Fidelis van Sigmaringen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De heilige Fidelis van Sigmaringen, eig Marc Roy, (Sigmaringen, 1 oktober 1577 - Seewis im Prättigau, 24 april 1622) was jurist, missionaris en martelaar. Zijn medestudenten noemden hem de christelijke filosoof. Hij was vroom, bekommerde zich om de armen en de zieken en bad en mediteerde veel. Hij studeerde recht in Freiburg im Breisgau, werd advocaat in Colmar en kreeg er de bijnaam advocaat van de armen. Hij wilde echter zijn leven aan God wijden en aan de verkondiging van het evangelie. Hij trad in bij de Capucijnen in 1612 in Freiburg im Breisgau en nam de naam "Fidelis" aan.

De eerste jaren van zijn kloosterleven waren moeilijk en hij viel ten prooi aan diepe twijfel en zware verleidingen. Hij verkocht zijn bezittingen en vond opnieuw rust. Hij leefde in een zeer bescheiden inboedel, droeg versleten kleding en deed veel boete en verstervingen. Fidelis werd een populair waarzegger, die geliefd was om zijn naastenliefde, zijn geleerdheid en zijn geloof. Hij werd door de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren naar Graubünden gezonden om er het protestantisme te bestrijden. Hij vervulde zijn taak met volle ijver en leidde een streng en heilig leven, waardoor hij vele bekeerlingen maakte. Hij werd echter verraden en doodgeslagen door een groep mannen die zijn activiteiten bekampten.

Fidelis werd door paus Benedictus XIII zalig verklaard in 1729 en heilig verklaard door paus Benedictus XIV in 1746. Zijn feestdag is op 24 april.