Eurovisiesongfestival 1965

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1965
Gran Premio Eurovisione della Canzone
Gastland Vlag van Italië Italië
Locatie Sala di Concerto della RAI, Napels
Omroep RAI
Datum 20 maart 1965
Presentator Renata Mauro
Winnaar
Land Vlag van Luxemburg Luxemburg
Lied Poupée de cire, poupée de son
Artiest France Gall
Tekst Serge Gainsbourg
Componist Serge Gainsbourg
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 5, 3 en 1 punten
Aantal landen 18
Nul punten Vlag van België België
Vlag van Finland Finland
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Spanje Spanje
Intervalact Mario del Monaco
Chronologie
◄ 1964 Eurovisiehart 1966 ►

Het Eurovisiesongfestival 1965 was het tiende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 20 maart 1965 in Napels, Italië. Het programma werd gepresenteerd door Renata Mauro. Van de 18 landen won Luxemburg met het nummer "Poupée de cire, poupée de son'", uitgevoerd door France Gall. Dit lied kreeg 32 punten, 19,75% van alle punten. Met 26 punten werd Verenigd Koninkrijk tweede, gevolgd door Frankrijk met 22 punten op de derde plaats.

Dit was het eerste festival dat ook uitgezonden werd via Intervision, de oosteuropese tegenhanger van de EBU.[1]

De Zweden baarden opzien door hun bijdrage onverwacht in het Engels te zingen. Na dit incident werd bepaald dat men voortaan in de eigen landstaal moest zingen[2].

Interludium[bewerken]

Tijdens het tellen was er een optreden van de tenor Mario del Monaco. Omdat hij niet live zong maar playbackte, ontstond er in de dagen na het Songfestival een kleine ophef [3]

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Net als vorig jaar werden in de nationale jury van 10 juryleden punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg vijf punten. De tweede keus kreeg drie punten en de derde plaats kreeg één punt van dat land[4]. Als er maar twee liedjes stemmen kregen binnen een jury, kreeg het meest populaire lied 6 punten en het andere lied 3 punten. Als een lied alle stemmen binnen een bepaalde jury kreeg, zou het worden beloond met 9 punten.

Score bijhouden[bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Italiaans op het bord. Achter elk land stond de landcode zoals die ook op auto's gebruikt wordt. Achter elk land was een lijn zichtbaar die langer werd naarmate het totaal van het land groeide. Zo was het scorebord als het ware een staafdiagram. De gegeven punten werden door middel van blokjes achter de landnaam. Het aantal blokjes vertegenwoordigde het aantal punten. Tijdens de puntentelling stond de presentatrice op het podium, schuin voor het scorebord en het orkest.

Stemmen[bewerken]

De jury's werden in volgorde van optreden opgebeld. Het geven van de punten ging in oplopende volgorde. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit in de taal die gebruikt werd bij het geven. De punten werden niet in een andere taal herhaald.

Beslissing[bewerken]

Het stond pas in de laatste stemronde, die van Zwitserland vast wie de winnaar was. Het verschil tussen Verenigd Koninkrijk (21) en Luxemburg (29) was slechts zeven punten. Een land kon maximaal negen punten ontvangen. Toen vanuit Zürich echter de eerste punten naar Monaco (1 punt) en Luxemburg (3) gingen, was de strijd beslist. Ondanks de vijf punten aan het Verenigd Koninkrijk was Luxemburg de winnaar.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest(en) Lied Punten
1 Vlag van Luxemburg Luxemburg France Gall Poupée de cire, poupée de son 32
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Kathy Kirby I belong 26
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk Guy Mardel N'avoue jamais 22
4 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Udo Jürgens Sag ihr ich laß sie grüßen 16
5 Vlag van Italië Italië Bobby Solo Se piangi se ridi 15
6 Vlag van Ierland Ierland Butch Moore I'm walking the streets in the rain 11
7 Vlag van Denemarken Denemarken Birgit Brüel For din skyld 10
8 Vlag van Zwitserland Zwitserland Yovanna Non à jamais sans toi 8
9 Vlag van Monaco Monaco Marjorie Noël Va dire à l'amour 7
10 Vlag van Zweden Zweden Ingvar Wixell Absent friend 6
11 Vlag van Nederland Nederland Conny Vandenbos Het is genoeg 5
12 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Vice Vukov Ceznja 2
13 Vlag van Noorwegen Noorwegen Kirsti Sparboe Karusell 1
Vlag van Portugal Portugal Simone de Oliveira Sol de inverno 1
15 Vlag van België België Lize Marke Als het weer lente is 0
Vlag van Finland Finland Viktor Klimenko Aurinko laskee länteen 0
Vlag van Spanje Spanje Conchita Bautista ¡Qué bueno, qué bueno! 0
Vlag van Duitsland Duitsland Ulla Wiesner Paradies, wo bist du? 0

Deelnemers[bewerken]

België en Nederland[bewerken]

Voor België had Lize Marke het in 1963 al eens geprobeerd. Conny Vandenbos had in 1962 ook al eens meegedaan aan het Nationaal Songfestival van Nederland.

Nationale keuzes[bewerken]

Conchita Bautista kreeg een herkansing na haar 9de plaats in 1961 maar faalde grandioos door met 0 punten huiswaarts te keren. Udo Jürgens werd vorig jaar al eens vijfde. Vice Vukov had Joegoslavië ook al eens vertegenwoordigd in 1963 en in 1962 nam hij deel aan de nationale preselectie.

Nora Brockstedt die Noorwegen al vertegenwoordigde in 1960 en 1961 werd derde in de nationale finale. Carmella Corren die Oostenrijk al eens vertegenwoordigde in 1963 zocht nu heil in Zwitserland maar haalde het niet.

Debuterende landen[bewerken]

Terugkerende landen[bewerken]

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties