FC Emmen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
FC Emmen
Fcemmenlogo.png
Naam Football Club Emmen
Bijnaam Rood-Witten
Opgericht 21 augustus 1925
Plaats Emmen
Stadion JenS Vesting
Capaciteit 8.600
Voorzitter Vlag van Nederland Ronald Lubbers
Alg. directeur Vlag van Nederland Wim Beekman
Trainer Vlag van Nederland Joop Gall
(Hoofd)sponsor Sunoil Biodiesel
Begroting € 2,75 Miljoen
Competitie Jupiler League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Tenue
geldig voor 2014/15
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

FC Emmen is een Nederlandse voetbalclub uit Emmen, die werd opgericht op 21 augustus 1925. De club speelt sinds 1985 profvoetbal en komt sindsdien uit in de Eerste divisie. Het is de enige profvoetbalclub uit de provincie Drenthe. De traditionele uitrusting van FC Emmen bestaat uit een rood shirt met een verticale brede witte baan in het midden, een witte broek en witte kousen met rode strepen. Thuiswedstrijden worden afgewerkt in de JenS Vesting.

Geschiedenis[bewerken]

De club werd opgericht op 21 augustus 1925 door Ginus Groothuis en Willem Slik[1], onder de naam Noordbarge Emmen Combinatie (NEC). Aanleiding was het verdwijnen van alle drie lokale voetbalclubs, enkele maanden eerder. Een jaar na de oprichting ging de club verder onder de naam VV Emmen. In 1926 werd de Drentse Voetbalbond (wat later onderdeel werd van de KNVB) opgericht. De Noordbarge Emmen Combinatie was één van de initiatiefnemers hier van. De amateurvereniging wist tot 1988 (het moment waarop de profs zich afscheidden van de amateurs) diverse titels te winnen met als hoogtepunt het winnen van het landelijk kampioenschap van de zondagamateurs. In 1955, een jaar na de invoering van het betaald voetbal, had Emmen al de mogelijkheid om toe te treden tot de profs. Op een ledenvergadering werd echter besloten dat niet te doen. Nadat in 1971 het naburige SC Drente uit het betaald voetbal werd weggesaneerd, bleef er de behoefte aan betaald voetbal in Drenthe. In 1985 besloot Emmen (na een jaar uitstel, om aan alle voorwaarden te kunnen voldoen), de overstap naar de eerste divisie, en daarmee het betaald voetbal, te maken. De eerste drie jaren bleef het een vereniging maar in 1988 werd een scheiding tussen amateur- en betaald voetbal aangebracht, waarna het eerste elftal van de VV Emmen in de vierde klasse werd ingedeeld. De profclub heette vanaf dat moment stichting betaald voetbal Emmen. In mei 2005 werd de naam veranderd in FC Emmen. In de eerste divisie ontwikkelde Emmen zich na enige jaren tot een in sportief opzicht stabiele ploeg, die geregeld de nacompetitie haalde, maar tot nog toe nooit naar de eredivisie promoveerde. Sinds de toetreding tot het betaald voetbal dreigde een aantal keren een faillissement voor de club, maar zowel in de seizoenen 1986/1987, 1991/1992, 2004/2005 als in 2011/2012 wist FC Emmen te overleven.[2]

Clubcultuur[bewerken]

Embleem[bewerken]

Bij de toetreding tot het betaalde voetbal in 1985 hanteerde de profafdeling hetzelfde embleem als de amateurafdeling. In 1988 werd een scheiding tussen amateur- en betaald voetbal aangebracht en ging de profclub verder als Stichting Betaald Voetbal Emmen, hoewel in de praktijk veelal werd gesproken van BVO Emmen (waarbij BVO staat voor Betaal Voetbal Organisatie). Begin jaren ‘90 werd daartoe ook een nieuw logo ingevoerd. De veronderstelling was dat bij een profclub een zakelijk, strak en modern logo hoorde. In 2005 besloot de club terug te grijpen op de historie: de naam werd veranderd in FC Emmen en er kwam een nieuw, traditioneel embleem. De belangrijkste elementen in het embleem zijn, naast de clubnaam; het in ere herstelde rood-witte wapen, een klassieke leren bal, het oprichtingsjaar 1925 en de kenmerkende onderdelen van de Drentse vlag (de toren en zes sterren).

Tenue[bewerken]

In de beginjaren speelde de club in rood-zwarte tenues, overgenomen van één van haar voorgangers, VEV (Vlug en Vaardig). Al snel werden de kleuren veranderd naar groen-wit en later naar het rood-wit waar de club ook nu nog in speelt. In het begin van de proftijd werd op verschillende manieren aan die kleuren invulling gegeven, maar vanaf het seizoen 1993/94 werd teruggegrepen naar de traditionele uitrusting; een rood shirt met een verticale brede witte baan in het midden (en veelal een witte broek). In de seizoenen 2008/09, 2009/10 en 2010/11 speelde FC Emmen vaak in hoofdzakelijk witte shirts, door problemen omtrent de levering van juiste tenues. Per ingang van het seizoen 2011/12 speelt de club weer in de traditionele uitrusting. De uittenues van FC Emmen verschillen per seizoen. In de seizoenen 2013/14 en 2014/15 speelt de club in een zwart tenue met een verticale brede paarse baan in het midden.

Clubliederen[bewerken]

Het clublied van FC Emmen is sinds de toetreding tot het betaald voetbal Rood Wit Aan De Bal van Black Lake. Daarvoor was Mijn Rood Wit Hart het clublied. Door de jaren heen zijn er enkele nieuwe liederen bijgekomen waaronder Emmen Mijn Voetbalstad van Henk Wijngaard. Bij thuiswedstrijden worden drie liederen op een vast tijdstip afgespeeld; Explode van Jordan & Baker bij de opkomst, een versie van het Drents volkslied door Mooi Wark tijdens het omroepen van de opstelling van FC Emmen en het Rood Wit Aan De Bal bij een doelpunt van de thuisploeg.

Prijzenkast in het FC Emmen Museum.

FC Emmen Museum[bewerken]

Sinds 18 november 2005 heeft de club een eigen museum, gevestigd in het hoofdgebouw van de JenS Vesting. Het museum werd geopend in het bijzijn van onder andere burgemeester Cees Bijl en commissaris van de Koningin wijlen Relus ter Beek. Vrijwilligster, en initiatiefnemer van het museum, Elly Rodenburg werd tijdens de opening onderscheiden als Lid in de Orde van Oranje Nassau. Het museum is tijdens kantooruren geopend en gratis toegankelijk.

Rivaliteit[bewerken]

De aartsrivaal van FC Emmen was (in het betaald voetbal) SC Veendam, tot het faillissement van de laatst genoemde club in maart 2013. In de amateurperiode was er sprake van rivaliteit met streekgenoten VV C.E.C. en CVV Germanicus en plaatsgenoot WKE. De grote rivaal destijds was echter VV Zwartemeer, het latere SC Drente. Hoewel SC Drente inmiddels niet meer bestaat en FC Emmen al decennialang niet meer in competitieverband uitkomt tegen de overige clubs leeft bij een deel van de (met name oudere) aanhang van deze clubs nog altijd een rivaliteitsgevoel jegens FC Emmen.

Stadion[bewerken]

De JenS Vesting, de thuishaven van FC Emmen.

Thuiswedstrijden van FC Emmen worden afgewerkt in een multifunctioneel stadion, gelegen aan het Stadionplein, op sport- en businesspark Meerdijk. Het stadion zelf heette oorspronkelijk ook Stadion Meerdijk. Het complex droeg twaalf jaar lang (vanaf het van het seizoen 2001/02 tot en met het seizoen 2012/13) de (sponsor)naam Univé Stadion, maar de meeste Emmenaren spraken desondanks nog gewoon over de Meerdijk. Sinds het seizoen 2014 heet het stadion de JenS Vesting.

Nuvola single chevron right.svg Zie JenS Vesting voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Resultaten[bewerken]

Amateurvoetbal[bewerken]

In het amateurvoetbal boekte de club vele successen. In het seizoen 1928/1929 werd Emmen voor het eerst Drents kampioen. In 1946 promoveerde de club naar het hoogste niveau; de Eerste Klasse (Noord) van de KNVB, waarin het uiteindelijk drie seizoenen speelde. Het absolute hoogtepunt was echter het jaar 1975; de club luisterde haar 50-jarig bestaan op met het winnen van het kampioenschap van de Hoofdklasse C en het zondag-amateurkampioenschap. De bekendste speler uit de amateurtijd van de club is Jan van Beveren, die later onder andere voor het Nederlands Elftal speelde.

Nuvola single chevron right.svg Zie VV Emmen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Betaald voetbal[bewerken]

Vanaf het seizoen 1985/1986 speelt FC Emmen in het betaald voetbal. Sindsdien wist de club zich acht keer te plaatsen voor de nacompetitie om promotie naar de eredivisie. Ook werd de club door de VVCS genomineerd als 'club van het jaar 1996'. Daarnaast bereikte de club tweemaal de kwartfinale van de KNVB beker. De club behaalde in 29 seizoenen betaald voetbal de volgende eindklasseringen en statistieken:

18
16
18
18
6
12
18
12
9
10
2
3
3
3
5
11
5
2
8
19
6
11
9
13
15
13
18
12
12
86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14
Eerste divisie
FC Emmen in de Eerste divisie
Wedstrijden Gewonnen Gelijk Verloren Punten
(2 puntensysteem)
Doelpunten voor
Soccerball.png
Doelpunten tegen
Soccerball.png
Seizoenen
1026 364 258 404 1350 (986) 1467 1684 29
Bijgewerkt tot en met seizoen 2013/14.

Clubrecords[bewerken]

Alle clubrecords zijn enkel gebaseerd op competitiewedstrijden in het betaald voetbal.

Records
Grootste overwinning Fortuna Sittard - FC Emmen 1-8 (31 oktober 2014)
Grootste nederlaag FC Oss - FC Emmen 8-0 (14 maart 2014)
Meest doelpuntrijke wedstrijd FC Eindhoven - FC Emmen 3-6 (1995/96)

Fortuna Sittard - FC Emmen 1-8 (2014/15)

Meeste doelpunten voor in één seizoen 71 (1995/96)
Minste doelpunten voor in één seizoen 24 (2011/12)
Meeste doelpunten tegen in één seizoen 91 (1988/89)
Minste doelpunten tegen in één seizoen 33 (2002/03)
Serie ongeslagen 17 (1995/96)
Serie overwinningen 7 (1995/96, 1997/98, 1998/99)
Serie nederlagen 11 (2011/12)

Gegevens bijgewerkt tot en met seizoen 2013/2014.

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van records en statistieken van FC Emmen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Eregalerij[bewerken]

Ronald Lubbers, de huidige voorzitter, behoedde de club tot tweemaal toe voor een dreigend faillissement.

Voorzitters[bewerken]

Sinds de toetreding van FC Emmen tot het betaalde voetbal in 1985 heeft de club 9 voorzitters, dan wel algemeen directeurs, gehad. De eerste voorzitter was Dick Kreijkes, hij was ook voorzitter van de commissie die verantwoordelijk was voor de totstandkoming van de profclub Emmen. Zijn opvolger, Geert Weggemans, bracht de scheiding tussen de amateurtak en de proftak aan. Onder het bewind van Alle Pijlman werd de club op sportief gebied zeer succesvol en werd veelvuldig de nacompetitie gehaald. Keerzijde van de medaille was echter dat de club mede hierdoor in zware financiële problemen kwam. Pas jaren later werd door het duo Ronald Lubbers en Henk Eising afgerekend met de schulden uit het verleden, nadat een faillissement lange tijd dreigde. Uiteindelijk was het Eising die de club weer financieel gezond wist te maken.

Joseph Oosting, speelde 256 wedstrijden en bekleedde na zijn voetbalcarrière diverse functies bij de club.

Op sportief vlak was hij echter beduidend minder succesvol. In het seizoen 2009/2010 besloot de KNVB tot het invoeren van een degradatieregeling en leek de club lange tijd veroordeeld tot een terugkeer naar het amateurvoetbal. In de winterstop werden Eising's taken echter overgenomen door Gerrit Volkers, die in samenwerking met een groep grote sponsoren en Azing Griever de komst van verschillende versterkingen mogelijk maakte. Hierdoor speelde de club zich al vlot na de winterstop uit de degradatiezorgen. In augustus 2011 werd Volkers getroffen door een hartinfarct. Als gevolg hiervan droeg hij in oktober 2011 zijn taken tijdelijk over aan oud-directeur Johan Stuulen. In januari 2012 werd bekend dat de club in grote financiële problemen verkeerde, waarop de Raad van Commissarissen besloot definitief niet door te gaan met Volkers. Per 1 februari werd Jacob Paas aangesteld als nieuwe directeur, maar zijn contract wordt aan het einde van het seizoen niet verlengd. Ronald Lubbers is dan inmiddels teruggekeerd bij de club als bestuursvoorzitter en prioriteitsaandeelhouder en hij weet de club te behoeden voor het verlies van de licentie betaald voetbal en een faillissement. Hij stelt eind augustus Jan van Erve aan als nieuwe algemeen directeur. Hij wordt een seizoen later commercieel directeur en vertrekt kort daarna, waardoor Wim Beekman de nieuwe algemeen directeur wordt.

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van voorzitters van FC Emmen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Trainers[bewerken]

Sinds de toetreding van FC Emmen tot het betaalde voetbal in 1985 heeft de club 14 trainers gehad. Interim-trainers zijn hierbij niet meegerekend. De eerste trainer was Theo Verlangen, hij was drie volledige seizoenen hoofdtrainer en daarmee is hij samen met de tweede trainer, Ben Hendriks, de één na langstzittende trainer ooit bij FC Emmen. Deze trainers en hun opvolgers waren echter niet erg succesvol, in de eerste tien seizoenen betaald voetbal wist de club slechts tweemaal linkerrijtje te halen. Met de komst van Azing Griever in het seizoen 1995/1996, veranderde dat; hij leidde FC Emmen in zijn eerste jaar naar de tweede plaats en eindigde vervolgens twee keer op de derde plaats.

Ook werd hij door de VVCS genomineerd voor de titel 'trainer van het jaar 1996'. Tot op heden is hij de langstzittende trainer ooit bij FC Emmen. In oktober 1998 werd hij echter ontslagen na ontevredenheid binnen de spelersgroep. Sindsdien hebben in een relatief korte tijd veel trainerswisselingen plaatsgevonden, mede hierdoor werden de resultaten van de club erg wisselvallig. Zelfs Griever was, in de functie van technisch manager, jaren na zijn ontslag als hoofdtrainer nog eens 2,5 maand werkzaam als interim-trainer. Hij stelt in René Hake zijn eigen opvolger aan, maar ook hij dient zijn contract niet uit; aan het einde van het seizoen 2011/12 gaan de partijen met wederzijds goedvinden uit elkaar. Vervolgens wordt Joop Gall aangesteld als nieuwe trainer.

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van trainers van FC Emmen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Spelers[bewerken]

Sinds de toetreding tot het betaald voetbal in 1985 speelden 321 voetballers één of meer officiële wedstrijden voor de club (bijgewerkt tot en met seizoen 2013/14). Michel van Oostrum speelde de meeste wedstrijden (339) voor de club en maakte tevens de meeste doelpunten (186). Hij werd tweemaal eerste divisie voetballer van het jaar (1995 en 1996) en tweemaal topscorer van de eerste divisie. Jan de Jonge is tweede wat betreft het aantal doelpunten (100) en derde wat betreft het aantal wedstrijden (270). De meeste doelpunten in één seizoen werden gemaakt door Donny de Groot (30), daarmee verdiende hij zowel de titel van topscorer van de eerste divisie, als die van eerste divisie voetballer van het jaar. In het seizoen 2010/2011 werd Tjaronn Chery uitgeroepen tot grootste talent van de eerste divisie. De jongste debutant ooit in een competitiewedstrijd is Dave Padding, hij was bij zijn debuut 16 jaar, 11 maanden en 8 dagen oud.

Zie ook Lijst van records en statistieken van FC Emmen voor onder meer een overzicht van spelers met de meeste officiële duels en doelpunten.
Zie ook Lijst van spelers van FC Emmen voor een overzicht van alle 321 spelers die ooit één of meer officiële wedstrijden speelden voor FC Emmen.

Aanhang[bewerken]

Sfeer voor aanvang van een wedstrijd.

Supportersvereniging en kidsclub[bewerken]

Sinds 1946 wordt de club ondersteund door supportersvereniging Rood-Wit, die naast de profclub ook de amateurclub Emmen ondersteunt. Sinds 2001 beschikt de supportersvereniging over een eigen supportershome in het stadion, de Dug-Out. Eind 2009 leverde de vereniging een belangrijke bijdrage aan het voortbestaan van de club door een geldbedrag voor versterking van de spelersselectie ter beschikking te stellen, met handhaving in de eerste divisie als gevolg. Sinds 2014 exploiteert de supportersvereniging alle horecapunten in het stadion, met uitzondering van die in het hoofdgebouw. Sinds 2006 is er ook een zogenaamde kidsclub, speciaal voor aanhangers tot en met 12 jaar. De kidsclub startte onder de naam ‘’de Emmertjes’’, met een mensachtige figuur genaamd Binkie als mascotte. Eind 2010 kreeg de kidsclub een eigen website en daarbij een nieuwe naam, logo en mascotte. Sindsdien is de naam Red White Tigers en de mascotte een tijger genaamd Sibi.

Toeschouwersaantallen[bewerken]

Het hoogste aantal toeschouwers ooit bij een thuiswedstrijd van FC Emmen bedraagt officieel 10.000, hoewel sommige bronnen spreken van 12.000 toeschouwers. Zeker is wel dat het record werd bereikt in het seizoen 1989/1990 in een nacompetitiewedstrijd tegen sc Heerenveen. Door de seizoenen heen vertonen de gemiddelde toeschouwersaantallen een duidelijke relatie met de prestaties van de club. De club behaalde in 29 seizoenen betaald voetbal de volgende gemiddelde toeschouwersaantallen:

3889
2722
2247
1675
2988
2313
2173
2209
2414
2537
3933
5704
5212
4986
4886
4587
5792
4677
5110
3685
3734
3430
3371
2968
2972
2672
2348
2446
2690
85/86 86/87 87/88 88/89 89/90 90/91 91/92 92/93 93/94 94/95 95/96 96/97 97/98 98/99 99/00 00/01 01/02 02/03 03/04 04/05 05/06 06/07 07/08 08/09 09/10 10/11 11/12 12/13 13/14
Eerste divisie

Sponsoring[bewerken]

Sinds de toetreding tot het betaald voetbal heeft de club verschillende kleding- en shirtsponsors gehad.

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1985-1988 Yellow Bird American Stores
1988-1989 Hummel Haka Electronics
1989-1991 Zwiers
1991-1993 Direktbouw Holland
1993-1995 Meubelboulevard Emmen
1995-1997 Gamma Emmen
1997-2001 Ariston/Indesit
2001-2004 Haka Electronics
2004-2006 Henk ten Hoor (textielwinkels)
2006-2007 KoelGroep Dorenbos
2008-2009 Hof van Saksen
2007-2009 Legea
2009-2012 Peter van Dijk Projects & Investments
2011-2012 Klupp/Legea
2012-2013 Jako Sunoil Biodiesel
2013-2015 Masita

Jeugdopleiding[bewerken]

Sinds het seizoen 2013/2014 werkt FC Emmen weer met een volledige, zelfstandige jeugdopleiding. In 2014/15 bestaat de opleiding uit zeven ploegen; A1, B1, C1, D1, D2, E1 en E2. Oud-profvoetballer Theo ten Caat en Paul Kamphuis leiden de jeugdopleiding, terwijl ook in de staf diverse oud-profvoetballers werkzaam zijn, zoals Gersom Klok, Rick Slor en Björn Zwikker. Van het seizoen 2009/2010 tot en met 2011/2012 werkte FC Emmen samen met sc Heerenveen op het gebied van de jeugdopleiding. Tot en met het seizoen 2008/2009 had FC Emmen ook al een eigen jeugdopleiding. Het meest succesvolle seizoen van de jeugdopleiding was 2002/2003, toen de A-junioren en de B-junioren uitkwamen in de eredivisie, terwijl ook de C-junioren op het hoogste landelijke niveau uitkwamen. Voorbeelden van spelers die (een deel van) hun jeugdopleiding bij FC Emmen doorliepen zijn Bas Dost, Mark-Jan Fledderus, Jos Hooiveld, Jürgen Locadia, Jelle ten Rouwelaar, Bas Sibum, Luciano Slagveer, Jens Jurn Streutker en Rick ten Voorde.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties