Eurovisiesongfestival 1997

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1997
Eurovision Song Contest 97
Gastland Vlag van Ierland Ierland
Locatie Point Theatre, Dublin
Omroep RTÉ
Datum 3 mei 1997
Presentator Carrie Crowley
Ronan Keating
Winnaar
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lied Love shine a light
Artiest Katrina & the Waves
Tekst Kimberley Rew
Componist Kimberley Rew
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punten
Aantal landen 25
Nul punten Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Portugal Portugal
Intervalact Boyzone
Chronologie
◄ 1996 Eurovisiehart 1998 ►

Het Eurovisiesongfestival 1997 was het tweeënveertigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 3 mei 1997 in Dublin, Ierland. Het programma werd gepresenteerd door Carrie Crowley en Ronan Keating. Van de 25 deelnemende landen won Verenigd Koninkrijk met het nummer Love shine a light, uitgevoerd door Katrina & the Waves. Dit lied kreeg 227 punten, 15,7% van het totaal aantal punten. Met 157 punten werd Ierland tweede, gevolgd door Turkije op de derde plaats met 121 punten.

De Ieren wilden dit jaar iets geheel anders dan het sobere en duistere decor van 1995 en kozen voor een futuristisch aandoend geheel. Ook de presentatie moest een nieuw en jong gezicht krijgen, en die lag dit jaar in handen van Boyzone-bandlid Ronan Keating en Carrie Crowley.

In de aanloop naar grote veranderingen voor het festival in de jaren erna begon dit jaar in vijf landen het experiment met televoting, waaronder Duitsland, Zwitserland en Zweden. Het effect van deze televoting komt terug in de puntentelling. Het laatste nummer Minn Hinsti Dans van Paul Oscar uit IJsland - een eigentijds dance-nummer - had een act waarbij waarschijnlijk in menig huiskamer de wenkbrauwen enigszins gefronst werden. De jury's vonden het niets, maar enkele televotende landen gaven het lied degelijke scores: televoting bewees de kracht van de massa. Waar de televoters en de jury's het wel unaniem over eens waren, was de overwinning van Katrina and the Waves voor het Verenigd Koninkrijk met Love Shine A Light. Een andere nieuwigheid was dat niet elk land meer gebruikt moest maken van het orkest. Enkele landen hadden de muziek op band staan, onder meer Oostenrijk en Duitsland.

Het aantal deelnemers werd opnieuw opgetrokken naar 25. De preselectie uit 1996 werd - mede door de uitsluiting van Duitsland dat jaar - verlaten. Er werd nu gekeken naar de gemiddelde scores van de landen in de laatste vier jaar. De 25 hoogst scorende landen mochten deelnemen. Onder meer België werd hiervan het slachtoffer door de zwakke scores in 1993 en 1995. In 1997 kwamen de Italianen terug na drie jaar afwezigheid met Jalisse en hun lied Fiumi di Parole. Zij bereikten de vierde plaats. Het duurde tot 2011 voor Italië opnieuw deelnam.

De Noorse kandidaat Tor Endresen slaagde er pas bij zijn 8ste poging in om Noorwegen te vertegenwoordigen en eindigde roemloos laatste met 0 punten. Ook Portugal haalde die score.

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Net als vorig jaar werden punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg twaalf punten. De tweede keus kreeg tien punten en de derde plaats tot en met tiende plaats kregen acht tot en met één punten. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan. [1]

Televoting[bewerken]

In het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland gebruikte men televoting. De punten die vanuit die landen toegekend werden, waren hetzelfde als van de landen met een jury. IJsland kreeg 16 van zijn 18 punten van deze landen. Ierland scoorde het beste bij de televoters.[1]

Score bijhouden[bewerken]

Er was geen fysiek scorebord aanwezig in de zaal, maar werd gebruik gemaakt van een videoprojectie. Ierland hield vast aan de indeling van 1993, 1994 en 1995. De landen stonden in het Engels op het overzicht. Voor de naam was de vlag te zien. Achter elk land stond het totaal aantal punten. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Daarbij werd het vakje met de totaalstand lichter gekleurd. De presentatrice stond op het podium. Het land dat de punten aan het doorgeven was, was herkenbaar door dat de naam linksboven het scoreoverzicht verscheen. De reeds opgeroepen landen veranderden van kleur. Het leidende land werd af en toe na een stemming duidelijk doordat de balk van dat landnaam van dat land rood oplichtte. Af en toe verschenen ook de vijf hoogst scorende landen apart in beeld, vergezeld van een fragment van het lied dat op dat moment nummer 1 stond.

Stemmen[bewerken]

Het oproepen van de landen ging via satellietverbinding op volgorde van deelname. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van laag naar hoog. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. Eén van de presentatoren herhaalde dit in de taal waarin de punten gegeven werden om daarna beide gegevens in de andere taal te herhalen. Daarbij werd zowel in het Engels als het Frans points gebruikt.

Beslissing[bewerken]

Na de vierde stemronde nam het VK de leiding over en liet die nooit meer los. Frankrijk gaf echter de doorslag. Het VK ontving 12 punten en kwam op 207.Dat was niet meer in te halen door Ierland, dat 10 punten kreeg en een nieuw totaal had van 139. Er moesten nog 3 landen stemmen, waaronder het VK zelf. Met een overweldigend puntentotaal van 227 punten restte de overige deelnemers slechts een strijd om plaatsen in de top vijf. De grootste verrassing in het klassement was de derde plaats voor Turkije met het moderne en etnische nummer Dinle van Sebnem Paker - tot dan toe bengelde Turkije steevast in de onderste regionen van het klassement. Het was de hoogste plaats tot dan toe voor Turkije. De vijfde plaats voor Cyprus was een evenaring van de hoogste notering voor het eiland tot dan toe.

Bedankjes[bewerken]

Opvallend tijdens de puntentelling was dat de landvertegenwoordigers dit jaar voor het eerst complimentjes gaven voor de show en/of de presentatrice. Frankrijk viel extra op omdat vanuit Parijs twee mensen in beeld kwamen om de punten beurtelings bekend te maken.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest Titel Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Katrina & The Waves Love shine a light 227
2 Vlag van Ierland Ierland Marc Roberts Mysterious woman 157
3 Vlag van Turkije Turkije Şebnem Paker & Grup Etnik Dinle 121
4 Vlag van Italië Italië Jalisse Fiumi di parole 114
5 Vlag van Cyprus Cyprus Hana & Andreas Konstantinou Mana mou 98
6 Vlag van Spanje Spanje Marcos Llunas Sin rencor 96
7 Vlag van Frankrijk Frankrijk Fanny Sentiments songes 95
8 Vlag van Estland Estland Maarja-Liis Ilus Keelatud maa 82
9 Vlag van Malta Malta Debbie Scerri Let me fly 66
10 Vlag van Slovenië Slovenië Tanja Ribič Zbudi se 60
11 Vlag van Polen Polen Anna Maria Jopek Ale jestem 54
12 Vlag van Hongarije Hongarije V.I.P. Miért kell, hogy elmenj? 39
Vlag van Griekenland Griekenland Marianna Zorba Horepse 39
14 Vlag van Zweden Zweden Blond Bara hon älskar mig 36
15 Vlag van Rusland Rusland Alla Pugacheva Primadonna 33
16 Vlag van Denemarken Denemarken Kølig Kaj Stemmen i mit liv 25
17 Vlag van Kroatië Kroatië ENI Probudi me 24
18 Vlag van Duitsland Duitsland Bianca Shomburg Zeit 22
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Alma Goodbye 22
20 Vlag van IJsland IJsland Paul Oscar Minn hinsti dans 18
21 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Bettina Soriat One step 12
22 Vlag van Zwitserland Zwitserland Barbara Berta Dentro di me 5
Vlag van Nederland Nederland Mrs. Einstein Niemand heeft nog tijd 5
24 Vlag van Portugal Portugal Célia Lawson Antes do adeus 0
Vlag van Noorwegen Noorwegen Tor Endresen San Francisco 0

Deelnemers[bewerken]

Terugkerende artiesten[bewerken]

Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Alma 18 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 1994 met Dejan 15
Vlag van Estland Estland Maarja-Liis Ilus 8 Vlag van Estland Estland 1996 met Ivo Linna 5
Vlag van Kroatië Kroatië ENI 17 Vlag van Kroatië Kroatië 1993 met PUT 15
Vlag van Turkije Turkije Şebnem Paker 3 Vlag van Turkije Turkije 1996 12

Nationale keuzes[bewerken]

Darja Švajger, die twee jaar eerder 7de werd, moest nu tevreden zijn met een 2de plaats in de preselectie. De Duitser Leon won vorig jaar de Duitse preselectie maar strandde in de Europese voorselectie. Georgina, Mary Spiteri en Renato die de vorige jaren ook herhaaldelijk deelnamen aan de Maltese selectie moesten ook dit jaar in het zand bijten. Martin Loft won vorig jaar de Deense preselectie, maar slaagde er niet in zich te plaatsen voor het songfestival. In Kroatië traden 3 deelnemers aan die al een top-10 plaats behaalden op het songfestival, maar konden nu toch niet winnen: Novi Fosili, Maja Blagdan en Magazin.

Terugkerende landen[bewerken]

Verplicht terugtrekkende landen[bewerken]

Deze landen presteerden de laatste vier jaar het slechtst en moesten een beurt overslaan. Opvallend was dat ook Macedonië een jaar moest overslaan. Het land wou in 1996 debuteren, maar raakte niet door de preselectie en zag zijn debuut op het festivalpodium dus uitgesteld. Het slechte resultaat in de preselectie telde echter wel om het land een jaar verplicht te laten terugtrekken.

Terugtrekkende landen[bewerken]

In Israël was er een belangrijke religieuze feestdag waardoor het land niet deelnam.

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties