Eurovisiesongfestival 1964

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1964
Grand Prix Eurovision 1964
Gastland Vlag van Denemarken Denemarken
Locatie Tivolis Koncertsal, Kopenhagen
Omroep DR
Datum 21 maart 1964
Presentator Lotte Wæver
Winnaar
Land Vlag van Italië Italië
Lied Non ho l'età
Artiest Gigliola Cinquetti
Tekst Mario Panzeri
Componist Nicola Salerno
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 1, 3 en 5 punten
Aantal landen 16
Nul punten Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Intervalact Ballet Harlequinade
Chronologie
◄ 1963 1965 ►
De jurk van Anneke Grönloh

Het Eurovisiesongfestival 1964 was het negende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 21 maart 1964 in Kopenhagen, Denemarken. Het programma werd gepresenteerd door Lotte Wæver. Van de 18 deelnemende landen won Italië met het nummer Non ho l’età, uitgevoerd door Gigliola Cinquetti. Dit lied kreeg 49 punten, 34 % het totaal aantal punten. Met 17 punten werd Verenigd Koninkrijk tweede, gevolgd door Monaco op de derde plaats met 15 punten.

Er deed zich een politiek protest voor na het optreden van de Zwitserse zangeres Anita Traversi. Een man kwam het podium oprennen, terwijl hij een spandoek bij zich droeg met een oproep tot een boycot tegen Franco en Salazar. Terwijl dit aan de gang was, kregen de televisiekijkers een shot van het scorebord te zien.[1] Nadat de man verwijderd was ging de wedstrijd weer verder.

Van dit songfestival is geen bewegend beeld bewaard gebleven. Dit is ook met 1956 het geval. Slechts van de winnaars (Lys Assia in 1956 en Gigliola Cinquetti in 1964) is er bewegend beeld.

Interludium[bewerken]

Tijdens het tellen van de stemmen was er een optreden te zien van het Ballet-Harlequinade.

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Net als vorig jaar werden in de nationale jury van 10 juryleden punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg vijf punten. De tweede keus kreeg drie punten en de derde plaats kreeg één punt van dat land[2]. Als er maar twee liedjes stemmen kregen binnen een jury, kreeg het meest populaire lied 6 punten en het andere lied 3 punten. Als een lied alle stemmen binnen een bepaalde jury kreeg, zou het worden beloond met 9 punten.

Score bijhouden[bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest(en) Lied Punten
1 Vlag van Italië Italië Gigliola Cinquetti Non ho l'étà 49
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Matt Monro I love the little things 17
3 Vlag van Monaco Monaco Romuald Où sont-elles passées? 15
4 Vlag van Frankrijk Frankrijk Rachel Le chant de Mallory 14
Vlag van Luxemburg Luxemburg Hugues Aufray Dès que le printemps revient 14
6 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Udo Jürgens Warum nur, warum? 11
7 Vlag van Finland Finland Lasse Mårtenson Laiskotellen 9
8 Vlag van Noorwegen Noorwegen Arne Bendiksen Spiral 6
9 Vlag van Denemarken Denemarken Bjørn Tidmand Sangen om dig 4
10 Vlag van België België Robert Cogoi Près de ma rivière 2
Vlag van Nederland Nederland Anneke Grönloh Jij bent mijn leven 2
12 Vlag van Spanje Spanje Tim, Nelly & Tony Caracola 1
13 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Sabahudin Kurt Zivot je sklopio krug 0
Vlag van Duitsland Duitsland Nora Nova Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne 0
Vlag van Zwitserland Zwitserland Anita Traversi I miei pensieri 0
Vlag van Portugal Portugal António Calvário Oração 0

Deelnemers[bewerken]

Oude bekenden[bewerken]

Anita Traversi vertegenwoordigde Zwitserland voor de 2de keer.

Nationale keuzes[bewerken]

De Deense deelnemer Bjørn Tidmand en de Finse deelnemer Lasse Mårtenson waren in 1963 al eens tweede geëindigd in hun nationale preselectie. In Noorwegen probeerde Inger Jacobsen (ESF 1962) opnieuw deel te nemen, net als Wencke Myhre die later nog furore zou maken en namens Duitsland aan zou treden. Denemarken had zoals elk jaar oud-deelnemers in zijn rangen dit jaar waren dat Gustav Winckler, Raquel Rastenni en Dario Campeotto. Lola Novaković probeerde het nog eens in Joegoslavië.

Debuterende landen[bewerken]

Terugtrekkende landen[bewerken]

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties