F-15 Eagle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Iemand vindt dat de tekst van Mc Donnell/Douglas F-15 Eagle in dit artikel ingevoegd zou moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd kan dat artikel een redirect worden (hier melden).


McDonnell Douglas F-15 Eagle
Algemeen
Rol: tactische multirole jager
Bemanning: 1 (F-15A/C) of 2 (F-15B/D/E)
Varianten: F-15A, B, C, D, E, TF-15A
Stukprijs: $29.9 miljoen
Status
Eerste vlucht: 1972
Aantal gebouwd: 522
Gebruik: USAF (1974-heden), Israël (1977-heden), Japan (1988-heden), Saudi- Arabië (1981-heden), Zuid Korea (1988-heden)
Afmetingen
Lengte: 19,5 m
Hoogte: 5,6 m
Spanwijdte: 13 m
Gewicht
Leeggewicht: 15800 kg
Startgewicht: 20180 kg
Max. gewicht: 30884 kg
Krachtbron
Motor(en): 2 x Pratt & Whitney F100-PW-100, 220 of 229 turbofan met naverbrander
Prestaties
Topsnelheid: Mach 2,3
Actieradius: afhankelijk van missie, brandstof en wapenlading km
Dienstplafond: 20000m
Bewapening
Boordgeschut: M-61A1 20mm gatling kanon
Ophangpunten: 8
Bommen: afhankelijk van missie
Raketten: 4x AIM-9L/M Sidewinder en 4x AIM-7F/M Sparrow lucht-lucht, of 8x AIM-120 AMRAAM
Luchtvaartportaal
De F-15E Strike Eagle zoals deze van RAF Lakenheath in zijn configuratie boven Irak in 2004
De F-15E Strike Eagle zoals deze van RAF Lakenheath in zijn configuratie boven Irak in 2004
Een F-15C tijdens afvuren van een AIM-7 Sparrow
Een F-15C tijdens afvuren van een AIM-7 Sparrow
De vlieger in zijn F-15D ‘kantoor’
De vlieger in zijn F-15D ‘kantoor’

Inhoud

[bewerk] Algemeen

De McDonnell/Douglas F-15 Eagle is een zeer beweeglijk tactisch ‘multirole’ gevechtsvliegtuig dat onder alle weersomstandigheden inzetbaar is. Het ontwerp van het toestel is puur gericht op het behalen en op het behouden van het luchtoverwicht in de sector waar het wordt ingezet.

Dit wordt mede bereikt door de zeer goede capaciteiten van het toestel op het gebied van wendbaarheid, acceleratie, bereik, wapeninzet en avionica. Hierdoor kan de F-15 ongehinderd doordringen in ieder vijandelijk luchtruim en daar iedere vorm van dreiging in de lucht (naar de huidige maatstaven) uitschakelen.

De F-15 bezit een reeks elektronische wapen en afweersystemen om vijandelijke dreiging waar te nemen, te identificeren, te volgen en aan te vallen terwijl het toestel in het eigen of in vijandelijk luchtruim vliegt. De wapen en vluchtcontrole systemen van het toestel zijn zodanig ontworpen dat 1 persoon ze in gevechtsomstandigheden kan bedienen.

De Eagle vormt al jaren de bewezen en zeer betrouwbare ‘multirole’ ruggengraat van de USAF. Met de ontwikkeling en de invoering van de nieuwe generatie gevechtsvliegtuigen zoals de F-22 Raptor en de voortschrijdende luchtvaarttechniek komt vermoedelijk binnen enkele jaren (2009) een eind aan het operationele USAF leven van de F-15 Eagle. Tot die tijd zal dit voor zijn taak zeer capabele toestel binnen en buiten de VS nog worden ingezet.

[bewerk] Ontwikkeling

De F-15 was destijds ontworpen toen de USAF een opvolger zocht voor de geduchte maar inmiddels verouderde F-4 Phantom II serie die nog uit de tijd van de Vietnamoorlog stamde.

De eerste testvlucht met een F-15A vond plaats in juli 1972. De eerste vlucht van een 2-zits TF-15A trainer (deze werd later omgedoopt tot de F-15B) was precies 1 jaar later in juli 1973.

De eerste F-15B Eagles werden in november 1974 afgeleverd en vanaf januari 1976 was het eerste USAF transitie squadron met het toestel operationeel.

De 1 persoons F-15C en 2 persoons F-15D werden vanaf 1979 bij de USAF ingevoerd. Deze modellen voldeden aan het Production Eagle Package (PEP 2000); dit hield onder meer een serie verbeteringen in m.b.t. extra brandstof capaciteit waardoor meer lading kon worden vervoerd.

In 1983 werd het F-15 Multi Stage Improvement Program ingevoerd. De eerste MSIP F-15C rolde in 1985 van de productielijn. De MSIP verbeteringen hielden onder meer in:

  • inbouw van een nieuwe centrale computer
  • inbouw van een programmeerbare wapencontrole selectie waarmee de nieuwste versies van de AIM-7, AIM-9 en AIM-120A raketten bediend konden worden
  • een zeer uitgebreid tactisch Electronic Warfare System dat geïntegreerd was met de ALR-56C radarwaarschuwer en de ALQ-135 countermeasure set
  • inbouw van een nieuwe en sterkere Hughes APG-70 radar

[bewerk] Inzet

In 1991 werden F-15’s van de types C, D en E ingezet in het gebied rond de Perzische Golf ter ondersteuning van de Operatie Desert Storm. Tijdens deze inzet werd hun uitstekende gevechtscapaciteit bewezen; F-15C’s waren verantwoordelijk voor het afschieten 34 van de 37 vijandelijke toestellen. Ook werden er F-15E Strike Eagles ingezet; dit gebeurde meestal ‘s nachts. Hun taak bestond uit het opsporen en vernietigen van Scud raketopstellingen en andere artillerie opstellingen. Hierbij gebruikten zij het LANTIRN systeem.

Tevens zijn alle F-15 types ingezet bij operaties tijdens uitzendingen zoals Operation Southern Watch (de handhaving van de no-fly zone in zuid Irak), Operation Provide Comfort in Turkije, Operation Allied Force in Bosnië, Operation Enduring Freedom in Afghanistan en Operation Iraqi Freedom in Irak.

[bewerk] Bewapening

Naast het standaard ingebouwde M61A1 20mm roterende 6 loops kanon kan een F-15 een totale wapenlast van 8000 kg meevoeren. Afhankelijk van de te vliegen missie kan deze bestaan uit

  • 4 AIM-7 Sparrow
  • 2 AIM-9 Sidewinder
  • 2 AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium Range Air-to-Air Missile) lucht-lucht raketten
  • GBU (Guided Bomb Unit) -10, 12 of 24 lasergeleide bommen
  • GBU-15 Electro-optisch geleide bommen
  • AGM (Attack Guided Munition) -130 lucht-grond raketten
  • GBU-31 of 32 JDAM (Joint Direct Attack Munition) bommen
  • JSOW (Joint Stand Off Weapon) smart bommen
  • Clustermunitie
  • AGM-88 HARM anti-radar raketten
  • AGM-65 Maverick lucht-grond raketten

[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen