Factoring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Factoring is een vorm van debiteurenfinanciering waarbij de debiteurenportefeuille wordt uitbesteed aan een extern bedrijf dat zorgt voor de afhandeling van de debiteuren. Het externe bedrijf, de factor, neemt de afhandeling van debiteuren over en ontvangt daarvoor meestal een percentage van de omzet. Het bedrijf dat de debiteuren uitbesteedt ontvangt direct bij verkoop het verkoopbedrag minus een percentage van de factormaatschappij. De factor geeft per debiteur limieten af waarbinnen de aangesloten onderneming kan leveren. De normen zijn doorgaans ruimer dan bij bancaire financieringen. Zo kunnen ook zonder problemen buitenlandse debiteuren in de dekking worden meegenomen en geldt als bevoorschotting gemiddeld 80% tot 90% van de uitstaande debiteuren.

Naast financiering van debiteuren wordt dus ook het beheer van de debiteurenportefeuille aan de factormaatschappij overgedragen. Daardoor is factoring van debiteuren zeer geschikt voor groeiende bedrijven, omdat de omvang van de financiering meegroeit met de omvang van de debiteurenportefeuille. Factoring kan net als financial lease en vastgoedfinancieringen geplaatst worden onder de noemer objectfinancieringen.

Zie ook[bewerken]