Fecaal-orale besmetting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een fecaal-orale besmetting, ook fecaal-orale overdracht of fecaal-orale transmissie genoemd, is een besmetting door inname van ontlasting (feces) via de mond. Fecaal-oraal wordt ook wel gespeld als faecaal-oraal, feco-oraal of faeco-oraal.

Fecaal-orale besmetting is een belangrijke besmettingsweg voor infectieziekten, met name van het maag-darmkanaal.

Wijze van besmetting[bewerken]

Besmetting kan direct plaatsvinden door contact van de mond met ontlasting, bijvoorbeeld door ontlasting op de handen na toiletbezoek of bij (oro-anale) seks. Indirect kan de besmetting optreden door voedsel of drinkwater dat verontreinigd is met ontlasting.

Ziekten door fecaal-orale besmetting[bewerken]

Ziekten die op deze wijze kunnen worden overgedragen zijn bijvoorbeeld hepatitis A, cholera, buiktyfus, paratyfus, polio, rotavirus, norovirus, aarsmaden, amoebiasis en giardiasis.