FK Austria Wien

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Austria Wien
CompetitiesterCompetitiester
FK Austria Wien Logo.png
Naam Fußballklub Austria Wien
Bijnaam Die Veilchen, FAK
Opgericht 15 maart 1911
Stadion Franz-Horr-Stadion
Capaciteit 12.500
Voorzitter Wolfgang Katzian
Trainer Vlag van Kroatië Nenad Bjelica
Competitie Bundesliga
Tenue ontbreekt
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Austria Wien verdedigt een vrije schop

FK Austria Wien is een van de succesvolste voetbalclubs uit Oostenrijk. De grootste rivaal is stadsgenoot Rapid Wien. De kleuren van de club zijn paars en wit. Als officiële datum van oprichting van de club wordt 1911 aangehouden. Voor deze tijd was de club een voetbalsectie van de "Vienna Cricket Club", die opgericht was in 1894.

Geschiedenis[bewerken]

Amateure en Mitropacup (1911-1937)[bewerken]

De club werd in 1911 opgericht nadat bijna het hele team van Vienna Cricket and Football-Club zich afscheurde van de in 1894 opgerichte club. De nieuwe club heette Wiener Cricketer maar er volgde protest omdat de bijnaam van de oude club Vienna Cricketer was en dat zou voor te veel verwarring zorgen. Er werd een nieuwe naam gekozen, Wiener Amateure SV.

De Amateuren mochten in hun oprichtingsjaar reeds deelnemen aan het eerste Oostenrijkse voetbalkampioenschap in 1911. De eerste trofee werd in 1921 gehaald met een bekerwinst, de landstitel volgde in 1924. Nadat het profvoetbal werd ingevoerd in Oostenrijk was de naam Amateure niet meer van toepassing en fusioneerde op 28 november 1926 met de sportvereniging Austria Wien, dat nog niet over een voetbalafdeling beschikte en zo werd de nieuwe naam FK Austria Wien.

In de jaren 30 werden ook de eerste internationale successen geboekt. De Mitropacup-finale van 1933 werd bereikt tegen Inter Milan, nadat de club in Italië met 2-1 verloor kon thuis een 3-1-overwinning geboekt worden wat de zege betekende. Drie jaar later was Slavia Praag de tegenstander in de finale, thuis werd het een scoreloos gelijkspel maar Austria verraste Slavia op eigen veld met een 0-1-overwinning.

Tweede Wereldoorlog (1938-1945)[bewerken]

Na de Anschluss van Oostenrijk bij het Derde Rijk in 1938 kwamen er represailles tegen Austria omdat er verschillende leden (bijna alle bestuursleden en een aantal spelers) van joodse afkomst waren. Zij moesten vluchten of werden vermoord door het Nazi regime (1938-1945). Op 17 maart 1938 werd de club voorlopig verboden. In de Gauliga trad de club nu aan onder de naam Sportklub Ostmark. Het stadion van de club werd omgevormd naar een kazerne waar geen training mogelijk was. De grote ster van de club Matthias Sindelar stierf onder onopgeloste omstandigheden 23 januari 1939 wegens koolstofmonoxide (CO)-vergiftiging in zijn appartement. Door al deze tegenslagen speelde het verzwakte team geen grote rol in de Gauliga. Hoewel het team geen enkel succes had deze periode, behaalde men een veel belangrijkere overwinning met het behoud van de naam "Austria" (1938), ondanks pogingen door Nazi sports autoriteiten de naam van de club blijvend te veranderen.

Een nieuw begin (1945-1960)[bewerken]

Na de oorlog werd het team langzaam heropgebouwd en kreeg weer nieuwe sterspelers zoals Ernst Stojaspal (1945-1955), Ernst Melchior (1946-1954) en Ernst Ocwirk (1947-1963), die later nog tot beste middenvelder ter wereld zou uitgeroepen worden. Niet alleen op nationaal vlak ging het goed in de 12 seizoenen 1945/1946-1953/1954 en 1956/1957-1958/1959, ook op internationaal vlak had de club aanzien. Austria trok medio 1951 naar Brazilië en bekampte daar in het befaamde Maracana-Stadion het grote Nacional Montevideo en won met indrukwekkende 0-4 cijfers. De 3 seizoenen 1954/1955, 1955/1956 en 1959/1960 waren de prestaties niet zo goed.

Succesvolle periode in Competitie (1960-1963)[bewerken]

In de begin jaren 60 werd Austria 3 keer kampioen (1960-1961, 1961-1962, 1962-1963) en bekerwinnaar, maar op Europees vlak was de kwartfinale telkens het eindstation. Onder de sterren van de 1960er-jaren waren: Horst Nemec (1957-1966), een centrumspits; Ernst Fiala (1958-1975), een aanvaller en teamleider; Johann Geyer (1961-1972), een middenvelder; Horst Hirnschrodt (1958-1967), die hoofdzakelijk aan de rechterflank speelde.

5 Seizoenen zonder kampioenschappen (1963-1968)[bewerken]

Tussen juli 1963 en juni 1968 werd Austria geen enkele maal kampioen. 1964/1965 was het absolute daljaar (een doelsaldo van +1 in de competitie en een doelsaldo van +23 in competitie, beker en oefenduels tezamen).

2 Kampioenschappen (1968-1970)[bewerken]

In 1968/1969 en 1969/1970 werd Austria 2 maal kampioen, onder management en training van Ernst Ocwirk (1965-1971), die ex-speler was (1947-1963); het kampioenschap in 1968/1969 was het meest overtuigend (doelsaldo competitie +45). In 1969 vormde de club een verbond met Wiener AC (opgericht in 1896, één maal landskampioen en 2 keer bekerwinnaar) en fusioneerde later ook met deze club en droeg zo beide namen (Austria/WAC).

5 Zeer slechte seizoenen (1970-1975)[bewerken]

Tussen circa juli 1970 en juni 1975 kende de club sportief een zeer zwakke fase. Met name de seizoenen 1970/1971 en 1974-1975 waren erg slecht. Ook 1971/1972 en 1972/1973 waren zwak. Het seizoen 1973/1974, waarin Austria in de competitie slechts als 4e finishte (doelsaldo +22), kreeg nog enige glans door het winnen van de Oostenrijkse beker en door de goede prestaties in vele oefenduels (totaal doelsaldo +208 in de competitie-, beker- en oefen-duels).

Succesrijke tijd in Competitie (1975-1986) en EuropaCup (1977-1985)[bewerken]

Na een zeer slecht seizoen 1974-1975 (doelsaldo competitie +7) met een wat verouderd team, begon Austria Wien in het seizoen 1975-1976 te bouwen aan een jonge selectie met gemiddelde leeftijd van 23 jaar. Alle selecties in de 5 seizoenen 1975-1976 tot en met 1979-1980 hadden een gemiddelde leeftijd van circa 23 jaar bij de start van de seizoenen.

De 11 seizoenen 1975-1976 tot en met 1985-1986 werden 8 landskampioenschappen behaald (1975-1976; 1977-1978, 1978-1979, 1979-1980, 1980-1981; 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986; respectievelijke doelsaldi: +48; +43, +44, +45, +31; +56, +68, +71).

In de seizoenen 1977-1978, 1978-1979, 1979-1980 en 1980-1981 werd Austria Wien 4 maal op rij Oostenrijks kampioen. Na de bekeroverwinning in seizoen 1976-1977 haalde de club ook de finale van de Europacup II (1977-1978) maar verloor die 3 mei 1978 ruim met 4-0 van het Anderlecht van Rob Rensenbrink. Het seizoen 1978-1979 werd de halve finale van de Europacup I gehaald, waarin het Zweedse Malmo FF net iets te sterk was (0-0 gelijkspel thuis, 1-0 nederlaag uit). 7 Augustus 1979 werd Nederlands kampioen in 1978-1979 en 1979-1980, het Ajax van Ruud Krol, Frank Arnesen, Dick Schoenaker, Soren Lerby, Tscheu La Ling en Simon Tahamata, in een oefenduel met 5-1 van de vloer geveegd (na 39 minuten stond het al 5-0!). In 1979/1980 werd de dubbel (kampioenschap + Oostenrijkse beker) gewonnen. In een oefenduel (5-8-1980) werd het 4-0-verlies tegen Anderlecht in 1978, gerevancheerd: een 3-0 zege op de Belgische kampioen van 1980-1981.

Vanaf 1980-1981 steeg de gemiddelde leeftijd van de selecties naar circa 25 jaar bij de start van de seizoenen.

In het niet zo sterke seizoen 1981/1982 werd Austria geen kampioen (2e plaats) door 2 zwakke perioden (14/11/1981-13/2/1982: 1 zege, 2 gelijkspellen, 3 nederlagen in 6 duels; 1/5/1982-8/5/1982: 3 nederlagen in 3 duels, doelsaldo -9 (0-9)). De 1e competitiehelft werd nog een doelsaldo van +18 geboekt, de 2e competitiehelft was dit slechts +4. Austria won wel een troostprijs: de beker. In 1982-1983 werd het kampioenschap wederom gemist en werd geen enkele prijs gewonnen, maar werd wel de halve finale van de Europacup II behaald; daarin was Real Madrid te sterk.

Austria Wien behaalde nog 2 opeenvolgende kwartfinales, in respectievelijk de Europa Cup III (UEFA-Cup) seizoen 1983-1984 en de EuropaCup I voor landskampioenen seizoen 1984-1985. In het EuropaCup III (UEFA Cup)-toernooi seizoen 1983-1984 waren de prestaties van Austria Wien als volgt: totaal doelsaldo: +16 ( 25-9); Aris Bonnevoie (Luxemburg) werd uit met 0-5 en thuis met 10-0 verslagen (1e ronde), na een 2-0 zege thuis werd uit tegen Stade Lavallois een 3-0-achterstand nog geheel weggewerkt: 3-3 (2e ronde), Inter Milan werd in de 3e ronde uitgeschakeld met 2-1 thuis en 1-1 uit, tegen Tottenham Hotspur London werd uit 2-0 verloren en thuis werd het slechts 2-2: uitschakeling.

Ook in de competitie werden sportief gezien goede resultaten geboekt (3 opeenvolgende kampioenschappen: 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986, doelsaldi +56, +68, +71). Tussendoor werd in oefenduels met 5-2 van Hongarije (31-8-1983) en met 3-0 van Duitslands 2e in 1984-1985 Werder Bremen (10-8-1984) gewonnen.

Enkele spelers die in de succesperiode 1975-1976 tot en met 1985-1986 voor Austria Wien uitkwamen: Herbert Prohaska (1972-1980, 1983-1989), de 2 Uruguayanen Julio Cesar Morales - Uruguayaans international sinds 1966 - en Alberto Martinez (beiden januari 1973-half 1978), Felix Gasselich (1974-1983) die juli 1983 tot eind 1985 voor Ajax speelde, Thomas Parits (1964-1970, 1977-1979), Walter Schachner (1978-1981), Thomas Pfeiler (1978-1983), Gerhard Steinkogler (1980-1986), Alfred Drabits (1981-1988, nu jeugdtrainer Austria Wien), Toni Polster (1982-1987), de Hongaars ex-international Tibor Nyilasi (1983-1988).

Later droegen ook nog onder andere Jose Alberto Percudani (begin 1988-1990), Peter Stöger (1988-1994) en Jewgenij Milewskij (1989-1991) het tricot van Austria Wien.

Periode ver beneden verwachting (1986-1990)[bewerken]

Vanaf seizoen 1985-1986 braken 19 zeer magere seizoenen aan op Europees front, en ook in de competitie ging het vanaf kalenderjaar 1986 steeds meer bergafwaarts, met het dieptepunt tussen 1995 en 2002. Pas in het seizoen 2004-2005 bereikte Austria Wien na 20 jaar weer een keer een kwartfinale, ditmaal in het UEFA Cup-toernooi.

In de 4 seizoenen 1986/1987 tot en met 1989/1990 werd Austria niet 1 keer kampioen en presteerden de selecties zeer ver beneden verwachting in deze voor de club potentiele toptijd, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Nederlandse PSV, dat deze periode wel optimaal benutte.

Laatste succesvolle periode tot dusver (1990-1993)[bewerken]

Begin jaren 90 werden nog wel 3 titels op rij gehaald (1990-1991, 1991-1992, 1992-1993), maar met veel minder doelsaldo (+39, +37, +46) dan in de seizoenen 1983-1984, 1984-1985 en 1985-1986 (+56, +68, +71) en op internationaal vlak waren er geen successen.

Forse prestatieve inzinking (1994-1999)[bewerken]

In de periode 1995-2002 werden in de competitie meestal slechts plaatsen in de middenmoot behaald. De 3 seizoenen 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999 werden zelfs negatieve doelsaldi behaald (-10, -15, -3). Daar bovenop kwamen ook nog eens geldzorgen wat de club belette sterspelers te behouden.

Miljardair Frank Stonach voorzitter (1999-2005)[bewerken]

In 1999 werd miljardair Frank Stronach van het Magna-concern voorzitter en zo werd de naam FK Austria Memphis Magna. Hij investeerde veel geld in de club en kocht vele topspelers. In 2002-2003 werd de eerste titel in tien jaar behaald (36 duels, doelsaldo +31), na een prima competitiestart (12 duels, doelsaldo +19). Desondanks werd coach en oud-speler Walter Schachner ontslagen. Zijn opvolger Christoph Daum presteerde minder goed (24 duels, doelsaldo +12), toch kon Austria ook de beker winnen. Austria Wien had een 3 maal hoger budget dan de gemiddelde clubs in de SuperLiga (sinds 2006/2007 heeft Red Bull Salzburg het hoogste budget in Oostenrijk). De naam Memphis werd in 2004 uit de naam gehaald. Austria werd bekend om hun zeer fantasierijke en creatieve stijl van voetbal spelen, wat aan de keerzijde frequent heeft geleid tot onnodige nederlagen en onnodige gelijke spelen en wat het team enigszins onvoorspelbaar maakte. Op Europees vlak ging het in 2004/2005 goed en Austria haalde voor het eerst sinds 1984/1985, na 19 uiterst teleurstellende seizoenen, eindelijk weer eens de kwartfinale, waarin het Italiaanse Parma FC de betere was; in de competitie werd Austria slechts 3e, maar was toch niet echt zwak (doelsaldo +40 (64-24)). Op 21 november 2005 trok Stronach zich terug uit de vereniging. Als gevolg werden diverse spelers als topscorer Roland Linz, Vladimír Janočko, Joey Didulica, Libor Sionko, Filip Sebo en Sigurd Rushfeldt getransfereerd of tekenden ze contracten bij andere teams, zomer 2006. Aan het einde van dat seizoen 2005-2006 werd wel opnieuw de titel gehaald (zij het met slechts een doelsaldo van +18 (51-33)), en ook de beker tegen SV Mattersburg (3-0).

Austria Wien zonder Frank Stronach (begin 2006-?)[bewerken]

Het seizoen 2006/07, gestart in juni 2006, leek op een grote ramp af te stevenen zonder "Oom Dagobert". De oefenduels in de voorbereiding verliepen weliswaar nog goed tot en met half juli, maar daarna ging het vanaf de 3e decade van juli goed mis, al vanaf de eerste competitiewestrijd. Nadat Austria verloor in de voorrondes van de Champions League kon het zich wel nog plaatsen voor de groepsfase van de UEFA Cup maar in de eerste wedstrijd versloeg het Belgische SV Zulte Waregem de club met een 1-4 thuisnederlaag (19-10-2006). Thomas Parits (oud-speler Austria Wien 1964-1970, 1977-1979 en oud-trainer Austria Wien 1984-1985) werd nieuwe manager en, nadat 3 dagen later een forse 4-0 uitnederlaag tegen Salzburg werd geleden in de competitie (ontslag manager en oud-speler Peter Stöger en Nederlandse trainer en oud-voetballer Frenk Schinkels), werd Georg Zellhofer de nieuwe trainer, 23 oktober 2006. In de groepsfase van het UEFA Cup-toernooi haalde Austria Wien 0 punten (doelsaldo -8 (1-9)), over het hele Europa Cup-toernooi genomen een doelsaldo van -10 (4-14)! Ook in de competitie ging het volledig mis en het leek alsof Austria voor het eerst in de geschiedenis zou degraderen, na meer dan de helft van het seizoen stond de club nog laatste (10e), in de tweede helft herpakte Austria zich echter enigszins en stelde een middenmootplaats veilig (doelsaldo 0 (43-43), 6e plaats), en won de beker.

In het seizoen 2007-2008 kende Austria een goed 1e kwart van de competitie (9 duels, doelsaldo +9), daarna werd er zeer zwak gepresteerd (14 duels, doelsaldo -1) en vlak voor de winterstop viel Austria terug naar de 3e plaats (23 duels, doelsaldo +8). In het UEFA Cup-toernooi presteeerde Austria niet zoveel beter dan in het seizoen 2006-2007. Weliswaar werden de 2 kwalificatie-voorronden (4 duels) goed doorstaan: doelsaldo +3 (9-6), maar in de groepsfase was het weer helemaal mis: in 4 duels werd slechts 1 punt behaald en een doelsaldo van -5 (1-6) (uitschakeling). Totaal doelsaldo in dit toernooi was wel een stuk minder slecht dan in 2006-2007: -2 (10-12). Na 3 nederlagen op rij in de competitie in maart 2008 nam Georg Zellhofer ontslag en werd Didier Constantini interim-trainer tot het eind van het seizoen. De 3e plaats werd behaald met een mager doelsaldo van +13. De aanloop naar het seizoen 2008-2009 verliep allesbehalve vlekkeloos. Nog voordat eind april 2008 de nieuwe trainer Karl Daxbacher werd aangesteld, werd Austria Wien leeggekocht door de nieuwe club van de voormalige geldschieter van Austria Wien, miljardair Frank Stronach: Magna Wiener Neustadt. Zo stapten spelers als Fornezzi, Gercaliu, Sariyar, Grunwald, Simkovic (indirect), Aigner en Kuljic over van Austria Wien naar Magna Wiener Neustadt, dat op dat moment in de 2e divisie van het Oostenrijkse profvoetbal speelde. Ook werden enkele zeer ongelukkige verkopen gedaan in de interim-periode: de 3 aanvallende middenvelders Vachousek, Lasnik en Thomas Salamon. Ook werden onder Karl Daxbacher in mei en juni 2008 2 zeer talentvolle jeugdspelers aan Bayern Munchen II verkocht, te weten Alaba (amper 16 jaar oud) en Knasmuellner. Wel werden enkele goede spelers aangetrokken, zoals doelman Almer, centrumverdediger Madl (teruggehaald na uitlening aan Wacker Innsbruck), verdedigende middenvelder/centrumverdediger Hattenberger, (linker)spits Diabang en rechtsback/rechtermiddenvelder Krammer, maar dit bood onvoldoende compensatie. Het sterk verouderde team (circa 27 jaar oud gemiddeld), met oude spelers als Safar, Bak, Blanchard (allen circa 35 jaar oud) presteerde dan ook erg zwak: doelsaldo +13 slechts in de competitie (3e qua punten, slechts 5e qua doelsaldo), doelsaldo +40 inclusief ook beker-, EuropaCup- en oefen-wedstrijden. Dit doelsaldo van +40 in 2008/2009 was de op 1 na zwakste prestatie in de periode 1971/1972-2008/2009 (slechtste prestatie: 1998/1999: +4). Het seizoen 2009-2010 deed Austria Wien betere zaken. Zomer 2009 werden vele minder goede spelers verkocht, alleen het vertrek van verdediger Schiemer (23 jaar) was een niet te voorkomen aderlating. De aankopen die Austria Wien zomer 2009 verrichtte, waren gemiddeld genomen wel van vrij goed niveau: aanvaller Jun, verdedigende middenvelder Vorisek, spelbepalende middenvelder Liendl, aanvallende middenvelder Junuzovic, rechtermiddenvelder/rechtsback Klein, centrum-/linker-verdediger Ortlechner. Gemiddelde leeftijd van de selectie is noch jong, noch erg oud: ruim 25 jaar. Ook in de zomer van 2010 deed Austria Wien sportief gezien vrij goede zaken. Vele oudere en vele kwalitatief minder goede spelers werden verkocht. Alleen de verkopen van Aleksandar Dragovic en van met name Michael Madl (volstrekt niet noodgedwongen verkoop van deze laatstgenoemde speler) waren volgens sommigen zeer onverstandige zetten van coach Karl Daxbacher. Ook raakte Austria Wien aanvallende middenvelder, spelbepaler en aanvoerder Milenko Acimovic kwijt (deze laatste speler wel noodgedwongen). Hij beëindigde zijn carrière na een slepende blessure, op 33-jarige leeftijd. Vervolgens deed Austria Wien in de zomer van 2010 enkele vrij goede aankopen, zoals verdediger Georg Margreitter, Marko Stankovic en Emil Dilaver. In januari 2011 versterkte ook de van Vitesse Arnhem afkomstige Nacer Barazite de selectie van Austria Wien. Austria Wien leek in het seizoen van het 100-jarige bestaan wel enige serieuze kans te maken op het in de wacht slepen van het landskampioenschap, maar de Oostenrijkse titel werd uiteindelijk door Sturm Graz weggekaapt, als gevolg van een mindere periode in maart en april 2011. In de laatste speelronde liet Austria Wien door een 2-4 thuisnederlaag tegen concurrent Salzburg zelfs de tweede plaats nog uit handen glippen en eindigde op de derde plaats. In 2011-2012 wist Austria Wien de 6 kwalificatieduels in 3 ronden voor de groepsfase van het UEFA Cup-toernooi met succes door te komen (doelsaldo +7), en in de groepsfase van het UEFA Cup-toernooi presteerde Austria Wien redelijk (6 duels, doelsaldo -1). In de competitie kende Austria Wien evenwel een zeer zwakke 1e seizoenshelft (doelsaldo +4), met na 2 oktober 2011 een reeks van 9 duels tot en met 18 december 2011, waarin slechts 1 zege werd geboekt; manager Thomas Parits kon door onvrede van de supporters niet anders dan trainer Karl Daxbacher ontslaan (21 december 2011). Na de neergang ten tijde van Peter Stoger en Frenk Schinkels, had Georg Zellhofer getracht het herstel in te luiden, maar ook Karl Daxbacher was hier na een uitermate zwak 1e seizoen 2008-2009, slechts zeer gedeeltelijk in geslaagd in de seizoenen 2009-2010 en 2010-2011, qua resultaten. Wel slaagde Daxbacher erin Austria wat aanvallender en creatiever te laten spelen, zij het met meestal een toch enigszins defensief 4-4-2-systeem. Sinds 21 december 2011 was de Joegoslaaf (Kroaat) Ivica Vastic de interim-trainer. Ook hij wist er niet in te slagen Europees voetbal middels een 3e plaats veilig te stellen: Austria eindigde slechts als 4e met een zeer mager doelsaldo van +8 in de competitie. Bovendien gruwden de toeschouwers van het extreem defensieve systeem, met alleen Roman Kienast in de aanval. Op 21 mei 2012 werd Vastic ontslagen. Op 30 mei 2012 werd oud-speler en oud-manager Peter Stöger voor 2 seizoenen vastgelegd, tot en met medio 2014. Als speler werd Stöger 3 maal op rij kampioen met Austria tussen half 1988 en half 1994 (1990/91, 1991/92, 1992/93). Stöger mocht de diepgevallen topclub overeind trekken, waar ooit toppers als Sindelar, Prohaska, Schachner, Steinkogler, Drabits en Polster het publiek in vervoering brachten. Stöger zorgde voor nieuwe positievere impulsen en meer glans op sportief gebied, dan in de laatste 19 seizoenen sinds 1993-1994, waarin Austria Wien1 slechts 2 maal kampioen werd. Stöger veranderde het vrij defensieve spelsysteem in een offensief 4-3-3, en werd met zijn spelers voor het eerst sinds 7 seizoenen weer eens kampioen, met een recordaantal van 82 punten en een doelsaldo van +53; Salzburg finishte in de nek-aan-nek-race als 2de met 77 punten en een doelsaldo van +52. De bekerfinale werd door Austria Wien thuis verrasssend met 0-1 verloren van FC Pasching, een club spelend in de Regionallliga (Mitte), het 3de niveau in het Oostenrijkse (betaalde) voetbal. Sinds eind mei 2013 trok onder andere 1.FC Köln aan Stöger. Het Austria-bestuur bood Stöger een sterk verbeterd 3-jarig contract aan na de vergadering op 3 juni 2013. Dit mocht evenwel niet baten. Op 12 juni 2013 was Stöger's vertrek niet meer te vermijden. 17 Juni 2013 werd de nieuwe trainer voorgesteld: de Kroaat Nenad Bjelica.

Prestaties Austria Wien 1973-2012[bewerken]

In de 39 seizoenen 1973/1974-2011/2012 werden in alle duels (= competitie + beker + Europa Cup + oefenduels) successievelijk de volgende doelsaldi per seizoen behaald:

  • 1973/1974-1978/1979: +208,+ 76,+202,+112,+141,+195;
  • 1979/1980-1988/1989: +154,+139,+117,+172,+246,+257,+200,+150,+109,+133;
  • 1989/1990-1998/1999: +121,+138,+128,+181,+117,+ 61,+ 62,+ 73,+ 70,+ 4;
  • 1999/2000-2008/2009: +125,+111,+ 74,+101,+ 56,+ 88,+ 68,+ 80,+ 75,+ 40;
  • 2009/2010-2012/2013: + 87,+101,+ 95,+157.

Gemiddelde 1973/1974-2012/2013 per seizoen: +4824/40=+121.

Erelijst[bewerken]

1924, 1926, 1948/49, 1949/50, 1952/53, 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1968/69, 1969/70, 1975/76, 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1983/84, 1984/85, 1985/86, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 2002/03, 2005/06, 2012/13
1921, 1924, 1925, 1926, 1933, 1935, 1936, 1947/48, 1948/49, 1959/60, 1961/62, 1962/63, 1966/67, 1970/71, 1973/74, 1976/77, 1979/80, 1981/82, 1985/86, 1989/90, 1991/92, 1993/94, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2008/09
1990, 1991, 1992, 1993, 2003, 2004

Naamsveranderingen[bewerken]

  • 1911: Opgericht als Wiener Cricketer
  • 1911: SV Amateure Wien
  • 1926: FK Austria Wien
  • 1938: SC Ostmark Wien
  • 1938: FK Austria Wien
  • 1969: fusie met Wiener ACAustria/WAC Wien
  • 1977: FK Austria Wien

Austria Wien in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van FK Austria Wien voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

FK Austria Wien speelt sinds 1933 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
1992/93, 1993/94, 2003/04, 2006/07
Europacup I
1961/62, 1962/63, 1963/64, 1969/70, 1970/71, 1976/77, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1981/82, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1991/92
Europa League
2009/10, 2010/11, 2011/12
Europacup II
1960/61, 1967/68, 1971/72, 1974/75, 1977/78, 1982/83, 1990/91, 1994/95
UEFA Cup
1972/73, 1983/84, 1987/88, 1988/89, 1989/90, 1995/96, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2008/09
Intertoto Cup
1996, 1997, 1998, 1999, 2000
Mitropacup
1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1961, 1963, 1967, 1968, 1976

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van FK Austria Wien voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

(Oud-)trainers sinds 1945[bewerken]

56 Trainers passeerden bij Austria Wien de revue in 67 jaar (1945-2012); gemiddeld hield een trainer het er dus slechts 1,2 jaar onafgebroken uit (iets meer dan 14 maanden; 1 jaar en 2 maanden). Slechts 8 trainers waren per contractperiode 2 jaar of langer achtereen werkzaam, tot dusver:

  1. xx/09/1945-xx/xx/1955 Heinrich Müller, circa 10 jaar, in de 1e periode van zijn 3 perioden
  2. xx/xx/1965-xx/xx/1971 Ernst Ocwirk, 6 seizoenen (1965/1966-1970/1971)
  3. 21/05/2008-21/12/2011 Karl Daxbacher, circa 3,6 jaar (3 jaar en 7 maanden precies)
  4. xx/xx/1960-xx/xx/1963 Karl Schlechtal, circa 3 jaar (3x kampioen: 1960/1961, 1961/1962, 1962/1963)
  5. 01/07/1979-xx/04/1982 Erich Hof, circa 2,75 jaar (circa 2 jaar en 9 maanden), in de 1e periode van zijn 2 perioden; 1979/1980 dubbel, 1980/1981 kampioen
  6. xx/04/1982-30/06/1984 Vaclav Halama, circa 2,25 jaar (circa 2 jaar en 3 maanden); 1x kampioen (1983/1984)
  7. 28/03/1990-09/06/1992 Herbert Prohaska, precies 2,2 jaar (circa 2 jaar en 2 1/2 maanden), in de 1e periode van zijn 2 perioden (2x kampioen: 1990/1991, 1991/1992)
  8. xx/xx/1977-30/06/1979 Hermann Stessl, circa 2 jaar (seizoenen 1977/1978 en 1978/1979), in de 1e van zijn 3 perioden; 2 x kampioen: 1977/1978, 1978/1979, finale EuropaCup 2 1977/1978, halve finale EuropaCup 1 1978/1979

Met name in de periode 09/06/1992-24/03/2004 versleet Austria Wien trainers als goedkope ballen: in 11,8 jaar waren er 19 trainers, dat is slechts 5/8 jaar (0,62 jaar) oftewel 7 1/2 maand gemiddeld per trainer. Hoewel de laatste 2 trainers, Georg Zellhofer en vooral Karl Daxbacher het langer volhielden, respectievelijk circa 1,4 en 3,6 jaar, haalden ook zij het einde van hun contract niet. Mogelijk waren de vele trainerswisselingen een factor die mede debet was aan de zwakke sportieve resultaten van Austria Wien sinds 1994.

Enkele assistent-trainers, keeperstrainers en bestuursleden sinds 1977[bewerken]

Externe links[bewerken]