Exponent
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In de wiskunde is een exponent (van het Latijnse exponere: buiten plaatsen) het aantal malen dat het grondtal in een machtsverheffing met zichzelf vermenigvuldigd wordt om het resultaat te verkrijgen.
Voorbeeld :
.
Hierin is 4 de exponent. Deze wordt doorgaans genoteerd in superscript.
De wiskundige functie die als 'uitkomst' de exponent heeft is de logaritme.
Voorbeeld:
.
is dus het getal dat tot 7 moet verheven worden om 2401 te bekomen.
Buiten de wiskunde [bewerken]
Buiten de wiskunde verstaat men onder een 'exponent' een vooraanstaand vertegenwoordiger van een bepaalde stroming.