Fabrizio Ruffo di Calabria

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fabrizio Prins en Kardinaal Ruffo di Calabria
Fabrizio Ruffo1.gif
Kardinaal van de rooms-katholieke Kerk
Wapen van een kardinaal
Rang Kardinaal-diaken
Ambt Camelengo van het College van kardinalen; Protodiaken; Koninklijk vicaris generaal
Titelkerk Santa Maria in Via Lata
Creatie
Gecreëerd door Pius VI
Consistorie 26 september 1791
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Fabrizio Diogeni Ruffo di Calabria (San Lucido 26 september 1744 - Napels 13 december 1827) was een Italiaans edelman en geestelijke. Hij behoort tot dezelfde familie als koningin Paola van België.

Afkomst en roeping[bewerken]

Ruffo was de tweede zoon van Litterio Ruffo di Calabria, 2de hertog van Baranello, en van Giustiniana Colonna, prinses van Spinoso en markiezin Guardia Perticara. Zijn oom Tommaso Ruffo di Calabria, deken van het College van kardinalen verzorgde vanaf 1748 zijn opvoeding. In het Collegio Clementino en La Sapienza behaalde hij graden in de beide rechten. In 1781 werd hij lid van de Apostolische Kamer (Camera Apostolica) als vervanger van Tiberio Ruffo di Calabria. Door paus Pius VI werd hij in 1791 benoemd tot kardinaal in pectore, met de titelkerk van Santa Maria in Via Lata. Hij ontving nooit een hogere wijding dan die van diaken.

In 1795 kreeg Ruffo dispensatie om aan het hof van Ferdinando IV administrator van het Paleis van Caserta te worden. Hij volgde de koning in ballingschap naar Palermo. Hij was oprichter van de Sanfedismo-beweging. Als koninklijk gezant vertrok hij vanuit Palermo naar Parijs om het huwelijk van keizer Napoleon en aartshertogin Maria-Louise bij te wonen. Hij kreeg het Légion d'honneur.

De paus benoemde hem in 1817 tot grootprior van de soevereine Orde van Malta voor de Kerkelijke Staat. In 1819 kwam hij aan het hoofd te staan van de Apostolische Kamer toen hij benoemd werd tot camerlengo ( Camerarius Camerae Apostolicae). In 1823 had hij de taak als kardinaal-protodiaken de uitslag van het conclaaf te verkondigen aan de wereld met het bekende Habemus Papam.

Hij werd begraven in de familietombe van de Santo Domenico Maggiore-basiliek in Napels.

Familie[bewerken]

Kardinaal Ruffo, was niet de enige in de familie die deel uitmaakte van de hoogste clerus. Andere hoge geestelijken uit deze familie waren: