Fermiparadox
De Fermiparadox is een paradox waarin hoge schattingen voor de kans op het bestaan van intelligent buitenaards leven in schril contrast staan met een gebrek aan bewijs daarvoor.
De leeftijd van het universum en het reusachtige aantal sterren lijken aanwijzingen voor de aanname dat buitenaards leven veel zou moeten voorkomen (zie de Vergelijking van Drake). Tijdens een lunch in 1950 praatte de natuurkundige Enrico Fermi daarover met zijn collega's, en zou toen hebben gezegd: "Waar zijn ze dan? Als er zo veel buitenaardse beschavingen in de Melkweg zijn, waarom is er dan geen bewijs, zoals sondes, ruimteschepen of radio-uitzendingen?"
Deze eenvoudige vraag "Waar zijn ze dan?" (of, "Waar is iedereen?") is misschien apocrief maar in het algemeen krijgt Fermi de eer voor het op heldere en eenvoudige wijze onder woorden brengen van het vraagstuk van de waarschijnlijkheid van buitenaards leven.
[bewerken] Basis
De Fermiparadox is een conflict tussen een argument van schaal plus waarschijnlijkheid en het ontbreken van bewijs. Een completere definitie kan als volgt omschreven worden:
De grootte en leeftijd van het universum suggereren dat er veel technologisch geavanceerde buitenaardse civilisaties moeten bestaan. Echter, deze hypothese is inconsistent met het ontbreken van gevonden bewijs om de stelling te ondersteunen.
[bewerken] Oplossingen
Verschillende voorgestelde oplossingen zijn:
- Intelligent leven is toch extreem zeldzaam of wij zijn zelfs het enige bewuste leven in het heelal. Het is ondanks decennialang onderzoek en speculatie nog steeds niet duidelijk hoe precies uit levenloze stoffen vanzelf leven kan ontstaan (zie abiogenese).
- Intelligent leven roeit zichzelf spoedig uit in een kernoorlog of door andere zelfveroorzaakte rampen.
- Intelligent leven groeit binnen kort tijdsbestek uit tot een technologische singulariteit en is daarna onherkenbaar voor ons.
- Intelligent leven bestaat wel, maar is, net zoals wij, nog niet ver genoeg ontwikkeld om andere planeten te bereiken. Het heelal bestaat te kort voor de ontwikkeling van zulk intelligent leven.
- Intelligent leven vermijdt uit eigen beweging elk contact met ons.
- Er is in het universum iets of iemand aanwezig die intelligent leven opspoort en vervolgens uitroeit als 'ongedierte'.
- De mens is een fase in de ontwikkeling van intelligent leven, die daarna automatisch overgaat in een intelligent wezen met de mogelijkheden van wat wij engelen of goden zouden noemen. In die volgende fase zijn technische communicatiemiddelen van nu niet meer nodig omdat men dan wellicht telepathisch communiceert. Men reist dan met een onbeperkte snelheid door het heelal met speciale ijl-stoffelijke lichamen. Zoals de huidige mens niet meer als gelijke kan/wil communiceren met dieren, zo hebben die "goden" niet meer de behoefte of interesse om te communiceren met mensen. We kunnen dus alleen andere mensen van een gelijk ontwikkelingsniveau ontmoeten. Dit stuit echter op technische problemen van codering van informatie en van energie om de immense afstanden te overbruggen. De kans op een sonde, ruimtevaartuig of overdracht is te gering door de geringe tijd dat de typisch menselijke (tussen)fase in een bepaald stelsel zal bestaan.
- Ander intelligent leven begeeft zich in andere dimensies. De snaartheorie gaat er van uit dat op zeer kleine schaal de ruimte niet vier-, maar tien-, of zelfs elfdimensionaal is. De zes 'extra' dimensies zijn 'opgerold', en daardoor niet waarneembaar.
- Buitenaardse intelligentie is allang gearriveerd op Aarde maar om voor ons onbekende redenen kiest het ervoor zich niet openbaar te vertonen. Hun extreem geavanceerde technologie die het mogelijk maakt om ons te bereiken maakt het ook mogelijk om zich onzichtbaar voor ons over de Aarde te bewegen. Een collega van Fermi, de Hongaar Leó Szilárd, maakte hierover de grap dat "aliens" inderdaad al hier zijn en dat de mens ze kent als Hongaren.
