Ferroceniumtetrafluorboraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferroceniumtetrafluorboraat
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C10H10FeBF4
Andere namen dicyclopentadienylijzer(III)tetrafluorboraat
Molmassa 272,84 g/mol
CAS-nummer 1282-37-7
Beschrijving Donkerblauw poeder
Vergelijkbaar met kobaltoceniumtetrafluorboraat, ferroceen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief
Gevaar
H-zinnen H314
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280 - P305+P351+P338 - P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur donkerblauw
Smeltpunt (ontleedt) 178 °C
Goed oplosbaar in acetonitril
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Ferroceniumtetrafluorboraat is een organometaalverbinding met de formule [Fe(C5H5)2]BF4. Dit zout bestaat uit het kation [Fe(C5H5)2]+ en het anion (BF4-). Het verwante hexafluorfosfaat heeft vergelijkbare eigenschappen. Het kation wordt vaak afgekort tot Fc+. De verbinding heeft een donkerblauwe kleur en is paramagnetisch.

Ferroceniumzouten worden soms toegepast als één-elektronoxidatoren. Het reactieproduct, ferroceen, is vaak eenvoudig van de andere reactieproducten te scheiden. Het ferroceen/ferrocenium-koppel wordt in de elektrochemie toegepast als referentie-elektrode. In acetonitril heeft (met naast ferrocenium en ferroceen 0,1 mol/L NBu4PF6) het koppel Fc+/0 een E°-waarde van + 0,641 V ten opzichte van de standaard-waterstofelektrode.[1]

Synthese[bewerken]

Hoewel de verbinding commercieel leverbaar is, is oxidatie van ferroceen met nitrosyltetrafluoroboraat op laboratoriumschaal een alternatief.[2]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. N.G. Connelly, W.E. Geiger:  Chemical Redox Agents for Organometallic Chemistry  Chemical Reviews  96  pag. 877 – 910 (1996) DOI:10.1021/cr940053x  
  2. Roger M. Nielson, George E. McManis, Lance K. Safford, Michael J. Weaver:  Solvent and electrolyte effects on the kinetics of ferrocenium-ferrocene self-exchange. A reevaluation  J. Phys. Chem.  93  pag. 2152 (1989) DOI:10.1021/j100342a086