Falklandeilanden
| Falkland Islands | ||||||
|
||||||
 |
||||||
| Basisgegevens | ||||||
| Officiële landstaal | Engels | |||||
| Hoofdstad | Stanley | |||||
| Regeringsvorm | Overzees Territorium van het Verenigd Koninkrijk | |||||
| Religie | Anglicaans | |||||
| Oppervlakte | 12.173 km² [1] (-% water) | |||||
| Inwoners | 2.955 (2006)[2] 3.140 (2012)[3] (0,3/km² (2012)) |
|||||
| Overige | ||||||
| Volkslied | God Save the Queen | |||||
| Munteenheid | Falklandeilands pond (FKP) |
|||||
| UTC | -4 | |||||
| Nationale feestdag | 14 juni | |||||
| Web | Code | Tel. | .fk | FLK | 500 | |||||
| Topografie | ||||||
 |
||||||
|
||||||
De Falklandeilanden (Engels: Falkland Islands, Spaans: Islas Malvinas) zijn een schaarsbevolkte eilandengroep in de zuidelijke Atlantische Oceaan, ten oosten van zuidelijk Argentinië. De eilanden vormen een Brits overzees gebiedsdeel. Met een landoppervlakte van 12.173 km² hebben de eilanden samen ongeveer de grootte van Vlaanderen.
Inhoud |
Geografie [bewerken]
 Zie Geografie van de Falklandeilanden voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De Falklandeilanden bestaan uit twee grote eilanden (West-Falkland en Oost-Falkland) en honderden andere kleine eilanden. Geografisch gezien horen Zuid-Georgië en de Zuidelijke Sandwicheilanden niet bij de Falklandeilanden, staatkundig wel. De Falklandeilanden zijn koud en nat; het regent er veel. Het klimaat is min of meer te vergelijken met dat van de Shetland-eilanden in de Noordelijke Atlantische Oceaan. Er zijn geen bossen en geen bouwland; 99 procent van het land is weiland.
Geschiedenis [bewerken]
Vrijwel algemeen wordt aangenomen dat de Nederlandse zeeman Sebald de Weert rond 1600 de eerste betrouwbare waarneming van de Falklandeilanden deed,[4] hoewel de Spanjaarden en Britten van mening zijn dat hun eigen ontdekkers de eilanden als eerste zagen. Chronologisch is de ontdekkingsgeschiedenis als volgt:
Ontdekkingsgeschiedenis [bewerken]
- 1504: Amerigo Vespucci (Florence)
- 1540: Ferdinand Camargo (Spanje)
- 1592: John Davis (Engeland). Hij noemde de archipel Falklands, naar de toenmalige schatbewaarder van de marine.
- 1593: Richard Hawkins (Engeland)
- 1600: Sebald de Weert (Nederland), ontdekte de Jasoneilanden
- 1684: Cowley en Dampier (Engeland), ontdekte Pepys-eiland, hernoemd in Zuid-Georgië door James Cook in 1775.
- 1690: John Strong (Engeland)
- 1701: Jacques Gouin de Beauchene (Frankrijk)
- 1708: Roger Woodes (Groot-Brittannië)
- 1740: George Anson (Groot-Brittannië)
- 1764: Louis-Antoine de Bougainville (Frankrijk), noemde de eilandengroep de Îles Malouines.
Eerste nederzetting [bewerken]
In 1764 stichtte de Fransman Louis-Antoine de Bougainville een marinebasis, Port Louis (Oost-Falkland). De Fransen noemden de Falklandeilanden Îles Malouines, naar de vissers uit Saint-Malo die kortstondig op de archipel woonden.
Britten, Spanjaarden en Argentijnen [bewerken]
De Britten stichtten in 1765 een nederzetting, Port Egmont, op West-Falkland, terwijl ze niets wisten van de Franse aanwezigheid. In 1766 verkochten de Fransen Port Louis aan de Spanjaarden, die de Britten in 1770 de oorlog verklaarden. In 1771 werd met een overeenkomst een einde gemaakt aan het conflict: West-Falkland werd van de Britten, Oost-Falkland van de Spanjaarden. De eilanden bleven echter lange tijd nauwelijks bewoond.
In 1820 en 1829 stichtten de Argentijnen, die kort daarvoor onafhankelijkheid hadden verkregen van Spanje, nederzettingen op de Falklandeilanden. Luis Vernet werd aangesteld als Argentijns gouverneur; de Argentijnen waren van plan de eilanden te koloniseren. In 1833 bezetten de Britten de eilanden opnieuw en maakten ze tot een overzees gebiedsdeel van het Verenigd Koninkrijk.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende de havenstad Stanley als steunpunt voor bevoorrading van de Britse marine. De Slag bij de Falklands werd er uitgevochten.
