Executable and Linking Format

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Executable and Linking Format (afgekort: ELF) beschrijft het standaard binaire formaat van uitvoerbare programma's die onder veel UNIX-gebaseerde besturingssystemen draaien, zoals Linux.

Het bestandsformaat werd oorspronkelijk ontwikkeld door Unix System Laboratories en in 1993 door de Tool Interface Standard Comitee in het kader van de Tool Interface Standard (TIS) als standaard voor uitvoerbare programma's geaccepteerd. In 1995 werd het formaat voor het eerst toegepast in Linux, omdat het sneller is dan de voorheen gebruikte formaten a.out en COFF.

Opbouw[bewerken]

Een ELF-bestand kan uit vijf delen bestaan:

  • Kopinformatie (ELF header)
  • Programmakoptabel (program header table)
  • Sectiekoptabel (section header table)
  • Secties (ELF sections)
  • Segmenten (ELF segments)

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]