Europees kampioenschap wegrace

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Europees kampioenschap wegrace is het Europese kampioenschap voor motorrijders in de wegrace.

Het kampioenschap werd in 1924 door de Fédération Internationale des Clubs Motocyclistes (FICM) in het leven geroepen op aandringen van een aantal Europese motorsportbonden.

Voorgeschiedenis[bewerken]

In de eerste twee decennia van de 20e eeuw was de motorsport steeds meer gestructureerd. De FICM was als overkoepelende, internationale bond al in 1904 opgericht, maar had nog niet vaak daadkrachtig opgetreden als het om het samenvoegen van nationale bonden en het vaststellen van wedstrijdreglementen ging. Dat was ook moeilijk omdat de ontwikkelingen van de techniek zeker in de beginjaren zó snel gingen, dat een klasse-indeling meestal sneller te realiseren was door de wedstrijdorganisatie zélf. Ooit was er de Trophée International geweest, een landenwedstrijd die door valsspelerij, protesten en diskwalificaties al snel verleden tijd was, zeker toen de Britten vanaf 1907 hun Isle of Man TT gingen organiseren. Die groeide al snel uit tot de belangrijkste wedstrijd ter wereld. Het gebrek aan circuits zorgde ervoor dat vooral in Italië lange-afstandsraces tussen steden georganiseerd werden en veel andere wedstrijden waren alleen van nationaal belang. Na de Eerste Wereldoorlog waren Duitsland en Oostenrijk-Hongarije op aandrang van de Britten korte tijd geroyeerd als leden van de FICM. De motorsport groeide en er ontstond een wildgroei aan kleine, onbelangrijke wedstrijden met allemaal eigen regels. De Tourist Trophy had inmiddels een duidelijk reglement naar cilinderinhoud, dat steeds meer invoering vond in de rest van Europa.

Grand Prix des Nations[bewerken]

Er werden in die tijd al veel Grands Prix georganiseerd; In Frankrijk waren er twee, georganiseerd door twee verschillende bonden, en verder waren er Grands Prix in België, Groot-Brittannië, Italië en Noord-Ierland. Dit waren allemaal van elkaar los staande wedstrijden waarbij alleen de dagoverwinning telde. Veruit de meest aansprekende wedstrijd was de Tourist Trophy op het eiland Man. De Britten waren daar nauwelijks te verslaan, niet alleen omdat ze de beste motorfietsen hadden, maar ook vanwege hun circuitkennis. De Snaefell Mountain Course was 60 km lang en naast Brooklands het enige circuit dat de Britten hadden. Daarom kenden de Britse coureurs de baan vrij goed, terwijl rijders van het vasteland in de weinige trainingen nauwelijk kans hadden het goed te leren kennen. Ze moesten tot 1926 zelfs door het gewone verkeer door laveren, want de baan werd voor de training niet afgesloten. Door dat alles konden Britse merken adverteren met hun overwinningen op Man, terwijl de merken van het vasteland het van minder aansprekende resultaten moesten hebben. In 1922 nam de FICM enkele daadkrachtige besluiten: Elk land dat daarom vroeg mocht één Grand Prix organiseren en er werd één grote Europese race in het leven geroepen: de Grand Prix des Nations die op het nieuwe Autodromo Nazionale in Monza gereden werd. Er waren twee klassen: 500- en 1.000 cc. In 1923 volgde men al de regels van de TT van Man en werd het 350 cc (zoals in de Junior TT) en 500 cc (zoals in de Senior TT). De Britten bleven ook op het vasteland wedstrijden winnen, door de superioriteit van hun motorfietsen, maar in Italië waren intussen ook grote rijders en merken in opkomst, gesteund door de Partito Nazionale Fascista.

