Ferdinand Hérold

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferdinand Hérold
Ferdinand Hérold
Ferdinand Hérold
Algemene informatie
Volledige naam Louis Joseph Ferdinand Hérold
Geboren 28 januari 1791
Overleden 19 januari 1833
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Werk
Genre(s) Opera
Beroep Componist, pianist, violist
Instrument(en) viool, piano
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Louis Joseph Ferdinand Hérold (28 januari 1791 - 19 januari 1833) was een Franse operacomponist uit de Elzas, die ook een groot aantal stukken voor piano, orkest en ballet heeft geschreven. Hij is nu nog vooral bekend door het ballet La fille mal gardée en de opera Zampa.

Biografie[bewerken]

Hérold werd geboren in Parijs als enig kind van François-Joseph Hérold, een pianist en componist, en Jeanne-Gabrielle Pascal. Hij was de kleinzoon van de organist Nicolas Hérold. Op zesjarige leeftijd bezocht hij het Hix Instituut. Tegelijkertijd kreeg hij les in muziektheorie van François-Joseph Fétis (van 1827 tot 1833 redacteur van het tijdschrift La Revue Musicale). Toen hij zeven jaar oud was speelde hij reeds piano en componeerde hij enkele pianostukken.

De dood van zijn vader in 1802 was er bijna oorzaak van dat Hérold de muziek vaarwel moest zeggen want zijn moeder zag een loopbaan in de muziek niet zitten en wilde voor haar zoon een betrekking bij de overheid. Gelukkig was zij zo verstandig de raad op te volgen van Grétry, die Hérold een grote toekomst voorspelde.

In 1806 ging hij naar het conservatorium waar hij piano studeerde bij Louis Adam (vader van de componist Adolphe Adam), viool bij Rudolphe Kreutzer, compositie bij Étienne Nicolas Méhul en harmonieleer bij Charles Simon Catel. In deze tijd ontwikkelde hij zich als piano- en vioolvirtuoos.

In 1810 won hij de eerste prijs in een pianowedstrijd met een van zijn eigen composities, hetgeen nog niet eerder was voorgekomen. Met een cantate behaalde Hérold in 1812 de Prix de Rome. De geldelijke toelage daaraan verbonden stelde hem in staat naar Italië te gaan.

In 1815 verhuisde hij om gezondheidsredenen van Rome naar Napels waar hij o.a. zijn tweede symfonie en drie strijkkwartetten componeerde. Zijn eerste opera, La gioventù di Enrico Quinto, uitgevoerd in San Carlo (onder het pseudoniem Landriani), werd gunstig ontvangen door het publiek, ondanks dat hij een Franse componist was; zijn collega-componisten dachten daar echter anders over. Hij ontving 5.000 lire voor het lesgeven aan de dochters van koning Joachim Murat. Nadat de koning was geëxecuteerd was Hérold gedwongen Italië te verlaten. Hij ging naar Oostenrijk waar hij in Wenen twee maanden in dienst was van prins Metternich. Hij kreeg er ook les in compositie van Antonio Salieri. Via München en Zwitserland keerde hij terug naar Parijs.

In 1816 moest er voor het huwelijk van de hertog van Berry een opera gecomponeerd worden. Aan François Adrien Boieldieu was het werk opgedragen, maar deze leed dermate aan reumatiek, dat hij vriendelijk voor de eer bedankte, echter met de mededeling, dat alleen de jonge Hérold in staat zou zijn in korte tijd een goed werk te leveren Zo’n aanbeveling van Boiëldieu was voldoende: Hérold kreeg de opdracht en toen de eerste voorstelling van Charles de France een groot succes was, was meteen zijn naam gevestigd. In hetzelfde jaar componeerde hij de succesvolle opera Les Rosières, die hij opdroeg aan zijn vriend en voormalig leraar Méhul. In 1817 ging zijn opera La Clochette in première; dit was weer een belangrijke verbetering ten opzichte van Les Rosières. Nadat hij veel moeite had gedaan een geschikt libretto te vinden componeerde hij de muziek voor Premier Venu. Dit werk was echter van mindere kwaliteit en had weinig succes evenals zijn opera Les troqueurs (1819).

Hérold's ambitie opera’s te componeren dwong hem ieder libretto waarop hij de hand kon leggen te gebruiken, wat ertoe leidde dat zijn volgende opera’s (L'amour platonique en L'auteur mort et vivant) mislukkingen werden. Dit ontmoedigde Hérold zodanig, dat hij drie jaar lang geen opera’s componeerde.

In 1821 werd hij assistent aan de Theâtre Italien en reisde naar Italië om zangers te werven, hetgeen zijn inspiratie en gezondheid niet ten goede kwam. In 1823 keerde hij terug op het podium met het succesvolle Le Muletier. Zijn volgende opera, Lasthénie, had weer minder succes. In diezelfde tijd werkte Hérold samen met Daniel Auber aan Vendôme en Espagne (1823), gebaseerd op de Franse overwinning in Trocadero in Spanje.

In 1824 kreeg hij van de Opera Comique de opdracht Le roi Rene schrijven. In hetzelfde jaar werd hij begeleider in het Theâtre Italien en twee jaar later koordirigent. In 1825 schreef hij de mislukte opera Le Lapin Blanc, wederom wegens een slecht libretto.

Zijn volgende opera Marie (1826) was weer een groot succes, maar zijn verplichtingen aan het Theâtre Italien verhinderde hem zijn talenten verder te benutten; de komende drie jaar schreef hij slechts balletmuziek. Op 3 november 1828 werd hij onderscheiden met de Legioen van Eer. Zijn volgende opera L'illusie (1829) was succesvol, Emmeline (1830) was dat weer niet.

Op 3 mei 1831 ging zijn beroemdste opera, Zampa, in première. Deze opera had veel succes in Frankrijk en Duitsland waar het nog steeds zo nu en dan wordt opgevoerd. Hierna volgde La Marquise de Brinvilliers, een gemeenschappelijk werk van vele componisten waaronder Boieldieu en Daniel Auber. In 1832 schreef hij La medecine sans Medecin en Le Pre aux Clercs. De laatste is een van de bekendste werken van Hérold. Het werd in 1871 in Parijs voor de duizendste keer opgevoerd. Een maand na de première overleed Hérold in Thernes aan tuberculose waar hij al langere tijd aan leed. Hérold’s onvoltooide opera Ludovic werd afgemaakt door Fromental Halévy.

Hérold werd begraven op het Cimetière du Père Lachaise in Parijs. Zijn geboortehuis staat op de Rue Hérold 10. Deze straat werd in 1881 naar hem vernoemd.

Oeuvre[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

Symfonieën[bewerken]

  • 1813 Symphonie Nr. 1 en do majeur (C majeur), voor groot orkest
  • 1815 Symphonie Nr. 2 en ré majeur (D majeur), voor groot orkest

Concerten voor instrumenten en orkest[bewerken]

  • 1810 Concert nr. 1, voor piano en orkest, op. 25
  • 1811 Concert nr. 2 in Es majeur, voor piano en orkest, op. 26
  • 1813 Concert nr. 3 in A majeur, voor piano en orkest
  • 1813 Concert nr. 4 in e mineur, voor piano en orkest

Andere werken voor orkest[bewerken]

  • 1807 Ouverture en ré majeur (D majeur), voor orkest
  • 1813 Ouverture en ré majeur (D majeur), voor orkest

Muziektheater[bewerken]

Opera's[bewerken]

Voltooid in titel aktes première libretto
1815 La gioventù di Enrico quinto 2 bedrijven 5 januari 1815, Napels, Teatro al Fondo van de componist en Landriani,
naar Alexandre Vincent Pineux Duval « La Jeunesse de Henri V »
1816 Charles de France ou Amour et gloire
(1e akte van François-Adrien Boïeldieu; 2e akte van Ferdinand Hérold)
2 bedrijven 18 juni 1816, Parijs, Opéra-Comique E. de Rancé, Emmanuel Guillaume Marguérite Théaulon de Lambert,
Armand d'Artois de Bournonville
1816 Les Rosières 3 bedrijven 27 januari 1817, Parijs, Opéra-Comique Emmanuel Guillaume Marguérite Théaulon de Lambert
1816-1817 Corinne au Capitole 1 akte Gosse
1817 Kaseim 1 akte A. Bursay
1817 La Princesse de Nevers
1817 La Clochette ou Le Diable page
ook bekend als La Lampe mystérieuse
3 bedrijven 18 oktober 1817, Parijs, Opéra-Comique Emmanuel Guillaume Marguérite Théaulon de Lambert
1818 Le Premier Venu ou Six Lieus de chemin 3 bedrijven 28 september 1818, Parijs, Opéra-Comique Jean Baptiste Charles Vial, François Antoine Eugène de Planard
1818-1819 Les Troqueurs 1 akte 18 februari 1819, Parijs, Opéra-Comique Achille d'Artois de Bournonville en Armand d'Artois de Bournonville
naar Jean-Joseph Vadé Jean de la Fontaine
1819 L'Amour platonique 1 akte niet uitgevoerd Auguste Rousseau
1820 L'Auteur mort et vivant 1 akte 18 december 1820, Parijs, Opéra-Comique François Antoine Eugène de Planard
1823 Le Muletier 1 akte 12 mei 1823, Parijs, Opéra-Comique Paul de Kock naar La Fontaine
1823 Lasthénie 1 akte 8 september 1823, Parijs, Opéra-Comique B. Chaillou
1823 Vendóme en Espagne
(samen met: Daniel-François-Esprit Auber)
3 bedrijven 5 december 1823, Parijs, Opéra Garnier Édouard Mennechet, Adolphe Joseph Simonis d'Empis
1824 Le Roi René ou La Provence au XVe siècle 2 bedrijven 24 augustus 1824, Parijs, Opéra-Comique Gabriel Alexandre Belle, Sewrin,
pseudoniem van Charles Augustin de Bassompierre
1824-1825 La Lapin blanc 1 akte 21 maart 1825, Parijs, Opéra-Comique Mélesville, pseudoniem van Anne-Joseph-Honoré Duveyrier,
Pierre Frédéric Adolphe Carmouche
1826 Marie,
later bewerkt als Almédon ou le monde renversé
3 bedrijven 12 augustus 1826, Parijs, Opéra-Comique François Antoine Eugène de Planard
1829 L'Illusion 1 akte 18 juli 1829, Parijs, Opéra-Comique Jules Henri Vernoy de Saint-Georges, Constant Ménissier
1829 Émeline 2 bedrijven 28 november 1829, Parijs, Opéra-Comique François Antoine Eugène de Planard
1830 L'Auberge d'Auray 1 akte 11 mei 1830, Parijs, Opéra-Comique Charles François Jean Baptiste Moreau de Commaguy,
J. B. Rose Bonaventure Violet d'Épagny
1831 Zampa ou La Fiancée de marbre 3 bedrijven 3 mei 1831, Parijs, Opéra-Comique Mélesville, pseudoniem van Anne-Joseph-Honoré Duveyrier
1831 La Marquise de Brinvilliers
(samen met: Daniel-François-Esprit Auber, Désiré-Alexandre Batton,
Henri Montan Berton, Giuseppe Marco Maria Blangini, François-Adrien Boïeldieu,
Michèle Enrico Francesco Aloisio Vincenzo Paolo Carafa, Luigi Cherubini
en Ferdinando Paër
3 bedrijven 31 oktober 1831, Parijs, Opéra-Comique August Eugène Scribe en François-Henri-Joseph Castil-Blaze
1832 La Médecine sans médecin 1 akte 15 oktober 1832, Parijs, Opéra-Comique August Eugène Scribe, Jean François Alfred Bayard
1832 Le Pré aux clercs 3 bedrijven 15 december 1832, Parijs, Opéra-Comique François Antoine Eugène de Planard naar
« 1572 Chronique du temps de Charles IX » van Prosper Mérimée
1833 Ludovic 2 bedrijven 16 mei 1833, Parijs, Opéra-Comique Jules Henri Vernoy de Saint-Georges
Les Florentines Emmanuel Guillaume Marguérite Théaulon de Lambert

Balletten[bewerken]

Voltooid in titel aktes première libretto choreografie
1826 Astolphe et Joconde ou Les Coureurs d'aventures 2 aktes 29 januari 1827, Parijs, Académie royale de Paris Jean-Pierre Aumer
1827 La Somnambule ou L'Arrivée d'un nouveau seigneur 3 bedrijven 19 september 1827, Parijs, Académie royale de Paris August Eugène Scribe Jean-Pierre Aumer
1827-1828 La Fille mal gardée 2 bedrijven 17 november 1828, Parijs, Académie royale de Paris Dauberval, pseudoniem van Jean Bercher Jean-Pierre Aumer
1828 Lydie 1 akte 2 juli 1828, Parijs, Académie royale de Paris Jean-Pierre Aumer
1829 La Belle au bois dormant 4 aktes 27 april 1829, Parijs, Académie royale de Paris August Eugène Scribe Jean-Pierre Aumer
1830 La Noce de village 1 akte 11 februari 1830, Parijs, Palais de Tuileries

Toneelmuziek[bewerken]

  • 1811 Alcyone : Ombre en pleurs, lyrische scène
  • 1811 Ariane, lyrische scène voor sopraan en orkest
  • 1811 Hercule mourant, lyrische scène voor bas en orkest
  • 1812 La Duchesse de la Vallière ou Mademoiselle de Lavallière, scène voor zangstem en orkest - tekst: L'Oeillard d'Avrigny
  • 1818 Le Dernier jour de Missolonghi, heroïsch drama in 3 bedrijven - tekst: J. G. Ozannaux - première: 10 april 1828, Parijs, Théâtre de l'Odéon

Vocale muziek[bewerken]

Werken voor koor[bewerken]

  • 1816 Cantique pour la fête du roi, voor solisten en vijfstemmig gemengd koor - tekst: Periès

Liederen[bewerken]

  • 1811 Alcione : Ai-je bien entendu, aria en recitatief voor sopraan en orkest
  • 1813 Hymne de la Transfiguration sur un texte latin, voor sopraan, alt, tenor, bas en orkest
  • 1813 Son' sola, aria en recitatief voor zangstem en orkest
  • 1814 Al bosco cacciator, Duettino voor 2 sopranen en piano
  • 1814 Altrove sacro dover mi chiami, aria en recitatief voor zangstem en orkest
  • 1830 Les Grandes Journées, patriottisch lied voor solozang en piano - tekst: A. Talabot
  • 1831 Gloire à notre France immortelle, treurhymne voor sopraan en piano (of harp) - tekst: Victor Hugo

Kamermuziek[bewerken]

  • 1814 2 Valses, voor altviool, cello en piano
  • Kwartet voor 2 violen, altviool en cello nr.1 in D gr.t.
  • Kwartet voor 2 violen, altviool en cello nr.2 in C gr.t.
  • Kwartet voor 2 violen, altviool en cello nr.3 in g kl.t.
  • Sonates voor harp en altviool nr.1-4

Werken voor piano[bewerken]

  • 1811 Fantaisie, op. 2
  • Rondo voor piano vierhandig, op.17

Wetenswaardigheden[bewerken]

  • De opera Zampa was de eerste opera waarin een kerkorgel voorkomt.
  • De Amerikaanse auteurs Don Hérold en Doris Hérold Lund zijn twee van zijn nakomelingen.