenië. In Bratislava had Roemenië genoeg aan een gelijke spel, bij een overwinning van Tsjecho-Slowakije eindigden de Tsjechen op gelijke hoogte met de twee concurrenten en had dan een beter doelslado. De wedstrijd eindigde in 1-1 (beide doelpunten tien minuten voor tijd) en Roemenië plaatste zich voor de eerste keer sinds 1970 voor een groot toernooi.

01-05-1982 Roemenië - Cyprus 3 - 1
08-09-1982 Roemenië - Zweden 2 - 0
06-10-1982 Tsjechoslowakije - Zweden 2 - 2
13-11-1982 Cyprus - Zweden 0 - 1
13-11-1982 Italië - Tsjechoslowakije 2 - 2
04-12-1982 Italië - Roemenië 0 - 0
12-02-1983 Cyprus - Italië 1 - 1
27-03-1983 Cyprus - Tsjechoslowakije 1 - 1
16-04-1983 Tsjechoslowakije - Cyprus 6 - 0
16-04-1983 Roemenië - Italië 1 - 0
15-05-1983 Roemenië - Tsjechoslowakije 0 - 1
15-05-1983 Zweden - Cyprus 5 - 0
29-05-1983 Zweden - Italië 2 - 0
09-06-1983 Zweden - Roemenië 0 - 1
21-09-1983 Zweden - Tsjechoslowakije 1 - 0
15-10-1983 Italië - Zweden 0 - 3
12-11-1983 Cyprus - Roemenië 0 - 1
16-11-1983 Tsjechoslowakije - Italië 2 - 0
30-11-1983 Tsjechoslowakije - Roemenië 1 - 1
22-12-1983 Italië - Cyprus 3 - 1
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van Roemenië Roemenië 8 5 2 1 9 3 +6 12
2 Vlag van Zweden Zweden 8 5 1 2 14 5 +9 11
3 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 8 3 4 1 15 7 +8 10
4 Vlag van Italië Italië 8 1 3 4 6 12 -6 5
5 Vlag van Cyprus Cyprus 8 0 2 6 4 21 -17 2

Groep 6[bewerken]

West-Duitsland had een tumultueus WK achter de rug, waar schandalen tierig weelden, maar wel de finale werd gehaald. Het raakte Paul Breitner kwijt, maar zijn rivaal Bernd Schuster kwam terug in de selectie. Het begin was heel slecht, voor de eerste keer sinds 1967 verloor de ploeg een EK-duel: 1-0 in Belfast tegen Noord-Ierland. In april speelde West-Duitsland weer tegen Oostenrijk, voor de eerste keer sinds het schandalige niet-aanvalsverdrag op het WK, toen West-Duitsland en Oostenrijk niet meer voetbalden om de volgende ronde te halen. Ook deze wedstrijd was weinig verheffend, het bleef 0-0 en halverwege had Oostenrijk een ruime voorsprong (negen punten uit vijf wedstrijden), maar moest nog alle zware uitwedstrijden spelen. Oostenrijk verloor die wedstrijden allemaal kansloos en was uitgeschakeld: vooral de uitwedstrijd tegen de Duitsers was pijnlijk, na 20 minuten stond het al 3-0 voor de thuisploeg.

Kwalificatie kon West-Duitsland nauwelijks nog ontgaan, vooral omdat de derde kandidaat Noord-Ierland onnodige punten verloor tegen de kleine ploegen (1-0 verlies in Turkije, 0-0 in Albanië). De Duitsers speelden nog twee thuiswedstrijden, waarvan één overwinning genoeg was voor kwalificatie. In Hamburg vocht Noord-Ierland voor hun laatste kans en won met 1-0 door een doelpunt van Norman Whiteside. Ook in Saarbrücken kwam de titelverdediger op een beschamende achterstand tegen Albanië. Pas elf minuten scoorde "die Mannschaft" het bevrijdende doelpunt en eindigde op doelsaldo boven Noord-Ierland. Een tragedie speelde zich ook af tijdens de cyclus: Bernd Schuster kwam opnieuw in onmin met coach Jupp Derwall en de Duitse voetbalbond en zou nooit meer spelen voor het nationale elftal.