Europees kampioenschap[bewerken]

1924-1939[bewerken]

In 1924 stelde de FICM een Europees kampioenschap in. Hoewel veel nationale bonden toen al voorstander waren van een puntensysteem gebaseerd op een aantal gewonnen wedstrijden, besloot de FICM een eendagswedstrijd te bombarderen tot kampioensrace en dat werd uitgerekend de Grand Prix des Nations in Monza. Monza was toen al een hogesnelheidscircuit en dat was niet het specialisme van de Britse rijders. Alec Bennett had het hele seizoen gedomineerd in de Grands Prix, maar in Monza moest hij de eer in de 500 cc klasse laten aan Guido Mentasti met de Moto Guzzi C4V. De Belg Maurice van Geert werd Europees kampioen in de 250 cc klasse met een Rush-Blackburne en Jimmie Simpson won met zijn AJS de eerste 350 cc titel. Er kwam meteen kritiek op deze wedstrijd op een snel maar vlak circuit, omdat men vond dat de beste Europese coureur zich moest bewijzen op een meer geaccidenteerd parcours. Daarom besloot de FICM één maand na de wedstrijd het Europees kampioenschap weer op te heffen. Maar iets beters kon men ook niet verzinnen, en daarom werd alleen de naam veranderd: FICM Grand Prix. In 1925 bleef alles bij het oude: de wedstrijd werd weer in Monza verreden. Wél werd de 175 cc klasse toegevoegd, die als Ultra-Lightweight TT op Man bestond. Zo bleef nog een jaar de Grand Prix des Nations tevens de wedstrijd om de Europese titel, maar vanaf 1926 ging men steeds een andere Grand Prix aanwijzen voor deze wedstrijd. In 1927 werden ook de 750- en de 1.000 cc klassen toegevoegd. In 1928 kwam de 125 cc klasse, en liefst drie zijspanklassen: 350-, 600- en 1.000 cc. De 750- en de 1.000 cc soloklassen waren weer verdwenen. In 1929 was de 125 cc klasse weer afgevoerd, net als de 1.000 cc zijspannen. In 1930, 1931 en 1932 reed men de 175-, 250-, 350- en 500 cc klassen. In 1933 verdween de 175 cc klasse voor één jaar, in 1934 was ze terug en in 1935 weer weg. In 1936 kwam ze weer terug, maar niemand bereikte de finish, waardoor het aannemelijk is dat er ook erg weinig deelnemers waren. In 1938 verdween de 175 cc klasse voorgoed. Vanaf dat jaar werd de Europese titel ook vastgesteld met een puntentelling voor meerdere Grands Prix van het jaar. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was 1939 voorlopig het laatste jaar dat het kampioenschap werd bestreden. In 1937 werden de zijspannen nog één keer toegevoegd in 600- en 1.000 cc uitvoering, daarna verdwenen ook zij.

1947-1948[bewerken]

De Tweede Wereldoorlog maakte een einde aan alle motorsport in Europa. Bovendien werden daarna voorlopig de asmogendheden uitgesloten van internationale evenementen, inclusief de wegrace. Pas in 1947 werd het Europees kampioenschap weer opgestart, maar het duurde slechts twee jaar. In 1949 voerde de Fédération Internationale de Motocyclisme het Wereldkampioenschap wegrace in, waardoor er voorlopig geen behoefte was aan een Europese titel.

1981-heden[bewerken]

In 1981 werd het Europees kampioenschap nieuw leven ingeblazen, omdat het wereldkampioenschap alleen plaats bood aan (semi-)professionele coureurs en werd gedomineerd door fabrieksrijders en fabrieksracers. De beginnende, jonge coureurs en de liefhebbers hadden geen internationaal podium meer, maar de Japanse fabrikanten boden een uitgebreid scala aan productieracers aan, waarmee op een behoorlijk niveau gereden kon worden. In de loop van de jaren werden steeds nieuwe klassen toegevoegd en weer verwijderd.

In 2008 werd de opzet van het kampioenschap gewijzigd. Waar voorheen het kampioenschap over meerdere races werd verreden, werd het door de UEM georganiseerde kampioenschap als een eendaagse wedstrijd opgezet en werd er gereden in de klassen 125GP, Supersport en Superstock 1000.[1] Het evenement vind sindsdien jaarlijks plaats op het Circuito de Albacete in Spanje.

Lijst van Europese kampioenen[bewerken]

Guido Mentasti werd de eerste Europese 500 cc kampioen met deze Moto Guzzi C4V (Corsa Quattro Valvole)
Guido Mentasti werd de eerste Europese 500 cc kampioen met deze Moto Guzzi C4V (Corsa Quattro Valvole)
Motosacoche 1000 cc zijspanracer (ca. 1925)
Motosacoche 1000 cc zijspanracer (ca. 1925)
DKW 175 cc uit 1925
DKW 175 cc uit 1925
Sunbeam M90 (500 cc racer) uit 1928
Sunbeam M90 (500 cc racer) uit 1928
Velocette KSS 350 cc racer uit 1933
Velocette KSS 350 cc racer uit 1933
500 cc Husqvarna uit 1934
500 cc Husqvarna uit 1934
Norton Manx uit 1937
Norton Manx uit 1937

1924-1937[bewerken]

Editie Jaar Wedstrijd Circuit Klasse Kampioen
1. 1924 3e Grand Prix des Nations /
1e Europees kampioenschap
Monza 250 cc Vlag van België Maurice van Geert (Rush-Blackburne)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson (AJS)
500 cc Vlag van Italië Guido Mentasti (Moto Guzzi)
2. 1925 4e Grand Prix des Nations/
2e. Europees kampioenschap
Monza 175 cc Vlag van Italië Mario Vaga (Maffeis-Blackburne)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Porter (New Gerrard)
350 cc Vlag van Italië Tazio Nuvolari (Bianchi)
500 cc Vlag van Italië Mario Revelli (GR-JAP)
3. 1926 6e Grand Prix van België/
3e Europees kampioenschap
Spa-Francorchamps 175 cc Vlag van België René Milhoux (Ready-Blackburne)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Porter (New Gerrard)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman (AJS)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson (AJS)
4. 1927 3e Grand Prix van Duitsland /
4e Europees kampioenschap
Nürburgring 175 cc Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Willy Henkelmann (DKW)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Ashby (OK Supreme)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson (AJS)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker (Sunbeam)
750 cc Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Josef Stelzer (BMW)
1000 cc Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Josef Giggenbach (Bayerland-JAP)
5. 1928 5e Grand Prix van Zwitserland /
5e Europees kampioenschap
Circuit de Meyrin, Genève 125 cc Vlag van Zwitserland Paul Lehmann (Moser)
175 cc Vlag van Italië Alfredo Panella (Ladetto & Blatto)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Cecil Ashby (OK Supreme)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley (Motosacoche)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley (Motosacoche)
Zijspannen 350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree / ? (Excelsior)

(alleen Crabtree en de Zwitser Pfister bereikten de finish)

Zijspannen 600 cc Vlag van Zwitserland Edgar d'Eternod / ? (Sunbeam)
Zijspannen 1000 cc geen deelnemer haalde de finish
6. 1929 6e Europees kampioenschap L'Ametlla del Vallès,
Spanje
175 cc Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Josef Klein (DKW)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Longman (OK Supreme)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Leo Davenport (AJS)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Hunt (Norton)
Zijspannen 350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Hicks / ? (Velocette)
Zijspannen 600 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Dennis Mansell / ? (Norton)
7. 1930 10e Grand Prix van België /
7e Europees kampioenschap
Spa-Francorchamps 175 cc Vlag van België Yvan Goor (DKW)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Syd Crabtree (Excelsior)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Nott (Rudge)
500 cc Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith (Rudge)
8. 1931 12e Grand Prix van Frankrijk /
8e Europees kampioenschap
Montlhéry 175 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Eric Fernihough (Excelsior)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Walker (Rudge)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Ernie Nott (Rudge)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Hunt (Norton)
9. 1932 11e Grand Prix des Nations /
9e. Europees kampioenschap
Pista del Littorio, Rome 175 cc Vlag van Italië Carlo Baschieri (Benelli)
250 cc Vlag van Italië Riccardo Brusi (Moto Guzzi)
350 cc Vlag van Frankrijk Louis Jeannin (Jonghi)
500 cc Vlag van Italië Piero Taruffi (Norton)
10. 1933 9e Grand Prix van Zweden /
10e Europees kampioenschap
Saxtorp 250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Charlie Dodson (New Imperial)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson (Norton)
500 cc Vlag van Zweden Gunnar Kalén (Husqvarna)
11. 1934 10e Dutch TT /
11e. Europees kampioenschap
Assen 175 cc Vlag van België Yvan Goor (Benelli)
250 cc Vlag van Duitsland Walfried Winkler (DKW)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Simpson (Norton)
500 cc Vlag van België Pol Demeuter (FN)
12. 1935 14e Ulster Grand Prix /
12e Europees kampioenschap
Clady Circuit, County Antrim 250 cc Vlag van Duitsland Arthur Geiss (DKW)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Wal Handley (Velocette)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Guthrie (Norton)
13. 1936 11e Grand Prix van Duitsland/
13e Europees kampioenschap
Badberg-Viereck 175 cc geen deelnemer haalde de finish
250 cc Vlag van Ierland Henry Tyrell-Smith (Excelsior)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Frith (Norton)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Guthrie (Norton)
14. 1937 13e Grand Prix van Zwitserland /
14e Europees kampioenschap
Bremgarten 250 cc Vlag van Italië Omobono Tenni (Moto Guzzi)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Guthrie (Norton)
500 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmie Guthrie (Norton)
Zijspannen 600 cc Vlag van Duitsland Karl Braun / Vlag van Duitsland Ernst Badsching (DKW)
Zijspannen 1000 cc Vlag van Duitsland Hans Schumann / Vlag van Duitsland Julius Beer (DKW)

1938-1939[bewerken]

BMW RS 500 compressorracer uit 1938
BMW RS 500 compressorracer uit 1938
Editie Jaar Klasse Kampioen
15. 1938 250 cc Vlag van Duitsland Ewald Kluge (DKW)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Ted Mellors (Velocette)
500 cc Vlag van Duitsland Schorsch Meier (BMW)
16. 1939 250 cc Vlag van Duitsland Ewald Kluge (DKW)
350 cc Vlag van Duitsland Heiner Fleischmann (DKW)
500 cc Vlag van Italië Dorino Serafini (Gilera)

1947-1948[bewerken]

Editie Jaar Wedstrijd Circuit Klasse Kampioen
17. 1947 17e Grand Prix van Zwitserland /
17e Europees kampioenschap
Bremgarten 250 cc Vlag van Italië Bruno Francisci (Moto Guzzi)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Fergus Anderson (Velocette)
500 cc Vlag van Italië Omobono Tenni (Moto Guzzi)
Zijspannen 600 cc Vlag van Italië Luigi Cavanna / Vlag van Italië Paolo Cavanna (Moto Guzzi)
18. 1948 20e Ulster Grand Prix /
18e Europees kampioenschap
Clady Circuit, County Antrim 250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Maurice Cann (Moto Guzzi)
350 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Freddie Frith (Velocette)
500 cc Vlag van Italië Enrico Lorenzetti (Moto Guzzi)

1981-2007[bewerken]

Suzuki RG 500 productieracer uit 1979
Suzuki RG 500 productieracer uit 1979
Derbi 80 cc uit 1988
Derbi 80 cc uit 1988
Jaar Klasse Kampioen
1981 50 cc Vlag van Italië Giuseppe Ascareggi (Minarelli)
125 cc Vlag van Italië Pierluigi Aldrovandi (MBA)
250 cc Vlag van Duitsland Herbert Hauf (Honda)
500 cc Vlag van Italië Leandro Becheroni (Suzuki)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk John Barker / Vlag van Verenigd Koninkrijk John Brushwood (Yamaha)
1982 50 cc Vlag van Joegoslavië Zdranko Matulja (Tomos)
125 cc Vlag van Italië Stefano Caracchi (MBA)
250 cc Vlag van Duitsland Reinhold Roth (FKN-Yamaha)
500 cc Vlag van Italië Fabio Biliotti (Suzuki)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Barton / Vlag van Verenigd Koninkrijk Nick Cutmore (Yamaha)
1983 80 cc Vlag van Duitsland Hubert Abold (Zündapp)
125 cc Vlag van Duitsland Willi Hupperich (MBA)
250 cc Vlag van Spanje Carlos Cardús (JJ Cobas-Rotax)
500 cc Vlag van Zweden Peter Sköld (Suzuki)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Keith Cousins / Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Hookham (Yamaha)
1984 80 cc Vlag van Duitsland Richard Bay (Rupp-Maico)
125 cc Vlag van Duitsland Norbert Peschke (MBA)
250 cc Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Noel (Exactweld Yamaha)
500 cc Vlag van Finland Eero Hyvärinen (Suzuki)
Zijspannen Vlag van Zwitserland Hans-Rüdi Christinat / Vlag van Zwitserland Markus Fährni (LCR-Yamaha)
1985 80 cc Vlag van Duitsland Günter Schirnhofer (Rupp-Maico)
125 cc Vlag van Italië Pierfrancesco Chili (MBA)
250 cc Vlag van Italië Massimo Matteoni (Honda)
500 cc Vlag van Zwitserland Marco Gentile (Yamaha)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Wrathall / Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Spendlove en Vlag van Nieuw-Zeeland Kerry Chapman (Seymaz-Yamaha)
1986 80 cc Vlag van Italië Bruno Casanova (Unimoto)
125 cc Vlag van Italië Claudio Macciotta (MBA)
250 cc Vlag van Oostenrijk Hans Lindner (Rotax)
500 cc Vlag van Italië Massimo Messere (Honda)
Zijspannen Vlag van Duitsland Bernd Scherer / Vlag van Duitsland Wolfgang Gess (BSR-Yamaha)
1987 80 cc Vlag van Spanje Julián Miralles (Derbi)
125 cc Vlag van Duitsland Adi Stadler (MBA)
250 cc Vlag van Spanje Javier Cardelus (JJ Cobas-Rotax)
500 cc Vlag van Duitsland Manfred Fischer (Honda)
Zijspannen Vlag van Frankrijk Jean-Louis Millet / Vlag van Frankrijk Claude Debroux (Seymaz-Yamaha)
1988 80 cc Vlag van Bulgarije (1971-1990) Bogdan Nikolov (Krauser)
125 cc Vlag van Italië Emilio Cuppini (Garelli)
250 cc Vlag van Italië Fausto Ricci (Yamaha / Aprilia)
500 cc Vlag van Italië Alberto Rota} (Honda)
Zijspannen Vlag van Zwitserland Tony Wyssen / Vlag van Zwitserland Kilian Wyssen (LCR-Yamaha)
1989 80 cc Vlag van Spanje Jaime Mariano (Casal)
125 cc Vlag van Italië Gabriele Debbia (Aprilia)
250 cc Vlag van Italië Andrea Borgonovo (Aprilia)
500 cc Vlag van Zweden Peter Lindén (Honda)
Zijspannen Vlag van Duitsland Ralph Bohnhorst / Vlag van Duitsland Thomas Böttcher (LCR-Schuberth)
1990 125 cc Vlag van Spanje Javier Debon (JJ Cobas-Rotax)
250 cc Vlag van Nederland Leon van der Heijden (Aprilia)
Supersport Vlag van Verenigd Koninkrijk Howard Selby (Yamaha)
Superbike Vlag van Verenigde Staten Richard Arnaiz (Honda)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Darren Dixon / Vlag van Verenigd Koninkrijk Sean Dixon (Yamaha)
1991 125 cc Vlag van Duitsland Oliver Koch (Honda)
250 cc Vlag van Italië Max Biaggi (Aprilia)
Supersport Vlag van Spanje Luis d’Antin (Honda)
Superbike Vlag van Italië Davide Tardozzi (Ducati)
Zijspannen Vlag van Finland Jukka Lauslehto / Vlag van Finland Sakari Palojärvi (LCR-Krauser)
1992 125 cc Vlag van Spanje Juan Borja (Honda)
