Fez (stad)
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
| Regio | Fez-Boulmane | ||
| Provincie | Fez | ||
| Coördinaten | 34°3'N 5°0'W | ||
|
|
|||
| Inwoners (2004[1]) | 946.815 | ||
| Hoogte | 217 m (stadsdeel Nouvelle Ville), 579 m (vliegveld)[2] m | ||
|
|||
| Medina van Fez | ||
| Werelderfgoed cultuur | ||
| Land | ||
| UNESCO-regio | Arabische Staten | |
| Criteria | ii, v | |
| Inschrijvingshistorie | ||
| UNESCO-volgnr. | 170 | |
| Inschrijving | 1981 (5e sessie) | |
| UNESCO-werelderfgoedlijst | ||
Fez of Fès (فاس) is de op één na grootste stad van Marokko, na Casablanca, met een bevolking van 946.815 personen (2004[1]). De stad ligt in de gelijknamige prefectuur Fez, in de regio Fez-Boulmane.
Het is een van de "vier koningssteden", samen met Marrakesh, Meknes en Rabat.
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
Beginjaren [bewerken]
De stad werd gesticht door Idris I in 789. In 810 werd de Kairoyinemoskee gebouwd. In de stad werd in 859 de Karueein-universiteit gesticht door Fatima al-Fihri. Dit is de oudste universiteit ter wereld. Hiermee werd het een belangrijk studiecentrum, en ook vandaag heeft Fez veel studenten en opleidingsmogelijkheden.
De medina (de oude stad) van Fez is door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard. De Fes-al-Bali is waarschijnlijk de grootste autovrije zone ter wereld. Dit gedeelte, heeft in de 11e eeuw zijn huidige vorm gekregen doordat heerser Yusuf ibn Tashfin de twee ommuurde stadsdelen - aan beide oevers van de rivier - samenvoegde. De medina van Fes is ongewijzigd gebleven sinds de 12e eeuw. De kleur donkerblauw van keramiek is een van de symbolen van Fes. Fes heeft een verleden dat net zo glorieus is als het verleden van Damascus, Bagdad, Cordoba, Istambul, Grenada of Alexandrië.
Rond 1200 had de stad zo'n 120.000 inwoners.[3] Het succes en de snelle groei van de stad werd mede veroorzaakt door grote groepen immigranten uit Andalusië.
Na de Reconquista vluchtten veel Moslims maar ook Joden uit Spanje naar Marokko (terug), met name naar Fez. In 1548 werd Fez de hoofdstad van dat rijk, tot Marokko in 1912 werd ingelijfd door Frankrijk.
Tweede keer hoofdstad [bewerken]
In 1269 werd Fez de nieuwe hoofdstad onder de Meriniden, ten koste van Marrakesh, de oude hoofdstad van de Almoraviden en Almohaden. Hiermee werd het begin ingeluid van de glorietijd van de stad. Rond 1276 werd door de Meriniden begonnen met de bouw van een compleet nieuw stadsdeel, oorspronkelijk Witte Stad genoemd, maar dat veranderde al snel in Nieuw-Fez, de aanduiding die dit deel van Fez nog steeds draagt. De meest belangrijke monumenten in de stad zijn in deze periode gebouwd.
Andere tijden [bewerken]
In 1549 wordt de stad veroverd door de Saadi maar ze konden de stad niet langer in handen houden. Een van de sterke rijken van de vroegmoderne tijd, het Ottomaanse Rijk, kwam na de verovering van Oran steeds dichterbij. In 1554 namen de Wattasiden met Ottomaanse ondersteuning Fez over. Hierna volgde de uitroeping van Marrakesh als nieuwe hoofdstad en residentie van de Saadidynastie. In 1579 kregen de Turken onder sultan Murat III de stad niet in handen.[4][5] De Ottomanen zagen de bewoners van Marokko meer als buren dan als vijanden en concentreerden zich op de Portugezen en de Spanjaarden die een grotere bedreiging vormden. Fez en andere Noord-Afrikaanse steden genoten relatief grote onafhankelijkheid. Begin 17e eeuw probeerde Ahmad al-Mansur in Marokko een stabiel rijk op te bouwen.[6]
Franse tijd [bewerken]
Nadat Moulay Hafiz in 1912 de controle over Marokko aan de Fransen had overgedragen begonnen deze, buiten de stadsmuren, vanaf 1916 het moderne Fez op te bouwen. Na het Franse protectoraat, in 1956, kende de stad een sterke uitstroom van inwoners van de omvangrijke Joodse wijk. Veel Joodse inwoners verkozen een nieuw bestaan in de nog jonge staat Israël boven een mogelijk onzekere toekomst in een onafhankelijk Marokko.[3]
Huidige tijd [bewerken]
Als een van de vier koningssteden is het een onderdeel in de meeste rondreizen door Marokko. Het goed bewaarde oude centrum dat nu als UNESCO Werelderfgoed nog meer aandacht aan behoud en restauratie zal krijgen trekt bezoekers, maar ook de aantrekkingskracht van diverse oude ambachten zoals de tapijtindustrie (berbertapijten, aardewerk (van tajines tot de mozaïeken) en de oude leerindustrie en het grote aantal moskeeën trekt bezoekers.
Verkeer en vervoer [bewerken]
Hoewel het oude centrum geheel autovrij is (door de vele zeer smalle straatjes is het niet eens mogelijk om per auto door dit deel van de stad te rijden) is Fez goed te bereiken. Vanaf de Atlantische kust (Rabat) en Meknes is er de Rabat Fez Expressway of A2, die vervolgens via Rabat ook Casablanca verbindt. Naar het westen is er de N6 naar Oujda of noordwest naar Ajdir en Nador via de N2. Naar het zuiden lopen twee nationale routes (N-wegen) naar Beni Mellal en verder of Rachida en Marrakesh. Voor een aantal van deze routes wordt gewerkt aan een (tol)-snelweg of zijn hier plannen voor, zoals de A6: Fes-Oujda snelweg.
Fez ligt vrij centraal in het spoornet van Marokko en vanaf het hoofd-station rechtstreekse verbindingen (al dan niet met één overstap) met Marrakesh en Casablanca via Meknes en Rabat en met Oujda in het oosten via Taourirt. Per dag zijn er verder 4 verbindingen met Nador (waarvan 2 zonder overstap). Ook Tanger is rechtstreeks per spoor te bereiken.[7] Het Noord-Zuid spoornetwerk is ge-electificeerd terwijl naar het Oosten dieseltreinen rijden.
Bij de stad ligt ook het vliegveld Fes-Saiss Airport met nationale vluchten en internationale lijn- en vooral charterdiensten.[8] Fes-Sais Airport is een lokale hub voor Ryanair die vluchten aanbiedt naar Alicante, Barcelona, Bologna, Brussel-Charleroi, Düsseldorf (Weeze), Frankfurt-Hahn, Londen-Stansted en Eindhoven.[9]
Er zijn ook plannen om op navolging van Rabat en Casablanca een lightrailsysteem aan te leggen voor beter openbaar vervoer in de stad.
Economie [bewerken]
Fez trekt, als een van de vier zogenaamde Koningsteden, veel toeristen. Vooral de oude medina uit 1200 is een toeristische trekpleister die aan veel mensen werk biedt. Daarnaast is Fez bekend door zijn ambachtelijke leer- en tapijt-industrie. Ook andere ambachten worden al eeuwenlang uitgevoerd in de stad, zoals het maken van mozaieken en keramiek-industrie. Ook is er een levendige koper-, goud- en zilverhandel. De omgeving van Fez is vruchtbaar en boeren uit de regio verkopen dan ook hun groente en fruit in de stad.
Stedenbanden [bewerken]
Antwerpen (België), sinds 2000
Bobo Dioulasso (Burkina Faso), sinds 2003
Coimbra (Portugal)[10]
Córdoba (Spanje), sinds 1982
Florence (Italië), sinds 1961
İzmir (Turkije), sinds 1995[11]
Jeruzalem (Palestijnen), sinds 1982 (De stedenband was aangegaan met de Palestijnse Autoriteit, en de stad is aangeduid als "Al-Quds")[12]
Kairouan (Tunesië), sinds 1965
Lahore (Pakistan)
Montpellier (Frankrijk), sinds 1961
Puebla (Mexico)
Saint-Étienne (Frankrijk), sinds 2006
Saint Louis (Senegal), sinds 1979
Straatsburg (Frankrijk), sinds 1961
Suwon (Zuid-Kora), sinds 2003
Geboren [bewerken]
- Samira Bouchibti (25 oktober 1970), Nederlandse politica
- Khalid Choukoud (23 maart 1986), Nederlands atleet
- Jacques Denis (1943), Frans acteur
- Tahar Ben Jelloun (1 december 1944), Marokkaans-Frans auteur
- Fatima Mernissi (1940), Marokkaans sociologe
- Tarik Sektioui (13 mei 1977), voetballer
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Zie de categorie Fes van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |