Europese bruine beer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europese bruine beer
Rennende Europese bruine beer in het Deense Skandinavisk Dyrepark
Rennende Europese bruine beer in het Deense Skandinavisk Dyrepark
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Ursidae (Beren)
Geslacht: Ursus
Soort: Ursus arctos (Bruine beer)
Ondersoort
Ursus arctos arctos
Linnaeus, 1758
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Europese bruine beer (Ursus arctos arctos) is een ondersoort van de bruine beer. In onder andere Turkije leeft de verwante Syrische bruine beer. De Italiaanse populatie wordt soms beschouwd als een aparte ondersoort, de Marsicaanse bruine beer of Abruzzenbeer (Ursus arctos marsicanus).

Beschrijving[bewerken]

Bruine beren worden zeer groot: mannetjes worden 170 tot 280 cm lang en 100 tot 315 kg zwaar, vrouwtjes zijn kleiner, tussen de 60 en 200 kg. Bruine beren hebben een klein staartje van 6 tot 21 centimeter[1][2][3][4]en kleine, ronde oren. Over het algemeen hebben bruine beren een bruine vacht, maar het kan variëren, van lichtgelig grijs tot zwart.

Gedrag en leefwijze[bewerken]

De bruine beer is een dagdier, maar in verstoorde gebieden komt hij alleen 's nachts tevoorschijn. Hij is een omnivoor met een uitgebreid menu. Hij eet voornamelijk plantaardig voedsel, als vruchten, noten, grassen, kruiden, bast en wortels, en natuurlijk honing. Dierlijk voedsel bestaat uit aas, insecten en larven, maar hij kan ook hoefdieren grijpen, van schapen tot elanden. Een bruine beer loopt gemiddeld 5 tot 6 km/u, maar kan 50 tot 60 km/u halen.

Winterrust[bewerken]

De bruine beer houdt niet echt een winterslaap maar wel een winterrust. Deze wordt gehouden in een ondergronds hol of een grot. Deze bedekt hij met twijgen, mos, bladeren en ander droog materiaal. Vaak maakt hij meerdere holen, en soms graaft hij ze zelf uit. Voordat de beer in winterrust gaat, eet hij zich vol aan plantaardig materiaal zoals bessen, eikels en berkenbast.

In het Belgische en Nederlandse klimaat houden veel dierentuinberen helemaal geen winterrust (terwijl ze vaak een betere laag wintervet aanleggen dan hun wilde soortgenoten). Sommigen houden steeds een paar daagjes 'rust' om dan weer een dagje actief te zijn.

Sociaal gedrag en voortplanting[bewerken]

Bruine beren zijn solitair, maar territoria kunnen overlappen. Het territorium van een volwassen mannetje beslaat meestal de territoria van meerdere vrouwtjes, en overlapt soms met de territoria van andere volwassen mannetjes. Broers en zussen kunnen soms tot 2 jaar nadat ze hun moeder hebben verlaten met elkaar optrekken. Mannetjes kunnen om vrouwtjes vechten. Ze gaan op hun achterpoten staan om elkaar te imponeren.

Beren zijn geslachtsrijp rond de 5 jaar. De paartijd is van mei tot juli. De bevruchting wordt 4,5 tot 7 maanden uitgesteld. Daarna volgt een draagtijd van ongeveer zestig dagen, waarna de jongen in januari en februari worden geboren, tijdens de winterrustperiode. De 1 tot 3 blinde, kale jongen wegen 350 gram bij de geboorte.

Na 4 maanden verlaten de jongen voor het eerst het nest. Hierna blijven de jongen nog anderhalf tot drie en een half jaar bij de moeder. Berenwelpjes hebben een bleke kraag. Als de jongen anderhalf zijn, worden ze gespeend. Het mannetje zorgt niet voor de jongen. Meestal zit er een jaar of drie tussen twee worpen.

De Europese bruine beer wordt in het wild ongeveer 30 jaar oud. In gevangenschap kan de bruine beer 50 jaar oud worden.

Verspreiding[bewerken]

De lichtblauwe gedeeltes (nummer 5) in Europa en Rusland geven de verspreiding weer van de Europese bruine beer

Tegenwoordig leeft de Europese bruine beer voornamelijk in gebieden waar hij niet door de mens gestoord wordt, als afgelegen berggebieden. Hij komt vooral voor in gemengde bossen, maar begeeft zich regelmatig in open gebieden, als toendra's en alpenweiden.

Hij komt voornamelijk voor in Scandinavië, Albanië, Rusland en de Karpaten (Roemenië, Polen, Oekraïne, Slowakije) met nog kleinere populaties in Kosovo, Griekenland, Bulgarije, Kroatië, Slovenië, de Abruzzen (Italië), de Pyreneeën en Oostenrijk, Estland, Letland, Wit-Rusland en waarschijnlijk ook wel in het oostelijk deel van Tsjechië, in de streek tussen de stad Ostrava (Ostrau) en het drielandenpunt met Slowakije en Polen.

Pyreneeën[bewerken]

De berenpopulatie in de Pyreneeën is erg kwetsbaar. Enkele jaren geleden is een van de laatste "autochtone" exemplaren ('per ongeluk') door jagers en honden omgebracht. In 2006 zijn er vijf beren uit Slovenië uitgezet. Daarvan viel er een in de afgrond en werd een tweede, inmiddels bekend als Franka, door een auto doodgereden.

Alpen[bewerken]

Het Wereld Natuur Fonds heeft in 2007 geconstateerd dat er nog maar 38 bruine beren leven in de Alpen, en verwacht dat de soort aldaar zal uitsterven, doordat het leefgebied steeds kleiner wordt.

Tussen 1999 en 2002 zijn er in het Italiaanse Trentino beren uitgezet vanuit Slovenië. Deze dieren doen het goed. Er worden veel jongen geboren en vanuit Trentino begint een enkeling Oostenrijk en Zwitserland in te trekken. Na honderd jaar is er nu weer een beer is opgedoken in Zwitserland. Dit dier is Lumpaz genoemd.

In Oostenrijk leven beren in drie gebieden, met een totale populatie van 20 à 30 dieren. Deze gebieden zijn ten eerste de Karawanken, langs de grens met Slovenië, ten tweede in de noordelijke Kalkalpen, in de buurt van Ötscher en Hochschwab, en ten derde is de Vorarlberg. In dit gebied, dat aansluit op het Italiaanse Trentino en het Duitse Beieren, werd in 2006 voor het eerst een beer aangetroffen. Deze beer heeft de naam JJ2 gekregen.

Duitsland[bewerken]

Vanuit Oostenrijk beginnen er ook beren Beieren in te trekken. De laatste melding was in juni 2006. Hoewel de beer aanvankelijk "welkom werd geheten", werd er later een afschotvergunning afgegeven, omdat het dier waarschijnlijk tussen de negen en de twintig schapen had gedood. Deze beer, door de pers Bruno genaamd, was waarschijnlijk de eerste bruine beer in 170 jaar die zich in Duitsland vestigde.

Roemenië[bewerken]

Roemenië herbergt ongeveer de helft van alle Europese bruine beren. De beren leven in de bossen van de Karpaten en komen af en toe af op dorpen en campings waar afval te vinden is. In Brașov, een middelgrote stad in Transsylvanië, komen de beren in de vroege ochtend zelfs de stad in om vuilnisbakken te plunderen. In de jaren tachtig van de 20e eeuw waren er ongeveer zes tot acht beren die zich 's nachts en in de vroege ochtend in de stad te waagden. In 2003 waren dat er rond de 24, waaronder ook moederberen met hun jongen. Gedurende die twintig jaar zijn de beren erg aan de mensen gewend geraakt en hebben mensen de dieren zelfs met de hand gevoed, zonder noemenswaardige aanvallen op mensen. Hoewel dit fenomeen elk jaar een bescheiden groep toeristen aantrekt, is een dusdanige nabijheid van beren potentieel problematisch.

