Exponent
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In de wiskunde is een exponent (van het Latijnse exponere: buiten plaatsen) het aantal malen dat het grondtal in een machtsverheffing met zichzelf vermenigvuldigd wordt om het resultaat te verkrijgen.
Voorbeeld : 
Hierin is 4 de exponent.
De wiskundige functie die als 'uitkomst' de exponent heeft is de logaritme.
Voorbeeld: 
[bewerken] Buiten de wiskunde
Buiten de wiskunde verstaat men onder een 'exponent': een vooraanstaand vertegenwoordiger van een bepaalde stroming.