De Argentijnse weigering om de Britse bezetting te accepteren vormde uiteindelijk een van de oorzaken van de Falklandoorlog, in 1982.
Falklandoorlog [bewerken]
| Zie Falklandoorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Op 2 april 1982 vielen de Argentijnen de Falklandeilanden binnen. Duizenden militairen landden op de eilanden en de Britse mariniers van Naval Party 8901 en leden van de Falkland Island Defense Force, kregen na twee dagen hardnekkige weerstand te hebben geboden, van gouverneur Rex Hunt het bevel de wapens neer te leggen. De gouverneur en leden van Naval Party 8901 werden door de Argentijnen via Uruguay naar het Verenigd Koninkrijk gerepatrieerd. De leden van Naval Party 8901 waren als Julliet Troop verbonden aan 42 Royal Marine Commando tijdens de herovering van de eilanden.
Op 21 mei 1982 landden de Britten bij de nederzetting Port San Carlos. 72 dagen later hadden de Britten de eilanden weer heroverd. In totaal vonden 236 Britten en 655 Argentijnen de dood. De materiële verliezen waren aanzienlijk, maar hadden vooral voor de Britten, die een meer dan 10.000 km lange bevoorradingsroute hadden, veel erger kunnen zijn. Politiek gezien heeft deze oorlog ervoor gezorgd dat de militaire dictatuur in Argentinië ten val kwam en vervangen werd door een gekozen burgerlijk bestuur. De Britse premier Margaret Thatcher, die aan de vooravond van de oorlog zeer impopulair was, heeft zeker geprofiteerd van deze militaire overwinning bij haar herverkiezing in 1983.
Nadien [bewerken]
Het dispuut over de eilanden duurt nog altijd voort; zo heeft Argentinië sinds 2008 geen officiële ambassadeur in Engeland. De huidige president van Argentinië, Cristina Fernandez de Kirchner, heeft aangekondigd dit tot aan het eind van haar ambtstermijn in 2012 te zullen handhaven. [5]
Op 11 maart 2013 werd een referendum gehouden, waarbij de bevolking de vraag voorgelegd kreeg of de status quo gehandhaafd diende te worden. Van de 1.518 uitgebrachte stemmen waren er 1.513 voor, 3 tegen, en 2 ongeldig. Argentinië heeft dit referendum verworpen met het argument dat de Falklandse bevolking na de inbezitneming geïmplanteerd is uit Groot-Brittannië en er dus überhaupt niet thuishoort.
Demografie [bewerken]
| Zie Bevolking van de Falklandeilanden voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Er wonen 3.140 mensen (juli 2008) op de Falklandeilanden, die van origine Brits zijn en nu Kelpers genoemd worden. De bewoners noemen zichzelf Falklanders. De benaming Kelpers wordt door henzelf niet meer gebruikt.
Politiek [bewerken]
| Zie het hoofdartikel Politiek van de Falklandeilanden en Lijst van gouverneurs van de Falklandeilanden |
- Staatshoofd: koningin Elizabeth II
- Gouverneur: Nigel Haywood (sinds 16 oktober 2010)
- Chief Executive: Keith Padgett (sinds maart 1 februari 2012)
- Minister van financiën: Derek F. Howatt
- Parlement (Legislative Council): acht eilandbewoners, de Chief Executive, de minister van financiën en de voorzitter (gouverneur)
- Regering (Executive Council): drie parlementsleden, de Chief Executive, de minister van financiën en de voorzitter (gouverneur)
Defensie en buitenlandse zaken van de Falklandeilanden zijn een aangelegenheid van de Britse regering.
Bibliografie [bewerken]
- L.L. Ivanov et al. The Future of the Falkland Islands and Its People. Sofia: Manfred Wörner Foundation, 2003. 96 pp. ISBN 954-91503-1-3 (Capítulo principal en español)
- Carlos Escudé y Andrés Cisneros, dir. Historia general de las relaciones exteriores de la República Argentina. Obra desarrollada y publicada bajo los auspicios del Consejo Argentino para las Relaciones Internacionales (CARI). Buenos Aires: GEL/Nuevohacer, 2000. ISBN 950-694-546-2 (en castellano)
- Graham Pascoe and Peter Pepper. Getting it right: The real history of the Falklands/Malvinas. May 2008. (Versión en español)
- D.W. Greig, Sovereignty and the Falkland Islands Crisis. Austrialian Year Book of International Law. Vol. 8 (1983). pp. 20-70. ISSN: 0084-7658
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Falkland Islands van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Landen in Zuid-Amerika |
|---|
|
Argentinië · Bolivia · Brazilië · Chili · Colombia · Ecuador · Guyana · Paraguay · Peru · Suriname · Uruguay · Venezuela |
