Euroscepsis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Euroscepsis is een term waarmee een kritische houding omschreven wordt ten opzichte van het proces van Europese Integratie, of de EU als vorm. Omdat een coalitie van eurosceptici moeilijk te vormen is over de ideologische grenzen heen, is er van een eurosceptische frontvorming ook niet écht sprake. Binnen de politiek wetenschappelijke literatuur werkt men veelal met de term 'euroscepticisme' in plaats van euroscepsis.

Euroscepticisme is een vlag die vele ladingen dekt en ruimer gaat als enkel de politieke actoren. Ook andere maatschappelijke actoren kunnen worden getypeerd door een eurosceptisch gedrag. Binnen de politieke wetenschappen zijn Taggart en Szczerbiak autoriteiten inzake de studie van euroscepticisme. Beide maken een belangrijk onderscheid tussen:

  • Hard euroscepticisme: dit slaat op een principieel verzet tegen de EU. Een van de dominante argumenten hiervoor is het eroderen van de nationale soevereiniteit door de Europese integratie.
  • Zacht euroscepticisme: hier verwerpt men de EU niet in zijn geheel maar is men fel gekant tegen een bepaald beleidsdomein. Zo kan men bijvoorbeeld als linkse politieke partij de meerwaarde inzien van Europese integratie, maar fel gekant zijn tegen de neoliberale handelsagenda van de EU. Omgekeerd kan een rechtse partij die handelspolitiek steunen maar de sociale agenda verwerpen als inbreuk op de eigen soevereiniteit.

Inhoud

Eurosceptische argumenten [bewerken]

Eurosceptische ideologieën [bewerken]

In het Europarlement vindt de euroscepsis vooral aanhangers:

Eurosceptische partijen [bewerken]

Hieronder volgen landen met eurosceptische partijen:

België [bewerken]

Vlaams Belang

Bulgarije [bewerken]

Nationale Aanvalsunie

Denemarken [bewerken]

Socialistische Volkspartij (Denemarken), Dansk Folkeparti

Duitsland [bewerken]

Alternative für Deutschland

Finland [bewerken]

Ware Finnen, Communistische Partij van Finland

Frankrijk [bewerken]

Mouvement Pour la France, Front National (Frankrijk), Parti de Gauche, Franse Communistische Partij, Mouvement Républicain et Citoyen

Griekenland [bewerken]

Communistische Partij van Griekenland, Gouden Dageraad, Laikos Orthodoxos Synagermos

Hongarije [bewerken]

Jobbik, Lehet Más a Politika

Ierland [bewerken]

Sinn Féin

Italië [bewerken]

MoVimento 5 Stelle, Lega Nord, Fiamma Tricolore

Luxemburg [bewerken]

Alternativ Demokratesch Reformpartei

Nederland [bewerken]

Partij voor de Vrijheid, Staatkundig Gereformeerde Partij, ChristenUnie, Socialistische Partij (Nederland), Partij voor de Dieren

Noorwegen [bewerken]

Senterpartiet, Kristelig Folkeparti, Sosialistisk Venstreparti, Venstre

Polen [bewerken]

Unie voor Reële Politiek,

Portugal [bewerken]

Partido Comunista Português, Partido Popular (Portugal)

Tsjechië [bewerken]

Democratische Burgerpartij,

Verenigd Koninkrijk [bewerken]

United Kingdom Independence Party, British National Party, Conservative Party (Verenigd Koninkrijk), Socialist Workers' Party, Green Party of England and Wales

Zweden [bewerken]

Vänsterpartiet, Sverigedemokraterna, Centerpartiet, Miljöpartiet de Gröna, Junilistan

Zwitserland [bewerken]

Zwitserse Democraten, Grünliberale Partei, Lega dei Ticinesi, Zwitserse Volkspartij

Eurosceptische fracties in het Europarlement [bewerken]

Beweging voor Europese Hervorming [bewerken]

De Britse Conservative Party, de Noord-Ierse Democratic Unionist Party, de Tsjechische Democratische Burgerpartij en de Bulgaarse Union of Democratic Forces hebben besloten om na de verkiezingen van 2009 niet langer als Europese Democraten in een kartelfractie met de EVP te zetelen, maar als een eigen eurosceptische fractie onder de naam 'Movement for European Reform'. Later is deze naam veranderd in: Europese Conservatieven en Reformisten.

Euroscepsis in België [bewerken]

Volgens de Britse politicoloog Paul Taggart zijn er in België maar twee eurosceptische partijen.[1] Aan Vlaamse zijde is dat het Vlaams Belang, in Franstalig België is dat het Front National. Dit komt echter zelden tot uiting omdat het in België niet verstandig is om je te profileren als een euroscepticische partij. De bevolking is namelijk bij de meest "eurofiele" van Europa. Volgens de Eurobarometer bestempelt gewoonlijk slechts 10% van de bevolking Europa als "een slechte zaak".[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Taggart, P. 1998. A touchstone of dissent: Euroscepticism in contemporary Western European party systems. European Journal of Political Research, Vol 33 (3)
  2. Abts, K., Heerwegh, D., Swyngedouw, M. 2008. Euroscepticisme in België: economische belangen, culturele identiteit en politiek wantrouwen. Res Publica, vol: 50 (4), pp. 357-381