Ex tunc

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ex tunc is een Latijnse term gebruikt in de rechtspraak en betekent zoveel als: vanuit het verleden (zoals de situatie toen was).

Als de rechter de actuele situatie beziet tijdens de toetsing van een bezwaarschrift betreft het een heroverweging ex nunc, de rechter kijkt dan naar de huidige omstandigheden. Als de rechter beoordeelt naar de situatie die bestond toen de gebeurtenis plaatsvond, is het ex tunc. De wetgever bepaalt wanneer de rechter ex nunc of ex tunc moet toetsen.