Europees volkslied
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het Europese volkslied is een gedeelte uit de negende symfonie die in 1823 werd gecomponeerd door Ludwig van Beethoven. Het is niet een lied in strikte zin, maar een instrumentaal muziekstuk.
In de finale van deze symfonie gebruikte Beethoven de in 1785 door Friedrich von Schiller geschreven Ode an die Freude (Ode aan de vreugde). Dit gedicht geeft de door Beethoven gedeelde idealistische visie van Schiller weer die alle mensen als broeders zag.
In 1972 koos de Raad van Europa (die reeds de Europese vlag had ontworpen) het thema van de "Ode aan de vreugde" van Beethoven als zijn eigen volkslied en vroeg de bekende dirigent Herbert von Karajan drie arrangementen voor piano, harmonieorkest en symfonieorkest te schrijven. Dit volkslied vertolkt zonder woorden, in de universele taal van de muziek, de idealen van vrijheid, vrede en solidariteit waarvoor Europa staat.
In 1985 maakten de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie van deze muziek het officiële volkslied van de Unie. Het is niet de bedoeling de volksliederen van de lidstaten te vervangen, maar uitdrukking te geven aan de waarden die zij allen delen en aan hun eenheid in verscheidenheid.
[bewerken] Variaties op het Europese volkslied
Er zijn verschillende variaties op het Europese volkslied gemaakt onder andere door Florian Müller (Trance en Hip Hop versies), Christophe Guyard (rapsodie van het volkslied, uitgevoerd met een orkest) en Pierre Lange samen met Bertrand Vigier (een Big Band versie).
[bewerken] Externe links
- Europa.eu: de Europese hymne (+ mp3)
- Website van de Raad van Europa – Engelstalig, met verschillende variaties op het lied.