22-09-1982 Oostenrijk - Albanië 5 - 0
13-10-1982 Oostenrijk - Noord-Ierland 2 - 0
27-10-1982 Turkije - Albanië 1 - 0
17-11-1982 Oostenrijk - Turkije 4 - 0
17-11-1982 Noord-Ierland - West-Duitsland 1 - 0
15-12-1982 Albanië - Noord-Ierland 0 - 0
30-03-1983 Albanië - West-Duitsland 1 - 2
30-03-1983 Noord-Ierland - Turkije 2 - 1
23-04-1983 Turkije - West-Duitsland 0 - 3
27-04-1983 Oostenrijk - West-Duitsland 0 - 0
27-04-1983 Noord-Ierland - Albanië 1 - 0
11-05-1983 Albanië - Turkije 1 - 1
08-06-1983 Albanië - Oostenrijk 1 - 2
21-09-1983 Noord-Ierland - Oostenrijk 3 - 1
05-10-1983 West-Duitsland - Oostenrijk 3 - 0
12-10-1983 Turkije - Noord-Ierland 1 - 0
26-10-1983 West-Duitsland - Turkije 5 - 1
16-11-1983 Turkije - Oostenrijk 3 - 1
16-11-1983 West-Duitsland - Noord-Ierland 0 - 1
20-11-1983 West-Duitsland - Albanië 2 - 1
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 8 5 1 2 15 5 +10 11
2 Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 8 5 1 2 8 5 +3 11
3 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 8 4 1 3 15 10 +5 9
4 Vlag van Turkije Turkije 8 3 1 4 8 16 -8 7
5 Vlag van Albanië Albanië 8 0 2 6 4 14 -10 2

Groep 7[bewerken]

Na het echec in de kwalificatie-reeks voor het WK van 1982 moest Nederland of gaan verjongen of doorgaan met een mindere generatie. In de eerste helft van de kwalificatie-reeks worstelde bondscoach Kees Rijvers met deze afweging. De eerste wedstrijd was een grote flop: 1-1 in IJsland. In een halflege Kuip won Nederland met 2-1 van Ierland met dankzij een doelpunt van Dick Schoenaker in de eerste minuut na prima voorbereidend werk van debutant René van der Gijp en een doelpunt van één van de grote talenten: Ruud Gullit. De uitwedstrijd tegen Malta werd gespeeld in Aken vanwege een straf van de UEFA aan Malta. Vlak over de Nederlandse grens won Nederland met 0-6, hetgeen beslissend kon zijn voor het doelsaldo. De uitwedstrijd tegen Spanje was een blamage, Rijvers stelde een surplus aan verdedigers en verdedigende middenvelders op, waaronder weer record-international Ruud Krol. Nederland creëerde totaal geen kans en na een benutte strafschop van Señor vlak voor rust vond Spanje het ook prima. Halverwege had Spanje 11 punten uit zes wedstrijden en leek zich makkelijk te plaatsen voor de eindronde.

Rijvers nam nu een definitief besluit: hij ging verjongen. In de wedstrijd tegen IJsland debuteerde vier spelers, waaronder de jonge spits van Ajax, Marco van Basten. Nederland stond na 20 minuten met 3-0 voor en verzuimde de score op te laten oplopen. Nederland had een zeer onervaren selectie met doelman Piet Schrijvers, middenvelder Willy van de Kerkhof en aanvoerder Bennie Wijnstekers als enige routiniers. Een ware testcase was de uitwedstrijd tegen het toch sterke Ierland, Ierland was al uitgeschakeld en Nederland moest winnen. Nederland speelde in de eerste helft weer veels te verdedigend en het enige positieve van die helft was, dat het slechts 2-0 voor Ierland stond. In de tweede helft ging Nederland aanvallen en de wedstrijd stond op zijn kop. Door twee doelpunten van Gullit en één van van Basten werd het 3-2 voor Nederland. Legendarisch was het handstandje van van Basten na het winnende doelpunt van Gullit.

Opeens waren er weer alle kansen om zich te plaatsen. Een tegenvaller was de ziekte van Pfeifer bij van Basten, Peter Houtman zou hem vervangen. In een uitverkochte Kuip won Nederland met 2-1 van Spanje, in een niet grootste wedstrijd werd Gullit matchwinner met een prachtige goal. Spanje en Nederland hadden nu evenveel punten, het doelsaldo was met zes goals verschil beter bij Nederland en beide landen moesten nog spelen tegen dwerg Malta. Rijvers weigerde zijn opstelling aan te passen en stuurde hetzelfde elftal de wei in. Aanvallend liep het stroef en pas na het invallen van Frank Rijkaard werd er nog royaal gewonnen: 5-0.

Nu moest Spanje vier dagen later met 11 goals verschil van Malta winnen. In de eerste helft stond het pas 3-1 door drie goals van Santillana, Malta scoorde zelfs de gelijkmaker via Michael Degiorgio. Wat er in de catacomben van het stadion in Sevilla gebeurde, zou altijd een mysterie zijn. Spanje scoorde achter elkaar, de doelman van Malta Bonello hield geen bal meer en de Maltese voetballers liepen als een kip zonder kop. Ook opvallend was de haast, die de Turkse scheidsrechter had na elk Spaans gescoord doelpunt. Het onvermijdelijke gebeurde: in de 83e minuut scoorde Señor het twaalfde doelpunt en was Spanje geplaatst. De wedstrijd werd rechtstreeks op de Nederlandse televisie uitgezonden en heel Nederland ging met een kater de kerst in. Rijvers zag het totaal niet aankomen, hij was aan het kaarten bij de buren. Dubieus waren de omstandigheden in Sevilla wel, later had Malta een compleet nieuw trainingskamp. De UEFA besloot, dat voortaan beslissende wedstrijden in de kwalificatie gelijktijdig worden gespeeld.

05-06-1982 Malta - IJsland 2 - 1
01-09-1982 IJsland - Nederland 1 - 1
22-09-1982 Nederland - Ierland 2 - 1
13-10-1982 Ierland - IJsland 2 - 0
27-10-1982 Spanje - IJsland 1 - 0
17-11-1982 Ierland - Spanje 3 - 3
19-12-1982 Malta - Nederland 0 - 6
16-02-1983 Spanje - Nederland 1 - 0
30-03-1983 Malta - Ierland 0 - 1
27-04-1983 Spanje - Ierland 2 - 0
15-05-1983 Malta - Spanje 2 - 3
29-05-1983 IJsland - Spanje 0 - 1
05-06-1983 IJsland - Malta 1 - 0
07-09-1983 Nederland - IJsland 3 - 0
21-09-1983 IJsland - Ierland 0 - 3
12-10-1983 Ierland - Nederland 2 - 3
16-11-1983 Nederland - Spanje 2 - 1
16-11-1983 Ierland - Malta 8 - 0
17-12-1983 Nederland - Malta 5 - 0
21-12-1983 Spanje - Malta 12 - 1
Land Wed W G V DV DT DS Pnt
1 Vlag van Spanje Spanje 8 6 1 1 24 8 +16 13
2 Vlag van Nederland Nederland 8 6 1 1 22 6 +16 13
3 Vlag van Ierland Ierland 8 4 1 3 20 10 +10 9
4 Vlag van IJsland IJsland 8 1 1 6 3 13 -10 3
5 Vlag van Malta Malta 8 1 0 7 5 37 -32 2
Bronnen, noten en/of referenties