Featherbed frame

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Featherbed frame: in dit geval in een 350 cc Manx uit 1958

Het featherbed frame was een met brons gelast dubbel wiegframe met roadholder voorvork, rond 1949 ontwikkeld door de Ierse broers Cromie en Rex McCandless voor de Norton Manx 500 racer van Geoff Duke.

Featherbed frame[bewerken]

Het frame combineerde goede stuurkwaliteiten met comfort en kreeg van fabrieksrijder Harold Daniell de bijnaam featherbed. De naam werd door de fabriek overgenomen en het frame werd vanaf de Dominator 88 uit 1952 toegepast op alle Nortons tot 1966 en nog twintig jaar in Japan gekopieerd. Het was zo goed dat vaak blokken van andere merken werden ingebouwd, zoals de Norbsa (Norton-frame met BSA-motor, de Norvin (Norton-frame met Vincent-motor) en de Triton (Triumph-motor met Norton-frame).

Norton kwam zelfs in de problemen doordat de klanten featherbed frames wilden die de toeleveranciers niet in grote aantallen konden produceren. Toen er eindelijk genoeg featherbed frames waren, was de vraag naar Norton eencilinders sterk gedaald.

Slimline frame[bewerken]

Een doorontwikkeling van dit frame in 1960 met een versmalling aan de achterzijde werd het "Slimline frame" genoemd.

Lowboy frame[bewerken]

Een verlaagde versie van het featherbed frame werd toegepast op de 500 cc Norton Domiracer uit 1961. Dit werd het "Lowboy frame" genoemd.

Gebroeders McCandless[bewerken]

Rex McCandless werd in 1915 in Hillsborough (Noord-Ierland) geboren en overleed in 1995. Hij was monteur en begon samen met zijn broer Cromie in 1943 een reparatiewerkplaats voor het "Ministry of Supply" een oorlogsdepartement voor de bevoorrading. In die tijd bouwde hij zijn eigen motorfiets, die het prototype zou worden voor het Featherbed Frame dat in 1950 zou worden gekocht door Norton. Hierna werkte hij aan verbetering van het frame (resulterend in het "Slimline"- en het "Lowboy frame" en de Kneeler, een verlaagd frame voor racezijspannen. In de jaren vijftig ging hij zich ook bezighouden met formule 1 auto's en ontwierp hij twee aluminium raceauto's voor Harry Ferguson. In de jaren zestig bouwde hij zijn eigen autogiro.

Cromie McCandless (17 januari 1921-18 januari 1992) werd na de Tweede Wereldoorlog een redelijk succesvol motorcoureur. In 1951 won hij met Mondial de 125cc Grand Prix' van Ulster en Man en werd hij derde in het wereldkampioenschap 125cc.

Bronnen, noten en/of referenties