Eusmilus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eusmilus
Fossiel voorkomen: Priabonien-Rupelien
(~ 36,2 - 28,4 Ma)
Schedelfragment van Eusmilus olontsau
Schedelfragment van Eusmilus olontsau
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Nimravidae
Geslacht
Eusmilus
Soorten
Eusmilusskull.jpg
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Eusmilus was de grootste vertegenwoordiger van de Nimravidae in het Oligoceen, ongeveer van 36,2 tot 28,4 Ma[1], en had een geschatte lengte van circa 250 cm.

Het lichaam was lang, evenals de staart, maar de krachtige poten waren vrij kort. In de bovenkaak zaten lange hoektanden, maar verder ontbraken veel tanden. Eusmilus had slechts 26 tanden, bijna de helft van het maximale aantal (44) bij carnivoren. Verder waren de onderste hoektanden erg klein. Net als bij zijn verwant Hoplophoneus was het kaakgewricht van Eusmilus zo geconstrueerd dat de onderkaak onder een hoek van maar liefst negentig graden kon worden geopend. Dit maakte optimaal functioneren van de sabeltanden en de grote kaken mogelijk.

Voorkomen[bewerken]

Deze sabeltandkat is ook bekend uit het Laat-Eoceen van Frankrijk. Vanuit Europa heeft Eusmilus zich naar het oosten verspreid en uiteindelijk kwam hij via de Bering-landengte in Noord-Amerika terecht. Als grootste nimravide stond Eusmilus aan de top van de voedselketen en dit roofdier voedde zich met onder andere paarden, kleinere neushoorns zoals Hyracodon, hertachtigen en primitieve kamelen.

Bronnen, noten en/of referenties