In 2004 werd een groepje mensen in de stad aangevallen. Er zijn verschillende meningen over wat zich die dag voordeed maar de heer Laszlo Zsabo-Zseley, een lokale berenexpert, meent dat de beer door de bewoners van de wijk werd uitgedaagd. Later dat jaar, in oktober 2004, werden twee groepen wandelaars aangevallen in de buurt van Brașov door een beer die, naar verluidt, leed aan hondsdolheid. Ook bij dat incident was het niet duidelijk wat voorafging aan de aanval. Hoewel de betrokkenen dit ontkennen, werd er gesproken van het uitdagen en treiteren van de beer bij een picknick plaats in het bos. De lokale autoriteiten waren na deze twee aanvallen van plan alle beren in de stad te doden, maar heeft zich hier later van weerhouden. Het idee om het vuilnis dagelijks op te halen in plaats van eens per twee weken, is niet uitgevoerd en de beren komen dan ook regelmatig terug.

In juni 2007 heeft een wilde bruine beer in de Roemeense Karpaten een groep van zes Amerikaanse toeristen aangevallen. Een vrouw werd doodgebeten, een andere vrouw en een man liepen beetwonden op. De Roemeense televisiezender Realitatea TV gaf aan dat de beer eerder was lastiggevallen met flitsen van fotocamera's, hetgeen de agressieve houding van de beer zou hebben veroorzaakt. Hoewel vrijwel elk jaar mensen bij het plukken van bessen of zoeken van paddenstoelen worden aangevallen door beren, gaat het in de meeste gevallen om de verdediging van jongen of de bescherming van een voedselbron.

Noorwegen[bewerken]

In 2012 werden er 86 mannetjes en 51 vrouwtjes geregistreerd, waarvan de meeste beren zich bevonden langs de Zweedse en Russische grens. Provincies met de grootste dichtheid aan beren zijn Hedmark, Nord-Trondelag en Finnmark.[5] Ook in andere delen van het land worden af en toe beren waargenomen, vaak gaat het dan om jonge rondtrekkende mannetjes.

Op 6 augustus 2007 is er in het plaatsje Ringsaker, dat in de buurt van Lillehammer ligt, een bruine beer doodgeschoten. Het was voor het eerst sinds 1867 dat er in dat gebied een bruine beer werd waargenomen.

Zweden[bewerken]

In een groot deel van Zweden leven ongeveer 20 tot 25 beren per 1000 vierkante kilometer. In 2011 werd de populatie geschat op 3200 exemplaren.[6] Beren komen algemeen voor in geheel Norrland en delen van Svealand: Dalarna en delen van Värmlands län. Ook worden er geregeld beren gesignaleerd in het noordwesten van Örebro län. Sporadisch worden er beren gezien in Uppsala län (voorjaar 2013[7]) en het noordwesten van Västra Götalands län (2008, ten westen van Ed[8]).

Azië[bewerken]

Ondanks de naam bevinden de grootste populaties Europese bruine beren zich in Azië: in Aziatisch Rusland, in de grote Siberische bossen aan de oostzijde van de Oeral.

Nederland en Vlaanderen[bewerken]

Uit jachtrechten van de Utrechtse bisschoppen weten we dat de Europese bruine beer in Nederland in ieder geval tot in de 11de eeuw in het wild voorkwam. In Vlaanderen verdween de bruine beer in de 13de eeuw[9]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.theanimalfiles.com/mammals/carnivores/bear_brown.html
  2. http://wildpro.twycrosszoo.org/S/0MCarnivor/ursidae/ursus/Ursus_arctos/04Ursus_arctosAMTail.htm
  3. http://milvus.ro/images/PDF/Brown%20bear%20Milvus%20EN.pdf
  4. de Jong M., Zoogdieren van Europa. Zuidnederlandse Uitgeverij (1979), ISBN 90-243-2044-5
  5. (en) State of the Environment Norway: Brown Bear Environment.no, 8 april 2013
  6. (sv) [1] Svenska Rovdjursföreningen
  7. (sv) Ny björn i länet lansstyrelsen.se, 17 mei 2013
  8. (sv) Björnspår mellan Bohuslän och Dalsland sverigesradio.se, 3 juni 2008
  9. [2] Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) wetenschappelijke instelling van de Vlaamse overheid, Natuurrapport 2005 / deel I Soorten / #04 Zoogdieren