Ferroïne
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Ferroïne | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 |
||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C36H24FeN6+2 | |||
| IUPAC-naam | tris(1,10-fenantroline-N1,N10)ijzersulfaat | |||
| Molmassa | 596,46 g/mol | |||
| CAS-nummer | 14634-91-4 | |||
| EG-nummer | 238-676-6 | |||
| PubChem | 84602 | |||
|
||||
Ferroïne is een chelaatcomplex van (1,10)-fenantroline en ijzer(II) of ijzer(III) - in het laatste geval spreekt men over ferriine. Het tegenion is gewoonlijk sulfaat (SO42-).
Een oplossing van 1 tot 5 % ferroïne in water is een indicator bij redox-titraties.[1]. De omslagpotentiaal bij pH=7 is 1,06 volt en de kleur verandert daarbij van rood (Fe2+, ferroïne) naar bleekblauw (Fe3+, ferriine). Dit gebruikt men onder meer bij de bepaling van het chemisch zuurstofverbruik van water.
| Bronnen, noten en/of referenties |
