Europese Vrije Alliantie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europese Vrije Alliantie
EFA
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Partijvoorzitter Eric Defoort
Mandaten
Zetels 7 (58 zetels met EGP)
Algemene gegevens
Opgericht 1981
Actief in Europees Parlement
Ideologie Regionalistisch, Autonomistisch, Progressief Nationalistisch
Website www.e-f-a.org
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie

De Europese Vrije Alliantie (EVA) is een Europese politieke partij, die streeft naar maximale autonomie voor de volkeren en regio's in Europa. In de Europese Vrije Alliantie zijn zo'n 40 regionalistische dan wel autonomistische democratische partijen verenigd uit meer dan tien lidstaten van de Europese Unie.

De EVA biedt regionale partijen, die te klein zijn om op eigen kracht een zetel in het Europees Parlement te verwerven, de mogelijkheid om op Europees niveau vertegenwoordigd te zijn. De fractie van de EVA maakt sinds 1999 deel uit van de Europese Groene Partij-Europese Vrije Alliantie fractie in het Europees Parlement, om in groter verband meer toegang te hebben tot parlementaire commissies.

Bijvoorbeeld; uit Nederland en België zijn bij de EVA aangesloten: de Fryske Nasjonale Partij (Friesland), Nieuw-Vlaamse Alliantie (Vlaanderen), Pro deutschsprachigen Gemeinschaft (Duitstalige Gemeenschap).

Geschiedenis[bewerken]

De Europese Vrije Alliantie is in 1981 opgericht als een samenwerkingsverband van partijen die streven naar maximale decentralisatie. De EVA is statutair gevestigd in Brussel.

In 1994 werd de EVA officieel opgericht als een federatie van partijen overeenkomstig artikel 138 A van het Unieverdrag.

Op 26 maart 2004 werd EVA opgericht als politieke partij, overeenkomstig de nieuwe EU-richtlijn en op 13 oktober werd EVA door de Europese Unie als Europese politieke partij erkend.

Doel en programma[bewerken]

De EVA staat voor "een Europa van vrije volkeren, gebaseerd op het principe van subsidiariteit, die geloven in solidariteit met elkaar en met de volken van de wereld."

Zij streeft de volgende doelen na:

  • de bescherming van mensenrechten en rechten van volkeren;
  • milieubescherming en een duurzame ontwikkeling;
  • de bouw van een rechtvaardige samenleving met politieke solidariteit die vooruitgang, sociale cohesie en gelijke kansen stimuleert;
  • de heroriëntatie van de Europese Unie, die te veel is beïnvloed door haar economische oorsprong en die te veel nadruk legt op liberalisatie, concurrentie en centralisatie;
  • het uitoefenen van democratische politieke activiteiten op een geweldloze wijze;
  • de afschaffing van kernenergie en de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen;
  • het zeker stellen van de deelname van regio's met constitutionele bevoegdheden in de besprekingen van de Raad van de Europese Unie die betrekking hebben op zaken die onder de wettige competentie van die regio's vallen, ten einde de erkenning van historische naties en regio's te bevorderen;
  • een directe toegang voor historische naties en regio's tot het Hof van Justitie;
  • democratische hervormingen van de Europese instellingen en de versterking van de rol van het Comité van de Regio's;
  • het verdedigen en handhaven van de taalkundige en culturele verscheidenheid van de EU.

Structuur[bewerken]

De EVA kent een algemene vergadering, een bureau en een secretariaat.

De hoogste bevoegdheid ligt bij de algemene vergadering, waar elk volledig lid één stem heeft.

Uitsluitend politieke partijen kunnen volledig lid worden de EVA. Alleen zij hebben stemrecht in de algemene vergadering.

Een partij die zich bij de EVA wil aansluiten, moet eerst worden toegelaten als waarnemend lid. Na minimaal een jaar kunnen zij worden toegelaten als volledig lid.

In principe wordt een natie/regio vertegenwoordigd door niet meer dan één politieke partij. Een andere partij uit dezelfde regio kan slechts lid worden met instemming van de partij uit die regio die reeds eerder lid was. In dat geval vormen deze partijen samen één delegatie, dus met een stem in de algemene vergadering, tenzij de algemene vergadering met een tweederdemeerderheid van de volledige leden anders besluit. (Huishoudelijk reglement, artikel 5).

Bij uitzondering worden individuele politici toegelaten als lid, maar deze hebben geen stemrecht.

Het bureau kan partijen en personen de status van "vrienden van de EVA" geven. Zij zijn geen lid van de EVA, maar wel met de EVA geassocieerd. Deze status kan bijvoorbeeld worden gegeven aan regionalistische partijen van buiten de Europese Unie, of aan vreedzame regionalistische activisten.

Geen lid[bewerken]

Andersom is de Partij voor het Noorden in gesprek met de Fryske Nasjonale Partij over het vormen van één nationale en Europese lijst en delegatie.

Het Fédéralistes Démocrates Francophones is niet als lid toegelaten, omdat de partij zich cultuurimperialistisch opstelt, hetgeen niet in overeenstemming is met het programma van de EVA.

De Lega Nord is enige tijd lid geweest, totdat ze zich xenofoob ging opstellen. De Union für Südtirol moest de EVA in 2006 verlaten toen een verklaring tegen islamofobie niet ondertekend werd.

Fractie in het Europees parlement[bewerken]

De EVA is in het Europarlement na de Europese verkiezingen in 1999 een samenwerking aangegaan met de Europese Federatie van Groene Partijen.

Op 26 maart 2010 koos de algemene vergadering van de EVA Eric Defoort tot nieuwe voorzitter[1]. Defoort volgt Nelly Maes van de verdwenen Sociaal-Liberale Partij[2] op.

Leden[bewerken]

Tussen haakjes het Europese land of de landen waar de regio in ligt of de bevolkingsgroep in woont die de partij vertegenwoordigen wil:

Natie/regio (land) Partij
Vlaanderen (België) Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA)
Duitstalige Gemeenschap (België) ProDG
Friesland (Nederland) Fryske Nasjonale Partij (FNP)
Galicië (Spanje) Bloque Nacionalista Galego (BNG)
Aragón (Spanje) Chunta Aragonesista
De Slovenen in Karinthië (Oostenrijk) Enotna Lista
Catalonië (Spanje) Esquerra Republicana de Catalunya (ERC)
Noord-Catalonië (Frankrijk) Unitat Catalana (UC)
De Macedoniërs in de Griekse provincie Macedonië Regenboogpartij
De Macedoniërs in Bulgarije Omo Ilinden Pirin
Baskenland (Spanje/Frankrijk) Eusko Alkartasuna (EA)
De regio Veneto (Italië) Liga Veneta Repubblica
De Savoie (Frankrijk en Italië) Ligue Savoisienne en Mouvement Région Savoie
Cornwall (Verenigd Koninkrijk) Mebyon Kernow - the Party for Cornwall
Moravië (Tsjechië) Moravané
Andalusië (Spanje) Partido Andalucista
Occitanië (Frankrijk) Partit Occitan (PÒC)
De Balearen (Spanje) PSM-Entesa Nacionalista
Sardinië (Italië) Partito Sardo d'Azione (PSd'A)
Corsica (Frankrijk) Partitu di a Nazione Corsa (PNC)
Wales (Verenigd Koninkrijk) Plaid Cymru - The Party of Wales
Schotland (Verenigd Koninkrijk) Scottish National Party (SNP)
Presov en Košice (Slowakije) Strana Regionov Slovenska
Silezië (Polen) Ruch Autonomii Slaska
Slovenen in de regio Triëst (Italië) Slovenska Skupnost
Bretagne (Frankrijk) Union démocratique bretonne (UDB)
De Elzas (Frankrijk) Unser Land
Fiume (Italië) Lista per Fiume
Zuid-Tirol (Italië) Süd-Tiroler Freiheit
Åland (Finland) Ålands Framtid
Beieren (Duitsland) Bayernpartei
Friezen (Duitsland) Die Friesen
Denen en Friezen (Duitsland) Südschleswigscher Wählerverband (SSW)
De Franse minderheid in Valle d'Aosta (Italië) Autonomie Liberté Participation Écologie (ALPE)
De Russische minderheid in Letland PCTVL (waarnemend lid)
Sorbië (Duitsland) Wendische Volkspartei (waarnemend lid)
Sicilië (Italië) Movement for the Independence of Sicily (waarnemend lid)
Roma (Hongarije) Renewed Roma Union Party of Hungary (waarnemend lid)
Duitse minderheid in Denemarken Schleswigsche Partei (waarnemend lid)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties