Europees volkslied
Het Europese volkslied is een gedeelte uit de negende symfonie die in 1823 werd gecomponeerd door Ludwig van Beethoven. Officieel is het een zuiver instrumentaal muziekstuk, maar er zijn verschillende pogingen gewaagd om er passende woorden op te zetten.
In de finale van deze symfonie gebruikte Beethoven de in 1785 door Friedrich von Schiller geschreven Ode an die Freude (Ode aan de vreugde). Dit gedicht geeft de door Beethoven gedeelde idealistische visie van Schiller weer die alle mensen als broeders zag.
In 1972 koos de Raad van Europa, die reeds de Europese vlag had ontworpen, het thema van "Ode aan de vreugde" van Beethoven als Europees volkslied en ze vroeg de bekende dirigent Herbert von Karajan drie arrangementen voor piano, harmonieorkest en symfonieorkest te schrijven. Dit volkslied vertolkt zonder woorden, in de universele taal van de muziek, de idealen van vrijheid, vrede en solidariteit waarvoor Europa staat.
In 1985 maakten de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie van deze muziek het officiële volkslied van de Unie. Het is niet de bedoeling de volksliederen van de lidstaten te vervangen, maar wel om uitdrukking te geven aan de waarden die de inwoners van de Unie delen en aan hun eenheid in verscheidenheid.
[bewerken] Variaties op het Europese volkslied
Er zijn verschillende variaties op het Europese volkslied gemaakt onder andere door Florian Müller (Trance en Hip Hop versies), Christophe Guyard (rapsodie van het volkslied, uitgevoerd met een orkest) en Pierre Lange samen met Bertrand Vigier (een Big Band versie).
[bewerken] Tekst
Officieel heeft het Europees Volkslied geen tekst, met als belangrijkste reden dat er geen officiële eenheidstaal is in de Europese Unie, en er dus tekst in alle officiële Europese talen zou verzonnen moeten worden. Beethoven heeft z'n 9e symfonie echter wel gebaseerd op Ode an die Freude van Friedrich Schiller, waardoor deze tekst vaak gebruikt wordt als het Europees volkslied gezongen wordt.
In 2004 stelde de Oostenrijkse componist Peter Roland een Latijnse tekst voor die zou kunnen dienen als officiële tekst voor het volkslied. Deze heeft geen gelding gekregen.
|
|
|
Op 25 november 2011 werd een andere tekst ingewijd tijdens een publieke zitting aan de Leidse Universiteit. Deze versie, een vrije vertaling van Ode an die Freude door W.T. Eijsbouts, hoogleraar Europees Constitutioneel Recht en Geschiedenis, draagt de geest van vrijheid en van opstand uit de tekst van Friedrich Schiller.
|
|
[bewerken] Externe links
- Youtube Leidse versie volkslied
- Europa.eu: de Europese hymne (+ mp3)
- Website van de Raad van Europa (via webarchive) – Engelstalig, met verschillende variaties op het lied.
| Europese Volksliederen (Europees Volkslied) |
|---|
|
Burgerlijke volksliederen van onafhankelijke staten: Koninklijke volksliederen: Denemarken · Luxemburg · Noorwegen · Zweden Niet algemeen erkende landen: Abchazië · Kosovo · Nagorno-Karabach · Transnistrië · Zuid-Ossetië Afhankelijke gebieden: Faeröer · Gibraltar (alternatief) · Guernsey (alternatief) · Jersey (alternatief) · Man |