Exacerbatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Exacerbatie is een medische term voor toename van ziektesymptomen. Hij wordt gebruikt voor chronische aandoeningen die een wisselende mate van activiteit vertonen. Er wordt van een exacerbatie gesproken als de ziekte meer actief wordt, na een tijdlang weinig of geen activiteit te hebben vertoond. Soms wordt ook het werkwoord exacerberen gebruikt. Het Latijnse werkwoord exacerbo betekent: verbitteren[1].
Het tegenovergestelde van exacerbatie is remissie.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Wolters woordenboek: Latijn-Nederlands, Groningen 1992. ISBN 9001 603505
Geplaatst op:
23-10-2008
Dit artikel is een beginnetje over geneeskunde. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Crystal txt.png