250 cc Vlag van Spanje Luis Carlos Maurel (Aprilia)
Supersport Vlag van Duitsland Stefan Scheschowitsch (Honda)
Superbike Vlag van Spanje Daniel Amatriaín (Ducati)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Knight / Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Jackson (Windle-Krauser)
1993 125 cc Vlag van Italië Stefano Perugini (Aprilia)
250 cc Vlag van Italië Giuseppe Fiorillo (Aprilia)
Supersport Vlag van België Michaël Paquay (Honda)
Superbike Vlag van Verenigd Koninkrijk Terry Rymer (Yamaha)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Kieron Kavanagh / Vlag van Verenigd Koninkrijk Ian Stapleton en De Ulster Banner Mike Finnegan (LCR-Krauser)
1994 125 cc Vlag van Italië Ivan Cremonini (Honda)
250 cc Vlag van Frankrijk Régis Laconi (Yamaha)
Supersport Vlag van Zwitserland Yves Briguet (Honda)
Superbike Vlag van Duitsland Anders Rasmussen (Yamaha)
Zijspannen Vlag van Zwitserland André Vögeli / Vlag van Zwitserland Hansueli Wickli (LCR-Yamaha)
1995 125 cc Vlag van Italië Lucio Cecchinello (Honda)
250 cc Vlag van Italië Luca Boscoscuro (Aprilia)
Supersport Vlag van België Michaël Paquay (Ducati)
Superbike Vlag van Italië Mario Innamorati (Ducati)
Thunderbike Trophy Vlag van Duitsland Udo Mark (Kawasaki)
Zijspannen Vlag van Italië Walter Galbiati / Vlag van Italië Guido Sala (LCR-Suzuki)
1996 125 cc Vlag van Spanje Jorge Martínez (Aprilia)
250 cc Vlag van Argentinië Sebastián Porto (Aprilia)
Supersport Vlag van Italië Fabrizio Pirovano (Ducati)
Superbike Vlag van Spanje Idalio Gavira (Honda)
Supermono Vlag van Japan Takashi Minoda (Over-Yamaha)
Thunderbike Trophy Vlag van Frankrijk William Costes (Honda)
Zijspannen Vlag van Italië Walter Galbiati / Vlag van Italië Guido Sala (LCR-Suzuki)
1997 125 cc Vlag van Frankrijk Arnaud Vincent (Aprilia)
250 cc Vlag van Italië Davide Bulega (Aprilia)
Supersport Vlag van Italië Angelo Conti (Ducati)
Superbike Vlag van Duitsland Udo Mark (Suzuki)
Supermono Vlag van Japan Makoto Suzuki (Over-Yamaha)
Zijspannen Vlag van Italië Walter Galbiati / Vlag van Italië Guido Sala (LCR-Suzuki)
1998 125 cc Vlag van Italië Max Sabbatani (Aprilia)
250 cc Vlag van Duitsland Alex Hofmann (Honda)
Supersport Vlag van Zweden Jan Hansson (Honda)
Supermono Vlag van Duitsland Katja Poensgen (BMR-Suzuki)
Zijspannen Vlag van Duitsland Jörg Steinhausen / Vlag van Duitsland Frank Schmidt (LCR-Suzuki)
1999 125 cc Vlag van Duitsland Klaus Nöhles (Honda)
250 cc Vlag van Italië Ivan Clementi (Aprilia)
Supersport Vlag van België Sébastien le Grelle (Suzuki)
Superstock 1000 Vlag van Verenigd Koninkrijk Karl Harris (Suzuki)
Supermono Vlag van Zweden Per Olov Ogeborn (UNO-GDM-Rotax)
Zijspannen Vlag van Nederland Wim Verweijmeren / Vlag van Nederland Koen Kruip (LCR-Suzuki)
2000 125 cc Vlag van Italië Diego Giugovaz (Aprilia)
250 cc Vlag van Italië Riccardo Chiarello (Aprilia)
Supersport Vlag van Spanje Augustín Escobar (Honda)
Superstock 1000 Vlag van Verenigd Koninkrijk James Ellison (Honda)
Supermono Vlag van Verenigd Koninkrijk Spencer Cook (Slipstream-MZ)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Jock Skene / Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Skene en Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Miller (LCR-Suzuki)
2001 125 cc Vlag van Italië Andrea Dovizioso (Aprilia)
250 cc Vlag van Spanje David Garcia (Honda)
Supersport Vlag van Italië Alessandro Corradi (Yamaha)
Superstock 1000 Vlag van Verenigd Koninkrijk James Ellison (Suzuki)
Supermono Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Marlow (Pami-GRC-BMW)
Zijspannen Vlag van Duitsland Uwe Göttlich / Vlag van Duitsland Mike Helbig (LCR-Suzuki)
2002 125 cc Vlag van Italië Marco Simoncelli (Aprilia)
250 cc Vlag van Spanje Álvaro Molina (Yamaha)
Supersport Vlag van Noorwegen Kai-Børre Andersen (Yamaha)
Superstock 1000 Vlag van Italië Vittorio Iannuzzo (Suzuki)
Supermono Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Lawes (Gallina-Suzuki)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Duncan Hendry / Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Wilson (Windle-Suzuki)
2003 125 cc Vlag van Italië Mattia Angeloni (Honda)
250 cc Vlag van Japan Taro Sekiguchi (Yamaha)
Supersport Vlag van Italië Matteo Baiocco (Yamaha)
Superstock 1000 Vlag van Italië Michel Fabrizio (Suzuki)
Supermono Vlag van Duitsland Benny Jerzenbeck (Pami-GRC-BMW)
Zijspannen Vlag van Finland Tero Manninen / Vlag van Finland Pekka Kuismanen (LCR-Kawasaki)
2004 125 cc Vlag van Italië Michele Pirro (Aprilia)
250 cc Vlag van Spanje Álvaro Molina (Aprilia)
Supersport Vlag van Finland Tatu Lauslehto (Honda)
Superstock 1000 Vlag van Italië Lorenzo Alfonsi (Suzuki)
Supermono Vlag van Duitsland Benny Jerzenbeck (Pami-GRC-BMW)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Gary Knight / Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan Knight (LCR-Suzuki)
2005 125 cc Vlag van Italië Michele Conti (Honda)
250 cc Vlag van Spanje Álvaro Molina (Aprilia)
Supersport Vlag van Italië Gilles Boccolini (Kawasaki)
Superstock 600 (UEM-Cup) Vlag van Slovenië Luka Nedog (Honda)
Superstock 600 Vlag van Italië Claudio Corti (Yamaha)
Supermono Vlag van Duitsland Benny Jerzenbeck (Pami-GRC-BMW)
600 cc (Dames) Vlag van Italië Alessia Polita (Suzuki)
1000 cc (Dames) Vlag van Italië Samuela De Nardi (Aprilia)
Zijspannen Vlag van Verenigd Koninkrijk Allan Schofield / Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Thomas (LCR-Suzuki)
Zijspan-Europacup Vlag van Verenigd Koninkrijk Allan Schofield / Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Thomas (LCR-Suzuki)
2006 125 cc Vlag van Oostenrijk Philipp Eitzinger (Honda)
250 cc Vlag van Spanje Álvaro Molina (Aprilia)
Supersport Vlag van Italië Diego Giugovaz (Yamaha)
Superstock 600 (UEM-Cup) Vlag van Italië Mitja Emili (Yamaha)
Superstock 600 Vlag van België Xavier Siméon (Suzuki)
Supermono Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Lawes (Pami-GRC-BMW)
600 cc (Dames) Vlag van Italië Chiara Valentini (Ducati)
1000 cc (Dames) Vlag van Italië Paola Cazzola (Ducati)
Zijspan-Europacup Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Lovelock / Vlag van Verenigd Koninkrijk Rick Lawrence (LCR-Suzuki)
Zijspan-Europacup (F2-Challenge) Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Baker / Vlag van Verenigd Koninkrijk Fiona Baker-Milligan en Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy White (Baker-Yamaha)
2007 125 cc Vlag van Hongarije Alen Györfi (Honda)
250 cc Vlag van Spanje Álvaro Molina (Aprilia)
Supersport Vlag van Italië Guglielmo Tarizzo (Honda)
Superstock 600 (UEM-Cup) Vlag van Noorwegen Helge Spjeldnes (Yamaha)
Superstock 600 Vlag van Frankrijk Maxime Berger (Yamaha)
Superstock 1000 (UEM-Cup) Vlag van Italië Fabrizio Pellizzon (Ducati)
Supermono Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Lawes (Pami-GRC-BMW)
600 cc (Dames) Vlag van Nederland Iris ten Katen (Honda)
1000 cc (Dames) Vlag van Duitsland Nina Prinz (Ducati)
Zijspan-Europacup Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Knapton / Vlag van Verenigd Koninkrijk Jason Miller (Baker-Suzuki)
Zijspan-Europacup (F2-Challenge) Vlag van Verenigd Koninkrijk John Holden / Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Winkle (LCR-Suzuki)
Classic 250 cc (UEM-Cup) Vlag van Frankrijk Eric Saul / Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Winkle (Yamaha)
Classic 350 cc (UEM-Cup) Vlag van Frankrijk Jean-Paul Lecointe / Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Winkle (Yamaha)

Vanaf 2008[bewerken]

Jaar Klasse / Coureur / Merk Klasse / Coureur / Merk Klasse / Coureur / Merk
2008 125 cc
Vlag van Italië Lorenzo Savadori (Aprilia)
Supersport
Vlag van Spanje Angel Rodriguez (Yamaha)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Carmelo Morales (Yamaha)
2009 125 cc
Vlag van Duitsland Marcel Schrötter (Honda)
Supersport
Vlag van Verenigd Koninkrijk Kevin Coghlan (Honda)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Carmelo Morales (Yamaha)
2010 125 cc
Vlag van Spanje Maverick Viñales (Aprilia)
Supersport
Vlag van Spanje Carmelo Morales (Yamaha)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Santiago Barragán (Honda)
2011 125 cc
Vlag van Italië Romano Fenati (Aprilia)
Supersport
Vlag van Spanje Jordi Torres (Yamaha)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Ivan Silva (Kawasaki)
2012 Moto3/125 cc[2]
Vlag van Italië Matteo Ferrari (Honda)
Supersport
Vlag van Spanje Jordi Torres (Yamaha)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Carmelo Morales (Kawasaki)
2013 Moto3
Vlag van Tsjechië Karel Hanika (KTM)
Supersport 600
Vlag van Spanje Román Ramos (Kawasaki)
Superstock 1000
Vlag van Spanje Javier Forés (Ducati)

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. UEM Road-Racing European Championship Albacete 2008 preview, UEM, geraadpleegd op 4 oktober 2012
  2. 2012 UEM Road Racing European Championship Regulations, UEM, geraadpleegd op 8 oktober 2012