Evelyn Ashford

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Evelyn Ashford
Afbeelding gewenst
Volledige naam Evelyn Ashford
Geboortedatum 15 april 1957
Geboorteplaats Shreveport
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,66 m
Gewicht 55 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Pat Connolly, zelf
Eerste titel Amerikaans kampioene 100 m + 200 m 1977
OS 1976, 1984, 1988, 1992
Extra Wereldrecordhoudster 100 m 1983-1988;
Olympisch recordhoudster 100 m 1984-1988
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Evelyn Ashford (Shreveport, 15 april 1957) is een voormalige Amerikaanse atlete. Ze is viervoudig olympisch kampioene, meervoudig Amerikaans kampioene en nam viermaal deel aan de Olympische Spelen. Op de 100 m verbeterde ze tweemaal het wereldrecord.

Biografie[bewerken]

Olympisch debuut op negentienjarige leeftijd[bewerken]

Op negentienjarige leeftijd maakte Ashford haar olympisch debuut op de Olympische Spelen van 1976 in Montreal. Ze behaalde op de 100 m gelijk de finale en werd vijfde in 11,24 s. Vier jaar later kon ze niet deelnemen wegens de boycot van de Olympische Spelen van Moskou.

Evelyn Ashford liep op 3 juli 1983 in Colorado Springs een wereldrecord op de 100 m van 10,79. Hierdoor was ze de grote favoriete op de eerste wereldkampioenschappen van 1983 in Helsinki. In de finale moest ze echter opgeven, nadat ze haar hamstrings verrekte. De finale werd gewonnen door de Oost-Duitse Marlies Göhr, die ze in de halve finale nog had verslagen.

Tweemaal olympisch goud[bewerken]

Haar kansen op olympisch goud in 1984 waren groot, aangezien Oost-Duitsland de Spelen van Los Angeles boycotte. Vlak voor de Spelen raakte Ashford echter geblesseerd, waardoor ze zich terugtrok op de 200 m. Ze kwam wel uit op de 100 m, waarop ze olympisch kampioene werd in een olympisch record van 10,97. Als slotloopster van het Amerikaanse team op de 4 x 100 m estafette behaalde ze een tweede gouden medaille. Het Amerikaanse team won in één van de snelste tijden van de geschiedenis en met meer dan een seconde voorsprong op de nummer twee. Later dat seizoen versloeg ze haar rivale Marlies Göhr bij een wereldklassewedstrijd in Zürich. Bij deze wedstrijd eindigde ze meer dan een halve meter voor Göhr en verbeterde het wereldrecord opnieuw naar 10,76.

Meer dan 30 keer onder de elf[bewerken]

Op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel droeg Evelyn Ashford de Amerikaanse vlag en won een zilveren medaille op de 100 m achter Florence Griffith Joyner, die eerder al het wereldrecord van haar had verbroken bij de Olympische Trials. In 1988 en 1992 herhaalde ze haar succes op de 4 x 100 m.
Ashford wordt beschouwd als één van de grootste sprintsters. Ze liep meer dan 30 keer onder de elf seconden op de 100 m. Sinds 1982 heeft zij ook het inofficiële wereldrecord op de 55 m indoorsprint in handen. Bijzonder aan haar sportcarrière is, dat ze tweemaal na een blessure (1983, 1987) het jaar erop de beste sprintster ter wereld was. Ook na de geboorte van haar dochter Raina Ashley Washington op 30 mei 1985 (Evelyn Ashford is getrouwd met basketballer Ray Washington) werd ze in het jaar erop slechts eenmaal verslagen, op de 100 m en de 200 m door Valerie Brisco bij de Grand Prix Finale.

In 1997 werd Ashford opgenomen in de USA Track & Field Hall of Fame. Ze volgde onderwijs aan de University of California, Los Angeles High School en de Roseville High School.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioene 100 m - 1984
  • Olympisch kampioene 4 x 100 m - 1984, 1988, 1992
  • Amerikaans kampioene 60 m - 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1988
  • Amerikaans kampioene 100 m - 1977, 1979, 1981, 1982, 1983
  • Amerikaans kampioene 200 m - 1977, 1978, 1979, 1981, 1983

Wereldrecords[bewerken]

Tijd Datum plaats
10,79 3 juli 1983 Colorado Springs
10,76 22 augustus 1984 Zürich

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
60 m (ind.) 7,15 s 1990
100 m 10,76 s (ex-WR) 22 augustus 1984 Zürich
200 m 21,83 s 24 augustus 1979 Montreal
400 m 51,08 s 1984

Palmares[bewerken]

100 m[bewerken]

  • 1976: 5e OS - 11,24 s
  • 1979: Goud Pan-Amerikaanse Spelen - 11,07 s
  • 1979: Goud Wereldbeker - 11,06 s
  • 1981: Goud Wereldbeker - 11,02 s
  • 1983: DNF WK
  • 1984: Goud OS - 10,97 s (OR)
  • 1986: Goud Goodwill Games - 10,91 s
  • 1988: Zilver OS - 10,83 s
  • 1991: 5e WK - 11,30 s
  • 1991: Brons Grand Prix Finale - 11,18 s

200 m[bewerken]

  • 1979: Goud Pan-Amerikaanse Spelen - 22,24 s
  • 1979: Goud Wereldbeker - 21,83 s
  • 1981: Goud Wereldbeker - 22,18 s
  • 1986: Zilver Grand Prix Finale - 22,31 s

4 x 100 m[bewerken]

  • 1976: 7e OS - 43,35 s
  • 1984: Goud OS - 41,65 s
  • 1988: Goud OS - 41,98 s
  • 1992: Goud OS - 42,11 s
Bronnen, noten en/of referenties
  • Matthews, P. e.a. (1993) The Guinness International Who's Who of Sport Guinness Publishing Ltd ISBN 0 85112 980 3

Externe links