Federal Deposit Insurance Corporation

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) is een Amerikaanse nationale instelling die ten doel heeft banktegoeden te garanderen. De FDIC is op grond van de Glass/Steagall Act opgericht in juni 1933, in het kader van Franklin D. Roosevelts New Deal-programma tijdens de Grote Depressie. Doel van de FDIC was in eerste instantie een "run op de banken" te voorkomen, zoals die bij eerdere economische depressies regelmatig voorkwam; zo'n bank panic veroorzaakte in de laatste dagen van Herbert Hoovers regering de val van 4000 banken. De FDIC verzekerde banktegoeden tot een bepaald maximum, waartoe alle banken een bijdrage moesten storten in een overheidsfonds, het Bank Insurance Fund (BIF); voorts hield zij toezicht op de door banken aan te houden kastegoeden. Het startkapitaal werd ingebracht door het ministerie van Financiën en de Federale Reserve.

Het plafond voor de garanties werd in de loop der jaren regelmatig opgetrokken en bedroeg in 2007 $100.000; de garantie geldt voor meerdere tegoeden bij verschillende banken (niet bij bijvoorbeeld een internetbank die deel uitmaakt van een 'gewone' bank). De eerste maal dat er op grote schaal beroep moest worden gedaan op het garantiefonds was tijdens de savings & loans-crisis van eind jaren '80 en begin '90 die de belastingbetaler uiteindelijk $150 miljard kostte. Nadien werd een tweede garantiefonds opgericht, wat echter concurrentie en sterk verschillende premies tot gevolg had; in 2006 werden beide fondsen dan ook samengevoegd tot het Deposit Insurance Fund (DIF). Op 3 oktober 2008 werd het maximum tijdelijk opgetrokken tot $250.000 in het kader van maatregelen om de Kredietcrisis te bestrijden (zie Amerikaans economisch reddingsplan 2008).

Sheila Bair, president van de Federal Deposit Insurance Corporation

Het toezicht dat de FDIC kan uitoefenen heeft betrekking op de liquiditeits- en reservepositie van deelnemende banken, die omgekeerd invloed heeft op de premies die zij dienen af te dragen. Banken worden onderverdeeld in vijf klassen (gebaseerd op kapitaalratio):

  • Goed gekapitaliseerd: 10% of meer
  • Voldoende gekapitaliseerd: 8%-10%
  • Ondergekapitaliseerd: minder dan 8%
  • Sterk ondergekapitaliseerd: minder dan 6%
  • Kritieke kapitalisatie: minder dan 2%.

Bij sterk ondergekapitaliseerde banken heeft de FDIC het recht wijzigingen in het management aan te brengen en andere correcties af te dwingen; "kritieke" banken kunnen door de FDIC insolvent worden verklaard, waarna zij het management overneemt.

Rol van de FDIC tijdens de kredietcrisis[bewerken]

Mede door haar toezichthoudende functie heeft de FDIC grote invloed op het Amerikaanse bankenstelsel, en is haar voorzitter (sinds juni 2006 Sheila C. Bair) na de president van de FED de belangrijkste financiële adviseur van de regering. Het tijdschrift Forbes noemde haar in 2008 de tweede machtigste vrouw ter wereld na Angela Merkel[1]. De FDIC nam de Californische bank IndyMac over in juli 2008[2] en was betrokken bij de overname van Wachovia door Citigroup in oktober (dat overigens werd 'ingehaald' door Wells Fargo). In beide gevallen stond zij garant voor schulden van de over te nemen bank.

De FDIC speelde een grote rol in het Amerikaanse economische reddingsplan van 2008 (ook wel het bailout plan of plan-Paulson genoemd). Dit plan bestond uit een reddingsoperatie van $700 miljard bestemd voor kapitaalsinjecties in banken om de financiële markten te stabiliseren[3]. Daarnaast lanceerde de regering een garantieplan voor nieuw uit te geven leningen (senior debt) ter waarde van $1,5 biljoen, alsmede garanties van renteloze deposito's voor $500 miljard (met name bestemd voor kleinere ondernemingen), uit te voeren door de FDIC. Hiertoe deed president Bush een beroep op een uitzondering in de wet die de bevoegdheden van de FDIC regelt, namelijk in het geval van "systemic risk" (systeembedreigend risico)[4].

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Forbes 27-08-08
  2. (en) Bair Market, Slate 18-07-08
  3. De oorspronkelijke bestemming was het aankopen van slechte leningen; dit plan werd echter al spoedig verlaten. Zie onder meer Reuters 18-11-08
  4. (en) Joint Statement by Treasury, Federal Reserve and FDIC, 14-10-08