Extracellulaire matrix

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Extracellulaire matrix (ECM) is een term die gebruikt wordt om structuren aan te duiden die deel uitmaken van biologische weefsels maar zich buiten de cellen bevinden. De extracellulaire matrix biedt stevigheid en structuur aan weefsels. Met name bindweefsel en botweefsel kenmerken zich door de aanwezigheid van een uitgebreide extracellulaire matrix, al is dat met een duidelijk verschillende structuur.

De extracellulaire matrix bestaat met name uit langgerekte, vezelachtige eiwitten zoals collageen, fibronectines en elastines en uit glycosaminoglycanen (GAG's), dat zijn lange ketens van suikers. De extracellulaire matrix wordt aangelegd door osteoblasten (in botweefsel) en fibroblasten (in overige weefsels). Afbraak ervan wordt gedaan door matrix proteasen.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. B. Alberts, D. Bray, K. Hopkin et al.(2004), Extracellular Matrix and Connective Tissues, Essential Cell Biology 2nd edition, 703-704