Ferre Grignard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferre Grignard
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 13 maart 1939
Antwerpen
Overleden 8 augustus 1982
Land Vlag van België België
Werk
Genre(s) Folk
Beroep(en) Zanger en Muzikant
Instrument(en) Gitaar
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Ferre Grignard (Antwerpen, 13 maart 1939 - 8 augustus 1982) was een Belgische zanger en gitarist. Hij verwierf faam tijdens de jaren 1960 met nummers als "Ring, Ring, I've Got To Sing", "Drunken Sailor", "Captain Disaster" en "My Crucified Jesus".

Biografie[bewerken]

Ferre werd geboren in een burgerlijk milieu waar hij later weinig mee te maken zou willen hebben. Tijdens zijn jeugd bij de scouts leerde hij gitaar spelen en met zijn broer en een vriend vormde hij een mondharmonicatrio. Hun optredens gebeurden in echte skifflestijl met het typische wasbord. Toen hij eind de jaren 1950 kunstonderwijs ging volgen aan het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en Ambachten in de Cadixstraat in Antwerpen, kreeg hij bekendheid in de Antwerpse artiestenwereld. Niet omdat zijn schilderijen nu zo goed verkochten, maar omdat hij gitaar speelde en zong als een witte neger. "Hij heeft de blues, al spreekt hij geen woord Engels", zei men[bron?] wel eens.

In 1964 werd in Antwerpen het muziekcafé "De Muze" geopend en Ferre Grignard mocht er elke donderdag optreden met George Smits op gitaar en mondharmonica en Miel De Somer op wasboard. Zijn song "Ring Ring I've Got To Sing" kende er zoveel succes dat Walter Masselis, één van de eigenaars van "De Muze", er een single van liet persen. De eerste 500 exemplaren waren onmiddellijk uitverkocht. Hans Kusters, een talentscout van het Philipslabel, liet een nieuwe opname maken en de single werd een hit. Met zijn hippie-achtige imago, zijn lange haar en nonchalante uiterlijk, werd hij de Boudewijn de Groot van Vlaanderen.

Een hoogtepunt was een optreden in de Olympia in Parijs in april 1966. Kort daarop klaagde hij de Franse vedette Johnny Hallyday aan, die een bewerking had gemaakt van zijn tweede hit "My Crucified Jesus" met als titel "Cheveux longs idées courtes". Het plagiaat zelf kon hem niet zoveel schelen, wel het feit dat Halliday er een tekst op had gemaakt, die beledigend was voor hippies in het algemeen en Grignard in het bijzonder. In oktober 1966 mocht hij zelfs optreden in de Star-Club in Hamburg, waar ooit The Beatles hadden opgetreden. Zelfs in Londen stonden er optredens geprogrammeerd. Ferre verdiende groot geld, maar jammer genoeg wist hij het niet te beheren.

Grignard leefde overeenkomstig zijn imago: wild en nonchalant. Bovendien waren er problemen met zijn platencontract en na een jaar van stilte verscheen in 1968 een nieuwe elpee: "Captain's Disaster". Intussen was de motivatie er bij Ferre uit en zijn optredens werden slechter. Dat deed zijn carrière geen goed en de fans waren hem snel vergeten. De elpees die intussen nog verschenen, flopten en omdat Ferre nooit belastingen had betaald, werd in 1979 zijn inboedel openbaar verkocht. Ferre Grignard werd weer cafézanger. Vlak voordat hij in 1982 aan keelkanker zou overlijden, probeerde hij een comeback te maken, "met beklemmend werk, indringend als een lange doodskreet".[bron?]

Ferre Grignard ligt begraven op de begraafplaats Schoonselhof te Wilrijk.

Discografie[bewerken]

Albums

Jaar Titel Referentie
1966 Ring, Ring, I've Got To Sing Fontana - 858 088 FPY
1968 Ferre Grignard Philips - 12837
1969 Captain Disaster Disques Barclay - 920 117
1972 Ferre Grignard (1972) Disques Motors - MT 44011
1978 I Warned You Philips - 6320 042

Singles

Jaar Titel Referentie
1965 Ring, Ring, I Have To Sing / Maureen De Muse - S 50116
1966 Hash Bamboo Shuffle 1702 / Drunken Sailor Philips - 319 880
1966 My Crucified Jesus / She's Gone Philips - 319 875
1966 Ring, Ring, I've Got To Sing / We Want War Philips - 319870 bf
1966 Drunken Sailor / Hash Bamboo Shuffle 1702 Philips - 319 880
1967 A Worried Man / Maureen Philips - 319 892
1968 Captain Disaster / Tell Me Now Barclay - 60 956
1968 La, Si, Do / Yellow You, Yellow Me Barclay - 60 847
1968 Yellow You, Yellow Me / Close Your Noses … If La, Si, Do / Old Joe Clarck Barclay - 71 199
1969 Close Your Noses … If / Old Joe Clarck Barclay - 60 868
1969 Yama, Yama, Hey / I Won't Have A Dance Barclay - 61 044
1971 Railroad Bill / Maybe Tomorrow 6013 909
1972 Lazy John / She's Back Disques Motors - 4022
1973 Knockin' Me Down / When I'm Down Ssm - 001
1978 I Warned You / All Right Philips - 6021 095

Compilaties

Jaar Titel Referentie
1991 The Best of Ferre Grignard Philips - 845 5442
1997 Het beste van Ferre Grignard Polygram - 536 0332
2002 Lost Tracks Nijgh & Van Ditmar - 21311

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Ring ring I've got to sing - 968 1592 1061 1353 1259 1434 1373 1249 1314 1755 1625 1926 - -

Trivia[bewerken]

  • In het Suske en Wiske-album Taxi Tata staat op een cafémuur de tekst: "Ferre Grignard was here" geschreven.
  • Omdat hij vaak in het Antwerpse jazzcafé "De Muze" zat, hangt er ook nu nog steeds een groot portret van Grignard aan de muur.
  • In 2005 eindigde hij op nr. 185 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst.

Externe links[bewerken]