Expreszo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Expreszo
Voor en door LHBT-jongeren, zonder subsidie
Voor en door LHBT-jongeren, zonder subsidie
Genre Homoseksualiteit
Doelgroep(en) Homo-, lesbische- biseksuele- en transgenderjongeren (16-26)
Frequentie Tweemaandelijks
Eerste editie 1988
Land(en) Nederland
België
Uitgeverij(en) Stichting Hoezo/Expreszo
ISSN 0921-8556
Website
Portaal  Portaalicoon   Media

Expreszo is een belangenvereniging en tweemaandelijks Nederlandstalig tijdschrift voor homo-, lesbo-, bi- en trans-jongeren in Nederland en Vlaanderen.

Geschiedenis[bewerken]

Expreszo komt voort uit het Vijgeblad, een kwartaalblad dat uitgegeven werd door de Rotterdamse homojongerengroep Apollo. Deze besloot in samenwerking met homojongerengroepen in Dordrecht en Delft een regionaal (later landelijk) blad te gaan maken. In 1988 werd de Stichting Hoezo opgericht en deze ging voortaan het blad Expreszo uitgeven.

In 1991 werd de uitgave van Expreszo tijdelijk overgenomen door de Stichting Landelijk Homojongeren Overleg (LHJO), toen gevestigd in een kelder aan de Nieuwe Keizersgracht in Amsterdam, waarmee landelijke publicatie en losse verkoop mogelijk werd gemaakt. Nadat het Ministerie van WVC de subsidie aan het LHJO had stopgezet, werd de uitgave van Expreszo weer overgenomen door de nog bestaande Stichting Hoezo. De stichting bezat slechts een postbus in Rotterdam en het blad werd bij de vrijwillige medewerkers thuis gemaakt.

In 1995 verscheen het blad na een restyling 10x per jaar met een full color omslag, maar in de zomer bleek dit een te duur experiment. Er werd contact gezocht met het landelijk COC. Deze belangenorganisatie zag het belang van het medium voor homojongeren in en ging het blad financieel ondersteunen. De vrijwilligers konden voortaan gebruikmaken van faciliteiten van het COC.

Het blad werd tijdelijk uit de losse verkoop gehaald en verscheen alleen voor abonnees. Eind 1995 werd de Stichting Hoezo bestuurlijk gelieerd aan het COC. De organisatie kreeg de naam Stichting Hoezo/Expreszo en verhuisde naar Amsterdam. Sinds 1996 verschijnt het blad 6x per jaar. Tussen 1999 en 2008 was Expreszo ook in de Vlaamse kiosken te koop.

In 2008 is op initiatief van het COC een veranderingstraject ingezet waarbij de stichting zich, naast het uitgeven van het tijdschrift, ook wil gaan profileren als landelijke homojongerenorganisatie. Expreszo kreeg hierbij voor het eerst sinds 1995 weer een bestuur dat volledig uit jongeren bestaat. In januari 2010 werd het blad gerestyled en kreeg het een ander logobeeld. De website van Expreszo is bovendien bedoeld als internetplatform voor jonge LHBT's.

In januari 2012 werd, naast de uitgever van het magazine Expreszo en de bijbehorende website, de vereniging Expreszo opgericht. Deze vereniging moet de belangenbehartiger voor LHBT-jongeren in Nederland worden. Bij de oprichting heeft de organisatie zo'n 600 leden kunnen inschrijven. De organisatie is sinds 2012 officieel de jongerenorganisatie van COC Nederland.

Redactieformule[bewerken]

Expreszo wordt gemaakt door en voor jongeren in Nederland en Vlaanderen en benadert seksuele diversiteit en genderdiversiteit op een eigentijdse manier. Onderwerpen die onder andere aan bod komen zijn: uit de kast komen, internet, media, lifestyle, sport, seksualiteit, uitgaan, muziek, kunst en cultuur. Van mei 2010 tot januari 2013 was Maartje Buise hoofdredacteur. In februari 2013 werd zij opgevolgd door Tom Haines.

In de media[bewerken]

Expreszo kwam in 2004 in het nieuws doordat met subsidie van het ministerie van Onderwijs een speciale uitgave van het blad op alle middelbare scholen in Nederland verspreid werd. Doordat het blad op een aantal punten controversieel was, werd het blad op een aantal - niet alleen religieus georiënteerde - scholen niet onder de leerlingen uitgedeeld. Discussies over tolerantie en homohaat waren niet van de lucht. Overigens waren ook veel homoseksuelen niet blij met de speciale uitgave, doordat het blad het stereotype beeld van/over homo's juist zou benadrukken, in plaats van openbreken.

In 2006 wist Expreszo in het nieuws te komen met een homomoederverkiezing die gewonnen werd door Daphne Bunskoek. Eind 2006 was er de Expreszo 100. Deze lijst van de leukste, fijnste, niet-stereotyperende homo's van Nederland en Vlaanderen werd aangevoerd door cabaretier en tekstschrijver Paul Groot. De verdere top-5 bestond uit de Vlaamse zangeres Yasmine, Winfried Baijens van het Jeugdjournaal, Barbara Barend van Voetbal Insite en Barry Paf van Radio 538. Vooral de mensen die laag in de lijst stonden of die er helemaal niet in stonden vielen op. Zo stond Gordon op nummer 100 en was er zelfs helemaal geen plek voor Albert Verlinde.

Begin 2010 werd door Expreszo de 'Daar word ik nou ziek van' actie van stal gehaald, waarbij men protesteerde tegen de 'enkele-feitconstructie'. Een onderdeel van de Algemene Wet Gelijke Behandeling waaruit blijkt dat een leerling of docent van school verwijderd kan worden omdat hij of zij praktiserend homoseksueel is. De wet is tot op heden ongewijzigd.

In februari en maart 2012 protesteerden Expreszo samen met COC Nederland in Sint Petersburg tegen voorgenomen nieuwe Russische wetgeving. Volgens deze in 2013 aangenomen wet is het in Rusland verboden te spreken, schrijven of lezen over seksuele diversiteit.

Externe links[bewerken]