Eurovisiesongfestival 1968

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1968
Eurovision Song Contest 1968
Gastland Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Locatie Royal Albert Hall, Londen
Omroep BBC
Datum 6 april 1968
Presentator Katie Boyle
Winnaar
Land Vlag van Spanje Spanje
Lied La la la
Artiest Massiel
Tekst Ramón Arcusa
Manuel de la Calva
Componist Manuel de la Calva
Ramón Arcusa
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt naar eigen inzicht 10 punten over alle liedjes
Aantal landen 17
Nul punten geen
Chronologie
◄ 1967 Eurovisiehart 1969 ►

Het Eurovisiesongfestival 1968 was het dertiende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 6 april 1968 in Londen, Engeland. Het programma werd gepresenteerd door Katie Boyle. Van de 17 deelnemende landen won Spanje met het nummer La, la, la, uitgevoerd door Massiel. Dit lied kreeg 29 punten, 17% van het totaal aantal punten. Met 28 punten werd het Verenigd Koninkrijk tweede, gevolgd door Frankrijk op de derde plaats met 20 punten.

Oorspronkelijk was Spanje van plan La, la, la te laten zingen door Joan Manuel Serrat, maar hij wilde het lied zingen in het destijds door de Spaanse overheid verboden Catalaans. Daarom werd hij vervangen door Massiel, die het wel in het Spaans zong[1]. Pas 36 jaar later, op het Eurovisiesongfestival 2004 in Istanboel, was er voor het eerst een lied in het Catalaans te horen: Jugarem a estimar-nos van Marta Roure, die uitkwam voor Andorra.

Dit was het allereerste songfestival dat werd uitgezonden in kleur[2]. De landen die het in kleur uitzonden waren: Frankrijk, Duitsland, Nederland, Zweden, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk.[3] Daarnaast was dit het eerste festival dat ook uitgezonden werd in heel Oost-Europa en Tunesië.[3]

Interludium[bewerken]

De Britten maakten dankbaar gebruik van de kleurentelevisie. Tijdens het tellen van de stemmen was er dan ook geen optreden van een dans- of muziekgroep, maar een compilatie van beelden van Londen ondersteund door muziek.

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Net als vorig jaar had elk land tien juryleden, die elk 1 punt aan een liedje gaven. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[3][4]

Score bijhouden[bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Engels op het bord. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Tijdens de puntentellen stond de presentatrice op het podium, schuin voor het scorebord.

Stemmen[bewerken]

De jury's werden in volgorde van optreden opgebeld. Het geven van de punten ging op volgorde van optreden. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans De presentatrice herhaalde dit. Daarna noemde de presentatrice het land en punten in de andere taal. In zowel het Frans als Engels gebruikte zij daarvoor het woord points.

Beslissing[bewerken]

Bijna de hele puntentelling stond het Verenigd Koninkrijk op kop. Duitsland belde als één-na-laatste de resultaten door en gaf twee punten aan het Verenigd Koninkrijk en zes punten aan Spanje. Hierdoor kwam Spanje ineens op 29 punten en stond daarmee net boven het Verenigd Koninkrijk met 28 punten. Joegoslavië was als laatste aan de beurt en zorgde gelijk voor een verrassing door aan Zwitserland van de nul punten af te helpen. De punten werden op volgorde van optreden gegeven. Dus toen Ierland, dat ná het Verenigd Koninkrijk op had getreden 6 punten kreeg was het duidelijk dat Spanje niet meer in te halen was.

Fout en fraude[bewerken]

Joegoslavië gaf 2 punten aan Zwitserland, maar de presentatrice herhaalde in zowel Engels als Frans 3 punten. Die verschenen ook op het bord. De fout werd gelijk ontdekt en Joegoslavië moest opnieuw de punten doorgeven.

Volgens een documentaire die in 2008 is uitgezonden door de Spaanse commerciële zender LaSexta zou staatshoofd Francisco Franco de uitslag hebben beïnvloed door nationale omroepen geld te bieden om te stemmen op Massiel hetgeen Cliff Richard de eerste plaats kostte.[5]

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest(en) Lied Punten
1 Vlag van Spanje Spanje Massiel La, la, la 29
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Cliff Richard Congratulations 28
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk Isabelle Aubret La source 20
4 Vlag van Ierland Ierland Pat McGeegan Chance of a lifetime 18
5 Vlag van Zweden Zweden Claes-Göran Hederström Det börjar verka kärlek, banne mej 15
6 Vlag van Duitsland Duitsland Wencke Myhre Ein Hoch der Liebe 11
7 Vlag van België België Claude Lombard Quand tu reviendras 8
Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Luciano Capurso & Hamo Hajdarhodžić Jedan dan 8
Vlag van Monaco Monaco Line & Willy A chacun sa chanson 8
10 Vlag van Italië Italië Sergio Endrigo Marianne 7
11 Vlag van Luxemburg Luxemburg Chris Baldo & Sophie Garel Nous vivrons d'amour 5
Vlag van Portugal Portugal Carlos Mendes Verão 5
13 Vlag van Zwitserland Zwitserland Gianni Mascolo Guardando il sole 2
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Karel Gott Tausend Fenster 2
Vlag van Noorwegen Noorwegen Odd Børre Stress 2
16 Vlag van Nederland Nederland Ronnie Tober Morgen 1
Vlag van Finland Finland Kristina Hautala Kun kello käy 1

Deelnemers[bewerken]

België en Nederland[bewerken]

Claude Lombard werd zevende voor België, Nederland werd laatste door toedoen van Ronnie Tober.

Oude bekenden[bewerken]

Isabelle Aubret had in 1962 het songfestival al eens gewonnen, dit jaar werd ze derde. Wencke Myhre deed voor de eerste keer mee voor Duitsland maar had het al enkele malen geprobeerd in thuisland Noorwegen.

Nationale keuzes[bewerken]

Antonio Calvário en Simone de Oliviera deden al eens mee voor Portugal in 1964 en 1965 maar ze slaagden er niet in een tweede keer te gaan. Tonia die België twee jaar geleden een vierde plaats bezorgde kon dit jaar niet winnen in de preselectie. Östen Warnerbring en Svanthe Thuresson de twee vorige deelnemers van Zweden bundelden hun krachten maar werden slechts vijfde op Melodifestivalen. Kirsti Sparboe en Nora Brockstedt die Noorwegen allebei al tweemaal vertegenwoordigden moesten nu genoegen nemen met zilver en brons. Lola Novaković die na haar huwelijk Lola Jovanovic heette deed mee aan Jugovizija maar won niet.

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties